De nadelen van bloggen

Het kan je door de grote graphic hierboven moeilijk ontgaan zijn: binnenkort komt mijn boek over bloggen uit. Mijn motivatie voor het schrijver ervan: ik wil mensen aan het bloggen krijgen (hier lees je waarom). Daarom vertel ik in Sex, blogs & rock-’n-roll alle avonturen die ik aan het medium te danken heb.

Een blog is als een aapje op je rug. Foto Flickr / dboy

Het zou niet eerlijk zijn als ik het bij die voordelen zou laten. Daarom deel ik in het laatste hoofdstuk ook de nadelen van bloggen.

Als eerste noem ik de eeuwige druk. Die heb ik vooral ervaren in mijn tijd bij The Next Web. Toen was ik freelancer. Wat betekende dat zodra er iets gebeurde, ik het meteen moest bloggen. Dus ook op zondagmiddag. Of om dinsdagmorgen zes uur. Dat werd me niet opgelegd, het kon gewoon niet anders. Anders liep de concurrent met het verhaal weg. Bij nrc.next is er gelukkig een nieuwsdienst. Maar ook daar loop ik de hele dag rond met het gevoel dat ik elk uur een deadline heb. Bloggen, bloggen, niks missen!

De hoofdredacteur van technologieblad Wired, Chris Anderson, verwoordde dit gevoel mooi in een interview voor het Amerikaanse boek Blogging Heroes (2008):

Een blog is als een beest, als een aapje op de rug. Het wil elke dag gevoerd worden.

In april 2008 stortte Michael Arrington van TechCrunch zijn hart uit bij The New York Times. Het stuk had als titel ‘In Web World of 24/7 Stress, Writers Blog Till They Drop’. In de maanden daarvoor waren drie bloggers ingestort. Twee van hen (vijftig en zestig jaar oud) overleefden het niet. ‘Bloggers klagen over gewichtsschommelingen, slaaproblemen, uitputting en andere ongemakken door het nonstop produceren van nieuws voor de nooit eindigende informatiecyclus op het internet,’ schreef de verslaggever. Arrington vreesde een zenuwinzinking.

Let wel, dit zijn extreme voorbeelden. Bloggers die een miljoenenpubliek en een geweldige reputatie hebben. Ze willen beide niet verliezen. En daar werken ze hard voor. Bovendien heeft Arrington al jaren geen serieuze relatie. Dat scheelt ook – hij date af en toe wel met veel te mooie vrouwen. In de weken dat mijn vriendin voor haar modelabel Studio JUX de wereld over reist, blog ik veel meer. Ik heb dan niet iets waarvoor ik moet stoppen met werken. Nou ja, misschien voor m’n schouders dan. Die zijn nogal verkrampt door het vele werken achter de computer. Elke twee weken ga ik naar de masseur en ik squash zo veel mogelijk om niet helemaal vast te komen zitten.

Naast de druk en de energie, vraagt bloggen ook veel van je incasseringsvermogen. Heb ik net een mooi bericht getikt, komen er drie bezoekers langs die je in de reacties met de grond gelijk maken. Zonder sterke argumenten, gebaseerd op emotionele in plaats van rationele bevindingen. Of ze signaleren een tikfout. Die sluipt er weleens in, als je elke dag onder grote druk een paar duizend woorden op het web plaatst.

Maar ik ben niet zielig, hoor. Ik heb een olifantenhuid ontwikkeld en zorg ervoor dat ik niet overwerkt raak. Alle investeringen zijn het mij waard, dat hoop ik met mijn boek ook duidelijk te maken.

Hoe denk jij daar als blogger over? Wat zijn volgens jou de nadelen? En zijn die het waard? Ik ben benieuwd.