Gevallen voor een zelfhulpgoeroe

Kent u Leo Babauta? Vast wel, hij is van de meest succesvolle bloggers van afgelopen jaren. Met zenhabits.net – een blog over rustig en productief werken – vond hij in no-time een publiek van honderdduizenden. Mijn haren gaan rechtop staan van die man. Hij heeft zelf geen haar, uit praktische overwegingen. En vertelt daar zonder een spoor van ironie over. Ik bedoel maar.

Helaas bevond ik me onlangs op een vliegveld. Wachtend in een gate, krijg ik altijd zin in zelfhulpboeken. Geen idee wie of wat mij zo geconditioneerd heeft. Misschien omdat tijdens reisjes altijd goede voornemens gemaakt worden. Voor ik het wist, had ik een ebook van Leo Babauta gekocht. Focus, heet het. Duidelijke titel.

Tot mijn grote schrik greep Babauta me. Natuurlijk, hij begaat de klassieke zelfhulpboekenfout – alles tot in den treure herhalen – en noteert af en toe nog steeds tenenkrommende dingen: ,,Other days I’ll go for a run and enjoy the rich outdoor air, salty when I jog by the ocean, sweet when I pass a field of wildflowers, saturated with soft light“. Maar zijn boodschap kwam hard aan.

SLUIT DIE FUCKING BROWSER EN TELEFOON AF.

Zoiets.

Alleen dan zonder de krachtterm, want daar zou brave Babauta nooit voor opteren – hoewel hij af en toe ook wel eens bier drinkt, heus, schrijft hij.

Maar de beste man heeft gelijk. Als ik publiekelijk het boetekleed zou mogen aantrekken: de afgelopen maanden ben ik meer geleefd door mijn twitterfeed en facebooknotifications, dan dat ik de tijd nam om nog eens boek te schrijven. Of een essay, desnoods! Wat ik bedoel: voor je het weet heb je tientallen jaren later een oeuvre aan tweets en linkblogs opgebouwd, en heb je er niks anders aan over gehouden dan een netwerk – wat je zonder excessief twitteren ook wel kan bereiken. Ik kijk liever terug op creaties waar ik langer dan tien minuten over nagedacht heb.

Hoe is m’n leven nu veranderd? Wat heeft die Babauta bij me gedaan gekregen? Een opsomming:

• Twitter, Facebook en mail zijn van m’n telefoon af. Drastisch ja. Maar ik moet cold turkey. Ondanks dat ik zoveel mogelijk probeer te lezen op mijn telefoon, ben ik ook verslaafd aan twittermentions en veelbelovende mailtjes. Die oppervlakkige behoeftebevrediging moet ik afleren.
• In verloren momenten 1) observeer ik (mensen in) de omgeving, 2) lees ik een boek, 3) maak ik notities op papier (over dat laatste komt nog een apart blogje).
• Babauta is een minimalist. Vandaar dat hij geen haren heeft (dit is dus geen grap) en heel weinig bezit. Nu ga ik niet zoals fundamentalistische minimalisten publiekelijk bijhouden of ik al minder dan honderd spullen heb, maar ik ben het wel met de volgende stelling hartgrondig eens: minder spullen = minder stress. M’n woonkamer is inmiddels bijna opgeruimd. De helft van m’n administratie ligt in de papierbak (na te zijn gedigitaliseerd) en mijn boekenverzameling past tegenwoordig in twee appelkistjes. Één voor de boeken die een enorme indruk hebben gemaakt, of zijn gesigneerd, en één voor boeken die ik nog moet lezen.
• Ik heb Chrome Nanny ingesteld. Voortaan mag ik nog een uur per dag op het domein gmail.com doorbrengen, twintig minuten op twitter.com en tien minuten op facebook.com.
• Als ik schrijf, zoals nu, sluit ik alles af, ook m’n telefoon, open ik Ommwriter (met ambient muziek) of IA Writer (zonder muziek), en noteer ik wat ik op m’n lever heb. Als ik me iets niet herinner, of naar een artikel wil linken, zet ik XXXXXXX in het stuk, en loop ik die na het schrijven allemaal af.
• Voor ik de dag begin, schrijf ik op een post-it op wat ik de komende uren wil bereiken en begin ik met de moeilijkste taak. E-mail komt pas daarna.
• Ik probeer van het ‘nu’ te genieten, in plaats van het vooruitzicht van m’n volgende doel. Anders raast het leven zonder dat je door hebt voorbij, en dat is ook zo lullig.

Sorry dat ik u hiermee heb lastiggevallen, ik hoop echter stiekem dat het van pas komt in deze dagen van goede voornemens. Het ebook van Babauta is op focusmanifesto.com te downloaden. Zijn minimalisme-boek op mnmlist.com.

Dan rest mij niets anders dan u een bijzonder productief en gefocust nieuw jaar (met bijzonder veel verdieping!) toe te wensen.