1. door Ernst-Jan Pfauth
  2. 14 november 2010

Heb je tienduizenden lezers? Begin een blog

Wat heb ik er aan dan? Zei Hugo Borst, net nadat ik hem aangemoedigd had om te bloggen. Voor de bekendheid hoeft hij het niet te doen. We deelden een signeertafel op het Rotterdamse Lezersfeest. Aan zijn kant staat een rij, aan die van mij blijft het rustig. ,,Ik vrees dat ik een thuiswedstrijd speel”, waarschuwde hij me van te voren. Na de eerste golf Borst-fans vertelt hij een verhaal, misschien wel ter geruststelling. ,,Toon Tellegen moest ooit signeren naast Annie MG Schmidt. Haar kant was afgezet met paars lint en er ontstond zo’n kronkelrij uit de Efteling. Terwijl Schmidt tientallen handtekeningen uitdeelde, kon Tellegen alleen maar toekijken. Zijn score? Nul.” Borst heeft ook vaak genoeg op eilandjes in bibliotheken gezeten, maar nu niet meer. Dus waarom zou hij nog bloggen? Voor het opbouwen van een lezerspubliek hoeft het niet meer.

Foto: Vincent Mentzel

Foto: Vincent Mentzel

Ronald Giphart komt bij ons tafeltje staan. ,,Bloggen? Ik hoorde laatst dat dat alweer verouderd is. Je moet facebooken.” Inderdaad, de bloghype ligt achter ons. Op literair vlak kende bloggen hoogtepunten als de Tirza-blog van Grunberg, de ontdekkingen van bloggend schrijftalent -zoals Walter van den Berg – en Bieslog. Maar de nieuwigheid is er nu wel van af. Toch geloof ik dat je er als gearriveerd schrijver nog steeds veel aan kan hebben. Of als gearriveerd advocaat, journalist, tuinman, modeontwerper of informatiespecialist in een bibliotheek, for that matter.

Voor mijn boek Sex, Blogs & Rock-’n-Roll interviewde ik Edwin Mijnsbergen, toen nog – jawel – informatiespecialist in de bibliotheek van Middelburg. Hij begon op 11 november 2005 met bloggen om te inventariseren welke leuke en nuttige tools van pas kwamen bij zijn beroep. Hij heeft 2.500 terugkerende lezers en kan inmiddels leven van de indirecte voordelen van zijn blog. Maar Mijnsbergen heeft het nooit voor het geld of de bekendheid gedaan, vertelde hij. Het belangrijkste voordeel voor hem: reflectie. Door elke dag op te schrijven wat je ervaringen zijn, wat je geleerd hebt of wat je opgevallen is, moet je – bij gebrek aan een beter woord – hersenspinsels vertalen in een gestructureerde tekst. Je bouwt zo niet alleen een mooi archief op, je ontdekt ook nieuwe verbanden en verhaallijnen. Zelfs als je nul bezoekers hebt, kan bloggen dus nog nuttig zijn. En zelfs als je al tienduizenden lezers hebt, kan bloggen dus nog nuttig zijn.

Het is ook een nieuwe manier van schrijven. Een goed blogartikel is onaf. Daar moet je als lezer nog gaten in kunnen schieten. Je deelt een idee, een ingeving, en alle artikelen bij elkaar vormen het verhaal. Dat geeft vrijheid. Nergens kan je zo los, ongedwongen en verkennend tikken als in het schrijfscherm van je blog. Door de lage publicatiedrempel zie je overal verhalen in. En daar heeft zelfs een gevierd publicist als Borst wat aan.