Olé, een tweede trailer van The Newsroom, Aaron Sorkins (The West Wing, The Social Network) nieuwe show. Deze is een stuk opwindender dan deel één, want hier lijkt het nieuwsteam meer te doen dan alleen maar klagen. 24 juni gaat de show in premiere. Hier meer informatie.
Cultuur
Van goede restaurants tot vunzige indiebandjes: ik blog erover in deze categorie. Als je een tip hebt, voor bijvoorbeeld een goede tentoonstelling of een fantastisch boek, dan is deze meer dan welkom: versturen kan via de contactpagina.
Het klinkt als een behoorlijk ongemakkelijk gegeven om een toneelstuk over vadermoordernaar en moederbemminer Oidipous in huiselijke kring te bekijken, maar de drie heren van gezelschap Aluin spelen het zo sterk dat u dit binnen no-time vergeet. Ik zag ze gisteravond in een huiskamer in een Alphense woonwijk. Terwijl een van de acteurs schreeuwend door de tuin liep, vroeg ik me af of de buren de politie zouden bellen, maar de meeste spanning kwam voort uit hoe Oidipous gestaag zijn noodlot achterhaalt (de tagline verwoordt dat meesterlijk: ‘een spannende thriller waarin zelfkennis rampzalig blijkt’).
Haal ze vooral uw huis binnen en schrik niet: ze spelen een stuk intenser en humoristischer dan u op basis van de makke trailer zou vermoeden.
Over de moordende priester, of in ieder geval de jongeman die hem bedacht heeft, schreef ik al eerder lovend. Gisteren zag ik hem voor de tweede keer live – dat had ik wederom te danken aan een programmeur van Paradiso – en mocht u nog niet overtuigd zijn van de stem van vroege twintiger Jamie N Commons, dan hier een fragment dat een andere bezoeker gisteravond schoot. De toegift, a capella. En ja, dan mag het lijken op een kopie van een kopie van blues, maar man, ‘t is toch gewoon heel mooi?
Via een tweet van documentairefotograaf Thijs groot Wassink stuitte ik op een heel bijzonder fotoproject van Hana Pesut. Zij legt stelletjes vast en laat ze vervolgens elkaars kleding aantrekken voor een tweede foto.
Opvallend: bij de hipsterpaartjes levert het idee van Pesut weinig vreemde beelden op. Hun mode is zo androgyn dat ze prima in elkaars outfits de wereld in kunnen. Maar bij de wat oudere echtparen (zoals het heerlijke stel hierboven) overheerst de absurditeit.
Een televisieinterviewer vraagt Alfred Hitchcock (1899 – 1980) naar zijn definitie van blijdschap. De maker van Rear Window, The Birds en Psycho geeft een hartverwarmend antwoord. Wat een man. Wat een heerlijke man.
Mijn eerste showcase, met de mannen van Keane
Af en toe hoor je er weleens over op de radio: een bandje geeft een ‘geheim’ optreden om te laten horen wat voor album ze op stapel hebben staan. Gisteren was ik voor het eerst bij zo’n showcase. Keane speelde in de Westerliefde, want op 7 mei komt hun nieuwe album Strangeland uit.
Het publiek dat bij zo’n gelegenheid aanwezig is, bestaat voornamelijk uit prijswinnaars. Via Radio 538, het Veronica Magazine en de fanclub hebben ze de mogelijkheid om heel dicht bij hun idool te staan gewonnen. Dat doen ze dan ook. Ze schermen het podium vakkundig af, iPhone in de lucht, bereid elk moment de band aan te moedigen met hartstochtelijk gejuich.
Daaromheen staat een ring van mensen uit ‘het wereldje’. (meer…)
Een negenjarig jochie uit Los Angeles bouwt in de garage van zijn vader een speelhal van karton. Voor twee dollar krijg je een fun pass en mag je 500 keer spelen op zijn voetbaltafel en grijpmachine. Hij heeft amper klanten, tot er een keer een hipsterfilmmaker met een camera langskomt. Feel good-filmpje van de dag.
(Mocht je zoiets hebben van: deze jongen komt er wel, dan kan je hem financieel bijstaan)
Als ik langs de Dam fiets, zie ik alle toeristen het monument vastleggen. Wat zou er met al die foto’s gebeuren? In hoeveel albums wereldwijd cross ik inmiddels voorbij? De Spaanse fotograaf Pep Ventosa speelt met deze gedachten en bouwt zijn werken met ‘dozens of snapshots’ een ‘abstraction of the places we’ve been and the things we’ve seen‘. Indrukwekkend. Hopelijk komt Ventosa snel in Amsterdam langs.
(In NRC las ik over een slimme marketingstrategie van de Keukenhof. Het park heeft overal wifi-palen neergezet, zodat bezoekers de foto’s meteen op hun facebookprofiel kunnen zetten. Sluw.)
Hoewel dubstep gecombineerd met hiphop niet helemaal binnen mijn muzieksmaak valt, blijf ik voor eeuwig onder de indruk van de Smells Like Teen Spirit-interpretatie die de heren van Zwart Licht op Lowlands 2011 ten gehore brachten. Ik heb me flink in het zweet staan werken toen. Nu graag uw aandacht voor hun nieuwste clip, Galtar Riddim, want oh oh, wat is ie knap gemaakt. Nick Liefhebber en Hoax zijn er ‘na maanden van hard werken’ verantwoordelijk voor. Kijk hoe vogels sigarenrook wegwapperen en schrik niet van de zand, pardon, schedelloper.
Een maandje door Zuid-Oost Azië reizen krijgt een hele andere betekenis als je het vanuit je huiskamer kan doen. Ik liep na het zien van Pixars Up (2009) vrolijk naar huis, Timon Sager bedacht een echt vliegend huis. Lees er meer over bij The Pop Up City.
Leeswijzer voor The Awl, ‘een blog die je MOET volgen’
Aardige jongen hoor, die Tim de Gier, maar hij blijft maar aan m’n kop zeuren over de New Yorkse blog The Awl. Talloze keren gaf ik gehoor aan zijn oproep om deze licht eclectische site te volgen, maar elke keer strandde zo’n poging met de constatering dat de site een gigantisch gebrek aan urgentie lijkt te hebben. Om verdere escalatie van dit meningsverschil te voorkomen, legt Tim op zijn blog uit waarom The Awl zo goed is en waarom ik tegelijkertijd gelijk heb. Met een leeswijzer als uitgangspunt. En zo ontdekte ik hoe ik een Great American Novel moet schrijven en waarom Pinterest een beetje eng is. Dank Tim, kan je nu elke week zo’n overzicht maken?
Vanmorgen stuitte ik via een tweet van Ward Wijndelts op een prachtige fotoserie over de opnames van Mad Men. Geschoten door James Minchin III, maar, helaas al in 2010. Oud nieuws dus, dat ik toch meld. Ter ere van seizoen vijf, dat afgelopen week begonnen is en waardoor ik geen enkele Amerikaanse blog meer kan lezen zonder spoilers tegen te komen.
Op sommige foto’s lijken de acteurs het erom te doen. Zoals deze van Cooper – de old dog die altijd op zijn sokken loopt – met sneakers aan. Of bovenstaande van Draper, waar alleen de telefoon verraadt dat het om een reportage achter de schermen gaat. Meer bij The Rolling Stone.
Alexander Klöpping*
Alper Çuğun
Barbara Putman Cramer
Carlien Helmink
Daniël van der Meer
Edial Dekker
Floris Dekker
Ikenna Azuike
Ilja Keizer
Jan Postma
Jelle Prins
Jeroen Beekmans
Joscha van Deijk
Justus Bruns
Laura de Jong
Maurits Martijn
Mette te Velde
Nalden
Olaf Koens
Robert Gaal
Tim de Gier*
Toine Donk
Ward Wijndelts