Cultuurgids

Supercommercials tijdens de Superbowl

Afgelopen weekend heeft uw blogger in het gezelschap van een twintigtal NYU-studenten in een studentendorm met magnifiek uitzicht genoten van een entertainmentfestival dat zijn weerga niet kent, de Superbowl. De sport zelf ziet er aardig uit – mooie pakjes, appetijtelijke cheerleaders en een uitzinnig publiek – maar kent zeer korte tijdspannes met actie. Nee, het was iets anders dat het communicatiehart van uw blogger sneller deed kloppen, de humoristische en bij vlagen geniale commercials. De gedachtegang van de reclamemakers is logisch. We leggen 3,6 miljoen dollar neer voor 30 seconden, dus laten we er een onvergetelijk mooi half minuutje van maken. Enkele hoogtepunten: (meer…)

1 feb

Kinderen van de Amerikaanse toekomst

1.30 pm, de Winter Garden van het World Financial Centre, New York. Uitrustend op een bankje kijk ik naar de Wall Street jongens die voorbij spurten, roddelende zakenvrouwen en een enkele dakloze die tot verwijdering een warm plekje heeft gevonden. Tegenover mij heeft zich een grote groep Afro-Amerikaanse en Latino vrouwen verzameld. Om hen heen zwerft een roedel blanke kinderen. De vrouwen gaan hartverwarmend met de kinderen om, maar kunnen onmogelijk de moeders zijn. Uit navraag blijkt dat de vrouwen voor een schamel loontje op het kroost van de Amerikaanse zakenlui, die in de torens boven ons werken, passen. Van negen tot vijf welteverstaan. Af en toe komt een ouder naar beneden om zijn of haar kind te knuffelen maar de meeste haasten zich na vijf minuten naar de Starbucks om een noodzakelijke hoeveelheid cafeïne tot zich te nemen. Na een simpel rekensommetje realiseer ik me dat deze kinderen hun ouders op een doordeweekse dag hoogstens drie uur zien. De rest van de dag spenderen ze met hun tweede momma of madre.

(meer…)

31 jan

Levensles uit The Vertical Hour

Zojuist ben ik thuis gekomen van een bezoek aan de Broadway-productie The Vertical Hour. Een alleraardigst toneelstuk geregisseerd door Sam Mendes met hoofdrollen voor Julianne Moore en Bill Nighy. Miss Moore stelde teleur, ze is duidelijk meer geschikt voor het witte doek. Nighy daarentegen was een genot om aan te kijken. U kent hem vast wel van zijn fantastische rol als Billy Mack in Love Actually. Maar goed, ik hoor u denken, wat is de link met deze communicatieblog? In zoverre dat ik er extra motivatie uit putte voor mijn stage bij de Verenigde Naties.

(meer…)

27 jan

Global warming ready

Mijn laatste post in Amsterdam is er één met een ingewikkelde receptuur. De ingrediënten zijn de onderwerpen op SLE van deze week. Men neme:

een flinke dosis New York;
een paar snufjes frustratie over de steeds heter wordende aarde;
basisingrediënt, zoals wel vaker op SLE, marketing;
en een noodzakelijke hoeveelheid humor.

Na drie uur brainstormen komt u tot het volgende resultaat: (meer…)

23 jan

Ruimte voor reclame

Het overviel me nogal. Ik verwachtte een bedompt, grijs en stinkend perron op te lopen. In plaats daarvan betrad ik een groene oase. Een aangenaam citroenachtig luchtje drong mijn neusgaten binnen, de muren voelden comfortabel aan en kietelde zelfs een beetje in mijn handpalmen. Reizigers die al een tijdje stonden te wachten keken me glimlachend aan en fluisterden zachtjes: “fijn hier hè?”. Ondanks de wollen sjaal om mijn nek, een verwaaid kapsel en een ongezond koude neus had ik het gevoel dat de lente begonnen was. Nog nooit had reclame mij zo’n gelukzalig gevoel geschonken.

(meer…)

16 jan

Spotlight op Reclamemuziek Top 20

Tijdens het reclameblok is de gang naar de koelkast, toilet of verwaarloosde partner snel gemaakt. Aan de dwingende beelden die de reclamebureau’s zo graag op je netvlies willen branden ontsnap je dan, maar de muziek ontgaat je niet. Uit onderzoek van de aan de UvA afgestudeerde Thijno Kramer blijkt dat wanneer we deze muziek waarderen, we de spot ook sneller leuker vinden. Misschien lopen we zelfs weleens even terug om de reclame te gaan bekijken. Logischerwijs sta je dan ook eerder bij de toonbank om het product aan te schaffen. (meer…)

9 jan

Minder miscommunicatie in Uruzgan

In bioscopen door het hele land draait momenteel Babel. Een indrukwekkende film van de Mexicaanse regisseur Alejandro Gonzáles Iñárritu. In twee uur legt Iñárritu met behulp van drie verhaallijnen de veelvuldig optredende miscommunicatie tussen mensen bloot. De filmpersonages van verschillende culturen, generaties en geslacht communiceren langs elkaar heen, wat een schakel van menselijk leed tot gevolg heeft. Het kijken van deze film maakt je bewust van het belang om begrip te hebben voor de verschillende manieren waarop mensen communiceren. Heeft het Nederlandse leger deze film ook gezien?

(meer…)

9 jan

A Tribute to Warhol

Wat is kunst? Een vraag die al eeuwenlang de nodige stof tot discussie geeft. Op deze blog is al een keer gesteld dat kunst en marketing vaak dicht bij elkaar liggen. Denk aan Campbell’s soup en de gevel van het Sandberg Insituut.

Sommige kunstenaars zoeken de grenzen van kunst op. Ze zorgen voor controversie. Zo staat op het Westergasfabriekterrein de Kunstfabriek. Volgens de oprichters van deze galerie is kunst blijkbaar een product dat gefabriceerd wordt in een systematisch productieproces.

(meer…)

7 jan

Mediajaar 2007 – Nederlandse afvaardiging in The New Yorker

Spotlighteffect.nl blikt de komende week vooruit op het mediajaar 2007. Trends, personen, nieuwe media, voorspellingen; deze blog wordt er de komende dagen mee bestookt. Suggesties? Klik op de reageerlink onderaan. Vijfde bericht in deze serie gaat over het succes van Hanco Kolk. (meer…)

7 jan

Mediajaar 2007 – De revival van de Publieke Omroep

Spotlighteffect.nl blikt de komende week vooruit op het mediajaar 2007. Trends, personen, nieuwe media, voorspellingen; deze blog wordt er de komende dagen mee bestookt. Suggesties? Klik op de reageerlink onderaan. Vierde bericht in deze serie gaat over de wederopstanding van de Publieke Omroep. (meer…)

3 jan

Mediajaar 2007 – Natuurlijk weer John de Mol

Spotlighteffect.nl blikt de komende week vooruit op het mediajaar 2007. Trends, personen, nieuwe media, voorspellingen; deze blog wordt er de komende dagen mee bestookt. Suggesties? Klik op de reageerlink onderaan. Tweede bericht in deze serie gaat over de cowboy van de televisiebazen, John de Mol.

John de Mol
Blijft ook dit jaar ongetwijfeld de aandacht trekken met zijn Gooisch kapitaal verslindende tv-zender. De mediatycoon pompt miljoenen in de Hollandse entertainmentindustrie, die daardoor af en toe best een aardige serie produceert. Maar soms een aardige serie compenseert de 70 miljoen euro die hij er op jaarbasis aan verliest niet. Kijkers wil hij, een mooi marktaandeel, maar dat blijken utopieën. Naar alle waarschijnlijkheid doet hij het voormalige Talpa binnenkort van de hand. Misschien dat daarom de Latijnse vertaling van ‘mol’ onlangs vervangen is door Tien. SBS gaat zender nummer tien dan gebruiken als herhaalstation. De Mol’s spreekbuis Maarten van Rooyen spreekt de geruchten met de grootst mogelijke stelligheid tegen: “Er bestaan geen plannen om de zender te verkopen of onder te brengen in een groter geheel. Sterker nog, voor volgend jaar staat een tweede zender op stapel.” Kortom, de mooiste serie die de Mol voorlopig voortgebracht heeft is de soap om zijn eigen zender heen. Het jaar 2006 is met een mooie cliffhanger afgesloten. Wat brengt seizoen 2007 ons?

Bronnen: Zibb, Zappen blog en Mediacourant

2 jan

Het mediajaar 2007 – De Pers

Spotlighteffect.nl blikt de komende week vooruit op het mediajaar 2007. Trends, personen, nieuwe media, voorspellingen; deze blog wordt er de komende dagen mee bestookt. Suggesties? Klik op de reageerlink onderaan. Eerste bericht in deze serie gaat over het gratis dagblad de Pers.

De Pers
“Over tien jaar is er nog maar één massamedium. Televisie fragmenteert, internet is per definitie gedefragmenteerd. Welk medium kan dan nog dagelijks twee, drie miljoen bereiken? De krant.”, zo luidt de toekomstvisie van Cornelis van den Berg (31), directeur van de gratis krant die voorbestemd is het Nederlandse medialandschap op haar grondvesten te doen laten schudden. Tenminste, als de verwachtingen van Cornelis van den Berg uitkomen. Noemde zijn kindje destijds de Dictator en gaat het dagblad nu lanceren als de Pers. In het kerstnummer van Vrij Nederland zegt de krantenpionier: “Er is een wonderlijke kongsi gevormd tussen kapitaal en een bijna naïef verlangen om een goeie krant te maken”. Een voorproefje is te bewonderen bij de Nieuwe Reporter. Het is te hopen dat van den Berg zijn wonderkindje snel in de stationsbakken krijgt. Want een ‘mooie, beknopte, niet-rellerige’ krant die ‘met nieuwsgierigheid in elkaar is gezet’ vol ‘serieuze, bevlogen artikelen’ klinkt als een welkome afleiding tijdens de ochtendspits.