Het blijft me verbazen hoe intimiderend goed Spinvis een pak kan dragen. Licht gebogen, gitaartje strak tegen het lichaam, niet te veel gekkigheid – alleen tegen het einde van het concert danst hij even -, draagt hij zijn luisterliedjes als een stugge Londense rocker de zaal in. Gisteren betoverde hij Paradiso, het publiek lag aan zijn voeten. Tijdens de muziek, maar ook als hij een verhaaltje tussendoor vertelde. Elke grap werd gulzig onthaald. Ontroerend was de ode aan wijlen dichter Simon Vinkenoog.

Jaren geleden zag ik ze samen spelen in Wijk aan Zee, bij strandtent Timboektoe. ‘Magisch’, noemde mijn zeer nuchtere vriendin dat. Nu liep Vinkenoog niet door de deur, zoals hij dat vijf jaar geleden in Paradiso wel deed. Maar dankzij onder andere de prachtige tekeningen van de zeer aanstekelijk dansende Hanco Kolk leek dat wel even zo. 25 mei speelt Spinvis weer in Paradiso. Gaat dat zien.

Iemand in de zaal heeft opnamen gemaakt, ik voer ze op als bewijsmateriaal:

P 12 februari 2012 , Lees meer over: Cultuur, , , , ,
@ Meer van dit soort artikelen lezen?