Halverwege december lunch ik een week lang elke dag bij Harry’s Bar, tot die tijd lees ik me in om de Venetiaanse winter beter te kunnen waarderen. Eerste stop: Brideshead Revisited van Evelyn Waugh. Ik kom nu alleen niet verder dan de eerste bladzijde, waar de schrijfmissie van Waugh staat afgedrukt (zie foto).

De eerlijkheid bekent me te zeggen dat ik op die manier lees. De diepere betekenis ontgaat me vaak, maar ik geniet van het verhaal. Is dat kwalijk? Moet je jezelf trainen, zodat literatuur ook voor jou ‘de sluier voor de werkelijkheid wegtrekt’? Of is alleen genieten ook goed?

PS. Dit bericht is op de iPhone getikt en kan er verschrikkelijk uitzien of tikfouten behandelen. Zie het svp als een test, beste lezer.