Sommige bandjes hebben de gave nummers te maken die zo aanstekelijk zijn dat je ze broodnuchter op een zondagmiddag meteen weer herkend van twee avonden eerder, minder nuchter, in een zweterig zaaltje. In dit specifieke geval was het zaaltje de foyer van Kriterion en heet het bandje Fata ‘el Moustache’ Morgana. Uw blogger is fan. Oké, de liefde is nog pril, ik heb hun hele album nog niet eens beluisterd, maar bij zo’n aanstekelijk geluid maakt dat niet uit. Dat is júíst de charme.
Het is volgens mij not done om een band te beschrijven door andere bandjes aan te halen, en als ik dat deed, zou ik waarschijnlijk met een duistere versie van Franz Ferdinand op de proppen komen. De bandleden zelf verwoorden hun invloeden in een interview met hard//hoofd zo:
“We hebben alle vijf een andere muzieksmaak. Waar onze gitarist dol is op AC/DC, gaat de bassist naar Slayer-concerten. En waar onze zanger een potje losgaat op Italo Disco, luistert onze toetsenist naar vage noisebands. Maar hip-hop, 100% NL, indierock, de Beatles, dubstep, techno, the Strokes, eurohouse, reggae, Primus, metal, punk en klassiek passeren ook de revue. ”
Genoeg geblogd, hier is de muziek. Een nummer over een cocktail die de zanger een keertje in Slovenië nuttigde en nogal hard aankwam. Clip is geregisseerd door Stephane Kaas, de man die ons eerder dancehallcursus gaf.
Hele album staat op elmoustache.com (linkerbalk), en hier nog een mooie publiciteitsfoto, geschoten door Tanja Heintjes:

