En dit was nog maar de eerste lading bloghelden, want de bloguitdaging loopt nog steeds. Meld je aan, lees het blogboek en ontvang na dertig dagen bloggen een persoonlijke recensie met tips!

De harde consequentie van deze actie is dat ik zelf de bloguitdaging afgelopen maand niet gehaald heb. Het aantal woorden op pfauth.com heeft nogal geleden onder het recenseren. En nu moet ik ook nog bekennen dat ik de komende twee weken internetloos in een appartement in Lissabon doorbreng. We spreken elkaar de 28ste van deze maand weer, blog on!

Omdat ik jong ben en veel op internet zit, moest ik discussiëren met een boekhandelaar over de toekomst van zijn vak. En de invloed van internet daarop, uiteraard. Ik vertelde over het plan van een vriend van me, Tim de Gier heet hij, om een boekwinkel te beginnen waarin slechts een stuk of vijf boekenkasten staan. Die hebben allemaal een thema en een samensteller (vanaf nu: een curator, hét modewoord van 2013). Willekeurig voorbeeld: de beste hiphopboeken, zorgvuldig uitgekozen door Faberyayo. Of: de indrukwekkendste fotoboeken, door Anton Corbijn. „Maar wacht even”, protesteerde de boekhandelaar, „klanten willen toch zelf ontdekken?”

Voor een gedeelte van zijn clientèle gaat dat waarschijnlijk nog op, maar ik zie mijn generatiegenoten niet op de bonnefooi zoeken naar interessante boeken, of andere soorten van media. Er is immers zoveel te lezen, zoveel te zien, te beluisteren en te bezoeken dat we ronduit geïntimideerd zijn door de overdaad. We openen niet zomaar YouTube om ‘te kijken of daar nog wat leuks is te vinden’, nee, we volgen de aanbevelingen van onze vrienden op. Dat is in die enorme en rommelige online-schatkamer onze houvast. We maken lijstjes van de beste cafés op Foursquare, ‘pinnen’ de mooiste foto’s op Pinterest, stellen playlists samen op Spotify, delen de beste artikelen op Twitter en de flauwste GIFjes op Tumblr.

Ergens aan het begin van die keten van aanbevelingen zitten de experts. De meestercurators. Via sommige webservices kunnen we hen direct bereiken. Zoals 22tracks.com, waar dj’s binnen hun genre de 22 beste nieuwe nummers delen. We willen door hen gegidst worden en die tips dan weer doorgeven aan onze vrienden.

Een boekhandelaar zou die taak ook op zich moeten nemen. Sterker nog, hij zou zich daar volledig op moeten focussen. Op het gebied van distributie kan hij zich immers niet meer onderscheiden, Bol.com heeft die slag al gewonnen, maar op het vlak van selectie ligt de strijd nog open. We zoeken allemaal in die rommelige schatkamer, beste boekhandelaar. Maak van die dwaaltocht een feest van aanbevelingen en u vindt de weg naar onze portemonnees.

Vandaag is het meteen raak, de eerste twee sprekers zijn de founders van twee van m’n favoriete services: AirBnB (exhibit a) en Evernote (exhibit b).

Om u een idee te geven: over twee weken zit ik via AirBnB in Lissabon in dit appartement – met douche op dakterras – en als ik daar dan ben, zoek ik in Evernote de Lissabon-tips op die ik de afgelopen weken met m’n telefoon heb vastgelegd.

Ik ben verliefd op de producten die deze twee heren gebouwd hebben en zal niet nalaten elk interessant inzicht dat ze delen op dit blog te plaatsen.

U kunt live meelezen met onderstaand openbaar notitieboekje.

Joe Gebbia van Airbnb kan elk moment beginnen met zijn verhaal. U kunt het via dit openbare notitieboekje volgen.

10:18 Een ogenblik, presentatoren Boris en Hermoine moeten eerst wat merchandising in het publiek gooien. Daarna volgt Gebbia.

10:20 Nu praten ze over een koe die op logo’s van sponsors gaat poepen. Een ogenblik nog.

10:22 Goed nieuws, Gebbia staat nu op het podium.

10:23 Hij heeft een listing aangemaakt: een bezoeker kon voor 115 euro op het podium slapen. Met gratis bier, kaas en een ov-chipkaart. Dat is gisteravond daadwerkelijk gebeurd.

10:25 De founders achter Airbnb namen in 2007 ontslag ‘to be an entrepreneur’. Na een paar weken hadden ze een prachtig appartement…, en een grote schuld.

10:26 Toen het echt penibel werd, kwam er net een belangrijke designconferentie naar San Francisco. Ze keken om zich heen en dachten: dit mooie appartement kunnen we aan bezoekers van de conferentie verhuren. AirBed&Breakfast was geboren.

10:28 Een paar doodnormale Amerikanen gingen op hun aanbod in, de heren konden de huur betalen en ze dachten: dit kunstje kunnen we nog een keer flikken.

10:28 Ze namen een programmeur aan en richtten ze met AirBed&Breakfast op South by Southwest, de populaire conferentie in Austin, Texas.

10:29 Ze kwamen er tijdens het logeren in Austin achter dat het geld overhandigen tijdens het verblijf nogal genant was.

10:30 Dus lanceerden ze in 2008 de derde versie van AirBnB met een online betaalsysteem. Bovendien gooiden ze de site open voor de hele wereld.

10:30 Als promotiemoment namen ze de Democratic Convention van Obama als PR-moment. Wilde je hem zien spreken? Dan kon je via AirBed&Breakfast een bed boeken. Wereldwijde perscoverage was het gevolg

10:31 We made it! Dachten ze. Maar na de bezoekerspiek werd het weer stil. En ze hadden geen investeerders.

10:31 Om geld te verdienen maakten ze een cereal voor beide presidentskandidaten van 2008. Zoals Captain McCains

10:33 Limited edition, 30 euro per cereal box. CNN sprong er bovenop

10:33 En zo verdienden ze geld voor hun tech start-up. Op een vrij onconventionele wijze. Ze verdienden er 15.000 euro mee

10:34 “Your idea is werid, but you guys are scrappy” zei de beroemde investeerder Paul Graham. En ze kregen funding.

10:35 Volgens Graham moesten ze zich minder programmeren richten en meer op de gebruikers richten. Dus zochten de founders de gebruikers op, die hen al hun verhalen, problemen en wensen vertelden.

10:36 Gebbia realiseerde zich dat het bijzondere aan AirBnB is dat ze ondernemers de mogelijkheid gaven om geld te verdienen met hun appartement.

10:37 Gebruikers van AirBnB bedachten toepassingen, zoals het slapen in boomhutten, dingen die de founders nooit hadden kunnen bedenken.

10:38 Kastelen, eilanden, woonboten, etc. Een iglo!

10:38 Mensen verhuren tenten bij Apple Stores en verdienen zo geld om een eigen iPhone te regelen. Ergo: het gaat om de creativiteit van de gebruikers van AirBnB

10:40 Gebbia laat een indrukwekkende infographic zien van het centrum van Amsterdam waar je de dichtheid van AirBnB-appartementen ziet toenemen. “Ik voel me als een local”, zegt Gebbia over zijn verblijf in een Airbnb-appartement in Amsterdam. Dat herken ik

10:41 “Solve what’s in front of you”, zegt Gebbia. “Design starts at the beginning”. #wijsheden

10:42 “Do things that don’t scale” Als je 25 gebruikers hebt, ontwerp dan voor die 25.

10:42 Je hebt meer aan 100 gebruikers die van je houden dan 100000 die je ‘liken’

10:42 “AirBnB saved my life”, schrijft FastCompany. Met zulke pers heb je geen PR meer nodig.

10:43 “We hebben een tool gebruikt waar mensen hun leven mee verbeteren”, aldus Gebbia

10:44 Tot nu toe blijft Gebbia steken in een PR-verhaal waarvan we de enige boodschap al kenden “we bouwen een sharing economy”. Dat onderwerp is al genoeg uitgediept.

10:45 Oké, wellicht doet Phil Libin van Evernote betere zaken
10:47 “The Hundred Year Startup” luidt de titel van zijn presentatie. Dat klinkt veelbelovend.

10:47 WORD GEEN ONDERNEMER. Aldus Libin. Of, doe het in ieder geval niet voor de verkeerde redenen. Zoals: geld, macht, flexibiliteit en verveling.

Oké, en toen knalde CoveritLive eruit. Hier de rest van Libins praatje, zonder timestamps:

Evernote opereert op het snijvlak tussen ‘Kill time’ en ‘Save Time’. Stel dat je koffie aan het bestellen bent, en je wil vijf minuten doden. Dan kan je Angry Birds spelen, of Evernote openen en daadwerkelijke relevante en waardevolle informatie vinden.

—-

“Entrepreneurship is the pursuit of opportunity without regard to resources currently controlled. “. Libin haalt Howard Stevenson van HBS aan. Dus als je zo als hij een tweede brein voor miljoenen mensen wil maken, a la Evernote, doe je dat gewoon en kijk je niet naar de mogelijkheden van het moment zelf, want die zijn beperkt.

—-

“The best product doesn’t always win”, luidt het cliché. Je kan nog zo’n goed product bouwen, maar door slechte marketing kan het alsnog mis gaan.

Libin is het daarmee oneens. Vroeger was het waar, nu niet meer. Want als je nu het beste product maakt, komt het wél goed. En wel om de volgende redenen:

• App stores. Vroeger vroegen ze zich bij Evernote af hoe ze hun software en nieuwe versies daarvan konden verspreiden. Nu uploaden ze een nieuwe versie gewoon naar de App stores.
• Smart devices
• Open source infrastructuren: belangrijke onderdelen voor je software zijn nu gratis te verkrijgen.
• Social media, een goed product verspreidt zich razendsnel via Twitter and the likes.
• Freemium economics. Mensen zijn gewend te betalen.

Conclusie: de geeks zijn nu de baas, want zij kunnen bovenstaande ontwikkelingen goed aanwenden in hun voordeel.

—-

Industrial age; je koopt iets los
Information age: je neemt een abonnement
Cloud age: hoe meer je het gebruikt, hoe meer je er van gaat houden, en hoe meer je er aan uitgeeft.

Evernote speelt op het laatste verdienmodel in. En dat lukt, want ze slaan herinneringen op voor mensen. Hoe langer mensen Evernote gebruiken, des te belangrijker het wordt: je wil immers geen jaren aan herinneringen weggooien.

—

Three Slide Business Model:

1. veel registraties van nieuwe gebruikers: het zijn er nu meer dan 25 miljoen. 99,92 procent komt via niet-betaalde bronnen. De rest via advertenties.
2. stap twee: veel van de nieuwe gebruikers blijven Evernote gebruiken en komen terug. Dat zie je niet vaak bij start-ups, die blijven meestal alleen maar praten over het aantal gebruikers. Terwijl Evernote kan laten zien dat mensen het blijven gebruiken.
3. slide drie: Des te langer mensen Evernote gebruiken, des te groter de kans dat je een betaald abonnement neemt. Logisch, want ze hebben er een schat aan informatie opgeslagen.

—
People like to buy, but people like don’t be sold to. Dus Evernote dwingt haar gebruikers niet te betalen. Ze hopen dat de gebruikers op een gegeven moment zo gelukkig zijn met Evernote, dat ze overstappen naar het premium-model. De eerste 11.000 gebruikers van Evernote leveren nu op 14.000 dollar op. Sommige namen pas vier jaar een abonnement.

Dus: it’s more important that you stay, then that you pay.
—

Now is the best time in the history of the world to start a meaningful and enduring technology company. Dus: het is de beste tijd om te streven naar ‘the hundred year start-up’.

—
Fijn verhaal van Libin met verrassend inzicht over het verdienmodel van Evernote, onderbouwd met keiharde cijfers. “It’s more important that you stay, then that you pay”

Haal ze vooral uw huis binnen en schrik niet: ze spelen een stuk intenser en humoristischer dan u op basis van de makke trailer zou vermoeden.

Elke keer als we op een praktisch probleem als dat van de handschoen stuiten, moeten we eigenlijk dertig seconden pauze nemen om een oplossing te bedenken. Dan waren we vast zélf op het idee van een iPhone-handschoen gekomen.

Net zoals een celebrity de Camoflash had kunnen bedenken: nu kwam een New Yorkse student op het idee om een handtas te maken die terugflitst:

Zelf kan ik me voor m’n kop slaan dat ik nooit de app Captio heb bedacht. Jarenlang baalde ik dat een notitie maken op een iPhone net iets te langzaam ging, waardoor ik het nooit even snel tijdens een gesprek kon doen. Toen ontdekte ik Captio, waarmee je in één klik een notitie naar jezelf mailt.

Daarom heb ik me vanaf nu voorgenomen geen enkel praktisch probleem meer te accepteren. Ik moet er net zolang over nadenken tot ik een oplossing heb bedacht.

Dat ik geen techneut ben, maakt niets uit.

Want toen ik gisteren in Utrecht op de modeconferentie InFashion was, vertelde kledingfuturoloog Marina Toeters dat voor bijna alle praktische kledingproblemen een oplossing bestaat – ja, ook het onzichtbare kostuum – maar dat de techneuten niet op praktische toepassingen kunnen komen. Daar hebben ze ons, consumenten, voor nodig. Wij moeten ons ongenoegen uitspreken, dan toveren zij vanuit hun labs de oplossing.

Zoals de iPhone-want. Of een anti-bacteriële handschoen die Toeters had meegebracht. Terwijl je die draagt, worden alle bacteriën op je handen afgebroken. Ideaal in de winter als de griep heerst.

Dus, wat voor futuristische kleding zou ik zo snel mogelijk willen dragen?

Een garderobe met tien basisstukken, zoals een goed pak, spijkerbroek, shirts en cardigans, die van antibacteriële stoffen zijn gemaakt – zodat wassen overbodig wordt – en bovendien onkreukbaar zijn en waar je de kleur van kan programmeren. Dat jasje moet vandaag zwart zijn en morgen blauw. Als je dan in een tijdschrift een goede outfit ziet, kan je de kleurencombinatie zo naar je kledingkast downloaden.

Zou je dat door kunnen geven, Marina?

Opvallend: bij de hipsterpaartjes levert het idee van Pesut weinig vreemde beelden op. Hun mode is zo androgyn dat ze prima in elkaars outfits de wereld in kunnen. Maar bij de wat oudere echtparen (zoals het heerlijke stel hierboven) overheerst de absurditeit.

Op haar site kan je langs alle koppels scrollen.