Category Archives: Journalistiek

Kranten zijn dode bomen en alle bloggers amateurs. Op talloze journalistiekblogs voeren die twee partijen hevige discussies over de toekomst van hun gedeelde vak. Ik vind dat ze beter de krachten kunnnen bundelen. Breng het beste van de twee werelden samen en experimenteer vanuit je journalistieke waarden met nieuwe intiatieven. Zie dit katern als een notitieboekje waarin ik goede voorbeelden in vastleg.

Een journalistieke site als Vox kun je in negen weken uit de grond stampen

Voor het archief: de uitlegsite van wonderkind Ezra Klein – die niet met de journalistiek, maar met Wikipedia concurreert – werd in negen weken gebouwd, onder andere door een week lang nonstop te hacken (klinkt enorm gezellig).

Om nog eens terug te lezen vlak voordat je een grote update of geheel nieuwe site bouwt: Nine weeks to launch Vox — it’s easier to go downhill than up.

Caroline O’Donovan – How a free email newsletter turned a computer programmer into a Newsweek columnist

Voor wie zich afvraagt waarom nieuwsbrieven weer zo populair zijn: duiding bij het journalistieke blog van Harvard, NiemanLab. De auteur legt het uit aan de hand van Today’s Tab, een nieuwsbrief die je elke dag vertelt wie je moet haten (ja, ontzettend vrolijk).
Caroline O’Donovan – How a free email newsletter turned a computer programmer into a Newsweek columnist

Nick Bilton – De Twitter Story (2013)

In de media lijken verhalen als dat van Twitter louter success stories. Terwijl er natuurlijk altijd geleden is door de oprichters. Je kunt niet zo’n bedrijf opbouwen zonder continu in de stress te verkeren. Bilton laat zien hoe het bij Twitter ging, en wat voor fascinerende machtsstrijd er tussen empathicus Evan Williams en egomaan Jack Dorsey schuilging.
Nick Bilton – De Twitter Story (2013)

Handige Mac-apps voor journalisten

Dropbox – als je mijn laptop in het water gooit, lijd ik alleen materiële schade. Al mijn bestanden ben ik echter niet kwijt, want die staan op dropbox.com. Dropbox maakt een mapje op je laptop aan, waar je al je documenten heen kan slepen en synchroniseert die map met hun servers. Zo kan je op elke computer, tablet en smartphone ter wereld via je dropbox.com je bestanden benaderen. En dus ook met je nieuwe laptop, als je oude in de vijver ligt. Ook handig: je kan samen mappen beheren, dan hoef je nooit meer bestanden te mailen.

Evernote – dit is mijn tweede geheugen. Al mijn notities, geluidsopnames, interessante artikelen en pdf’s sla ik in Evernote op. Ik verdeel ze in handige mappen en kan de bestanden op verschillende manieren benaderen: via een wereldkaart (waar was je toen je een notitie aanmaakte? Dat zie je op de kaart. Handig als je al je notities die je tijdens een reportage in Egypte hebt gemaakt, wil benaderen), via tags of hun briljante zoekmachine – die ook tekst in afbeeldingen kan herkennen. Dus als je een foto maakt van een verkeersbord en later op ‘Caïro’ zoekt, herkent Evernote die tekst in de foto van het verkeersbord.

Hoe ik Evernote onder andere gebruik:

  • Met de Webclipper sla ik vanuit mijn browser interessante artikelen op. Heel handig tijdens het researchen. Laatst wilde ik alles weten over Keith McNally. Ik googlde hem, klikte profielen van The New York Times e.d. open, sloeg ze meteen op met de Evernote Webclipper en las ze later allemaal overzichtelijk bij elkaar op mijn iPad. 
  • Als ik een vergadering heb gehad, maak ik met de Page Scanner van Evernote’s iPhone app een foto van mijn notulen. Het papieren blaadje gooi ik weg en twee jaar later kan ik in Evernote nog eens opzoeken hoe we iets destijds besproken hadden.
  • In musea maak ik foto’s van kunstwerken die ik mooi vind. Zo ontdek ik door de jaren heen mijn smaak.

Feedly – binnen jouw niche zijn er vast tientallen bepalende sites die je móét lezen om op de hoogte te blijven. Die hoef je niet elke dag te bezoeken, je kan ze gewoon via een RSS-lezer in de gaten houden. Dat is een programma dat alle nieuwe artikelen van jouw favoriete sites importeert en die je daar dus overzichtelijk bij elkaar hebt. Handig om elke morgen met een kop koffie bij de hand doorheen te gaan. Ik gebruik de webtool Feedly voor het lezen van RSS-feeds op mijn laptop. Op mijn iPhone open ik mijn Feedly met de app Reeder.

Pocket – waarschijnlijk krijg je de hele dag door interessante artikelen door lezers en collega’s getipt. Soms komt het niet goed uit om een stuk van 2.000 woorden door te ploegen. Pocket lost dat probleem op. Via een knopje in je browser kan je de artikelen bewaren voor later. ‘Saved to Pocket’ roept het programma dan, en vervolgens kan je met hun laptop, tablet of smartphone-app de lijst bewaarde artikelen lezen wanneer het jou uitkomt. Werkt ook goed voor video’s.

IA Writer – geconcentreerd schrijven op je laptop kan lastig zijn, met al die notificaties, opduikende schermen en afleidende knoppen. IA Writer verstopt die allemaal en laat je een mooi wit scherm zien met alleen jouw tekst daarop. Sterker nog, als je wil kan je alleen de zin die je op dat moment aan het tikken bent weergeven. Zo kom je niet in de verleiding om tijdens het creatieve proces van het schrijven al afgeleid te raken door je drang om te redigeren, of je Twitter te checken. Ook in dit genre en iets zweveriger: OmmWriter – met kekke Oosterse geluidjes en een sneeuwlandschap op de achtergrond. Je kan eventueel nog cafégeluiden op de achtergrond afspelen met Coffitivity, mocht je van een beetje chaos om je heen houden.

Tweetdeck –  Twitter tem je met lists. Ik volg zoveel mensen dat ik onmogelijk alle tweets kan bijhouden. Maar ik heb een list met mensen aangemaakt waarvan ik geen enkele tweet wil missen. Via Tweetdeck tover ik die meteen op mijn scherm, in plaats van mijn algemene overweldigende timeline. Een list aanmaken doe je hier.

Textexpander – dit noemen ze ook wel ‘tovertypen’. Teksten die je vaak moet schrijven – zoals je adres, een recensie-exemplaar-aanvraag, een groep e-mailadressen – kan je in Textexpander invoeren en ze een code meegeven. Als je die code vervolgens in een willekeurig programma intikt, tovert Textexpander de bijbehorende tekst bij. Mijn code voor alle mailadressen van De Correspondent redactie is ‘*redactie’. Als ik die intik, verschijnen al die mailadressen meteen in beeld.

Textexpander rekent zelf uit hoeveel tijd je al bespaart hebt met hun programma. Dit is mijn score: ‘I’ve saved 10 hours and expanded 1,120 snippets’.

Sneltoetsen – iedereen die geen sneltoetsen gebruikt in Gmail is een beetje gek, of, vooruit, onwetend. Het is nergens voor nodig om met je muis naar al die knopjes te bewegen. Ram gewoon op ‘o’ om een mailtje te openen, ‘r’ om te antwoorden, ‘shift return’ om ‘m te verzenden en daarna ‘y’ om de mail te archiveren. Schakel deze optie in bij Settings, print het lijstje sneltoetsen als reminder uit en wordt als een drummer, die ritmisch al z’n mail wegwerkt.

RescueTime – ok, hier wordt het een beetje geeky. Maar als je het net als ik interessant vind om zo effectief mogelijk te werk te gaan, moet je vooral RescueTime installeren. Dit programma houdt precies bij welke programma’s en sites je hoe lang gebruikt. Facebook bezoeken wordt als -2 gekwalificeerd (zeer onproductief) terwijl werken in je tekstverwerker +2 oplevert. Elke week krijg je een rapportje met een productiviteitsscore. Dat kan in het begin best confronterend zijn, maar uiteindelijk ga je bewuster van werken. En minder Facebooken.

Belangrijk voor het gebruik van Dropbox, Evernote en Gmail: waar dat kan, gebruik altijd two-step-verification. Dan stuurt de service eerst een code naar je telefoon. Als je wilt inloggen, moet je die code opgeven.

Het is geen ‘paywall’, het is een ‘velvet rope’

The main benefit of membership is the opportunity to get more involved with the site in other ways, including member-only discussion forums, as well as exclusive live chats and interviews with newsmakers and political influencers.

Het oude idee van een paywall is niet meer geldig . We moeten naar een ‘velvet rope’ toe, vinden ze bij Talking Points Memo. Als je betaalt voor een lidmaatschap op die politieke blog mag je meediscussieren in exclusieve fora en krijg je nieuwsmakers direct te spreken.

Volgens mij moeten we met journalistieke betaalexperimenten meer in die richting denken. Wat voor voordelen kunnen we onze leden – naast de artikelen natuurlijk – nog meer bieden? Hoe maken de club achter het fluwelen koord nóg interessanter?

Of: hoe kunnen we onze leden nog gelukkiger maken? In plaats van ze te zien als ‘eyeballs’ voor advertenties die ook nog eens een maandelijks bedrag overschrijven.