1. door Ernst-Jan Pfauth
  2. 14 februari 2013

Stijlregel: een chique site lijkt al honderden jaren te bestaan

‘Het voordeel van bij Vrij Nederland werken, is dat collega’s antieke The New York Review of Books meenemen’, tumblerde Tim de Gier gisteren. Kijk eens hoe statig, hoe chique en urgent die bladen overkomen:

Foto gejat van Tim de Gier

Foto gejat van Tim de Gier

Ik ben heel jaloers op webdesigners die dat gewichtige gevoel naar het web weten te vertalen. Die overbrengen ‘dat je hier met een klassieker van doen hebt’. Let wel, zonder trucjes uit te halen. Sites die papier nabootsen – kreukels als achtergrond bijvoorbeeld – zijn kitsch. Ik heb het over sites die als digitaal medium de urgentie lijken te hebben van een papieren tijdschrift. Die het ‘lekker elke week met mijn blad bij de open haard’-gevoel naar het web hebben vertaald. Dat is moeilijk. Het is The New York Review of Books bijvoorbeeld zelf niet gelukt:

Screenshot van The New York Review of Books

Screenshot van The New York Review of Books

De site ziet er goedkoop uit, met overal kleine aankondigingen die om je aandacht vragen. De rust die je met het papieren blad associeert, is digitaal ver weg.

Liever kijk ik naar A Piece of Monologue en Arts & Letters Daily.

Screenshot Arts & Letters Daily

Screenshot Arts & Letters Daily

Screenshot A Piece of Monologue

Screenshot A Piece of Monologue

A Piece of Monologue selecteert op onregelmatige basis interessant foto- en videomateriaal van kunstenaars en houdt obsessief lezingen over Samuel Beckett bij. Op de Arts & Letters Daily vind je sinds het begin van het internet links naar belangrijke essays en boeken.

Achter beide sites zit geen topontwerper. Sterker nog, Arts & Letters toont hier en daar gedateerd. Maar allebei hebben ze een design gevonden dat het gevoel van een klassieker overbrengt. Op Arts & Letters geen opsmuk, geen thumbnails, geen visuele verrassingen, maar gewoon drie kolommen met korte teksten en een link. Ik kom er elke dag even kijken en dan vind ik een stuk of drie nieuwe verwijzingen. Lekker ritme, niet meer dan ik aankan. Op Wikipedia lees ik welke designopdracht wijlen oprichter Denis Dutton zichzelf had meegegeven:

“[it] mimics the 18th century English broadsheets and a 19th century copy of a colonial New Zealand periodical, the Lyttelton Times.”

Lyttelton Times, gevonden in een Nieuw-Zeelandse bilbiotheek

Lyttelton Times, gevonden in een Nieuw-Zeelandse bilbiotheek

De man achter A Piece of Monologue experimenteert continue met zijn design (ik vermoed dat we dezelfde hobby hebben) en zet vooral in op een rustige opmaak waar groot beeld heel belangrijk is. Hij toont slim onderkoppen (ongewoon, op een blog) en gebruikt geen woord te veel om zijn online vondsten aan te kondigen. En die naam, die naam! Alsof de publicatie al eeuwen bestaat.

Kent u voorbeelden van zulke klassieke websites?