chet baker

Altijd een heerlijke jazzselectie binnen handbereik

Ik ben geen jazzkenner, ik ben een jazzromanticus. Als ik een concert bezoek, of in een jazzclub aan de bar hang, zie ik dit ideaalbeeld voor me: opgaan in de muziek als Dickie Greenleaf in The Talented Mr. Ripley, die op een terras naar een drumsolo luistert, opstaat, en ter plekke besluit ook te gaan drummen.

Als ik in een vreemde stad ben, hoort een bezoek aan een vuige jazzclub tot het standaardrepetoire. Laatst was ik met Tim de Gier, Arnout Arens en Olaf Koens in New York. Gingen we naar de Smalls, op 10th street. Trappetje naar beneden, de metro laat het gebouw schudden, geen daglicht in de club. Stoere barvrouw die Whiskey Sours met te veel goedkope whiskey maakt. Vier puisterige muziekstudenten die doodzenuwachtig de sterren van de hemel spelen. Ik herken misschien nog net Miles of Chet, kom tot de kwartfinale van een jazzquiz, maar verzuip als eerste in de romantiek. Gelukkig bestaat er zoiets als Spotify, waar ├ęchte kenners heerlijke lijsten maken. Mijn favoriet is samengesteld door Loeki Westerveld. Vergeef me de lyriek, ik heb me net weer een avond aan haar selectie gelaafd:

One thought on “Altijd een heerlijke jazzselectie binnen handbereik”

What are your thoughts on this?