Een avondje machtsvertoon met Kanye West en Jay Z

Er zat dus totaal geen seks in het optreden van Kanye West en Jay Z in het Sportpaleis in Antwerpen. Geen danseressen in gouden bikini’s, ook niet op de grote beeldschermen. Alles draaide om de twee halfgoden en hun machtsvertoon. Zwarte panters, gevechtsvliegtuigen, politiemachten, haaien, adelaars en wolven. Terwijl de hitte van de vlammenwerpers in het publiek slaat, rollen de rappers de Amerikaanse vlag uit. Bij No Church in The Wild – dat werd voorafgegaan door What a Wonderful World van Louis Armstrong, met een Klux Klux Klan-kleuter in beeld ter begeleiding – stond ik met open mond te kijken naar geënsceneerde en verschrikkelijk fotogenieke rellen. Een soort bioscoopervaring, met twee artiesten die over de film heen rappen.

De totale gekte van het publiek doet de supersterren niks meer. Onverstoorbaar draaien ze een strakke show af. De oude nummers van Jay Z kwamen live het beste tot hun recht. Het zeer nauwkeurig geproduceerde werk van hun duo-album ging verloren in de akoestiek van het Sportpaleis. Behalve dan Niggas in Paris. De supersterren regisseerde de mosh pit – ‘make a circle, make a circle, we can’t start before you make a circle’ – en startten het nummer een stuk of acht keer opnieuw in. Dat had ik al gelezen, dat ze het publiek eindeloos door de Niggas in Paris-mangel halen. Waarom zou je dat doen, dacht ik. Omdat het kan. Ze krijgen het publiek toch wel gek. Dat is pas macht. Again! Acht keer ging het dak eraf. ,,If you want to say a last thing to the throne, this is your chance”, riep Jay Z nog. En toen waren ze weg.

PS. Tim de Gier attendeerde me op dit fantastische stuk bij Foreign Policy over hoe Kanye en vooral Jay Z hun machtspositie herstelden:

Watch the Throne therefore should not be judged as an album, but rather as a move in this savvy strategy of institutionalizing hegemony in the face of potential decline.

PPS. Ik stond op het veld, maar iemand in de nok van de zaal maakte een filmpje van ‘the circle’: