5829834873_8bf846f803_o

Conferentie-organisatoren, train je sprekers

Afgelopen week was ik bij de 2Way Summit over nieuwe media in Columbia University. ‘Was het nuttig?’ Dat is dan de vraag die je gesteld wordt als je voor je werk naar een tech-conferentie gaat. Best wennen, want toen ik voor The Next Web naar ongeveer elke webconferentie ter wereld vloog, zag je het netto-resultaat gewoon terug aan het aantal blogposts dat ik tikte. Nu was het bloggen bijzaak, en de digitale strategie van NRC hoofdzaak.

Mijn antwoord: ja, het was nuttig.

Het was nuttig om vijf dagen in de meest opwindende stad na te denken over je strategie, om ‘s werelds meest gedreven en enthousiaste internetondernemers te ontmoeten (lang leve de Silicon Alley) en om kunstenaars in vijftien minuten het fenomeen nieuws horen te ontleden en het opnieuw op te bouwen tot virtual reality game, terwijl de Mongoolse keelzang op de achtergrond klinkt. Maar het was niet nuttig om de sprekers te horen.

Ok, Andy Carvins verhaal over het livetweeten van de Arabische lente was fascinerend, Fred Wilson schetste een scherp beeld van de toekomst van contentdistributie, Jason Calacanis was stand-up-comedy en Flipboard vertelde meer over hun aanstaande iPhone-app, maar verder hoorden Ward Wijndelts en ik vooral dingen die we al wisten.

Misschien hadden we ons té goed voorbereid. De helft van wat de Flipboard-CEO vertelde, kende we van een interview dat hij met Robert Scoble had gehad en Fred Wilsons blog lezen we van voor tot achteren. Een lezing gameficaction? Been there, done that, door een blogpost van Kathy Sierra op Gapingvoid.com. Etcetera.

Ons kennisniveau was niet uniek. Af en toe vroeg een spreker ‘wie kent die en die?’ of ‘wie gebruikt hier [vul hippe service in]?’ Uit het aantal vingers dat telkens de lucht in ging, leidde ik af dat we ons tussen een tech-savvy publiek bevonden.

Dat roept de vraag op: hoe kunnen conferenties interessanter worden? Nogmaals: door het netwerken, de nieuwe invloeden en ‘het even weg zijn’ is zo’n vlucht over de oceaan de moeite al waard, maar een saai programma is gewoon zonde van de tijd van zowel de organisatoren als de bezoekers.

Conclusie één: panels en interviews op het podium zijn bijna altijd doodsaai. De sprekers roepen wat, ontwijken lastige vragen en ploegen zich door de saaie vragen heen. Aan het einde van de sessie is iedereen al weer vergeten waar het over ging.

Neem Flipboard, de CEO had zo snel mogelijk gestopt moeten worden toen hij met zijn verouderde marketingpraat aan kwam zetten.

Alleen in het geval van een zeer goede interviewer – zoals Emily Bell tijdens de 2way Summit – pakt zo’n programmaonderdeel goed uit. Dus, beste organisatoren, wees zuinig met gesprekken op het podium. Gebruik ze alleen als je een zeer goede interviewer of een podiumbeest a la Calacanis op je programma hebt staan. Niks is treurig dan een peperdure spreker overvliegen om die vervolgens te zien stuntelen in een tweegesprek.

Dat bevalt me aan conferenties als TED en The Next Web waar de sprekers een duidelijke opdracht krijgen: praat twintig minuten (langer praten heeft toch geen zin met dat beeldschermminnende publiek) over de toekomst van je vakgebied. Je flauwe marketingpraatjes mag je thuislaten. Dat is zo not done op zo’n conferentie, dat niemand het in zijn hoofd haalt.

Hoe kunnen we conferenties volgens jou beter maken?

PS. Ronde tafels in plaats van rijen met stoelen zijn fijn. Je kan beter aantekeningen maken en raakt sneller aan de praat met medebezoekers. Bovendien staat het chique.

PPS. Deze stukken tikte ik over de conferentie:

3 thoughts on “Conferentie-organisatoren, train je sprekers”

  1. Er is een leuk discussie formaat, de fishbowl: http://en.wikipedia.org/wiki/Fishbowl_(conversation) waarbij op een dynamische manier iedereen in het publiek mee kan discusseren.

    Ook vanuit de desing wereld is er Design Jam, The Guardian had er pas eentje over de toekomst van het nieuws: http://www.guardian.co.uk/info/developer-blog/2011/may/16/knight-mozilla het idee is dat iedereen die komt ook actief aan het werk gaat met schetsen, bouwen, schrijven, tekenen, discusseren etc, dus geen lange monologen meer. Het maakt gebruik van technieken soms omschreven als design studio: http://www.slideshare.net/bunky34/design-studios-idea-creation (er is ook een boek dat heet game storming) alles is er op gericht dat iedereen mee denkt.

    1. Klinkt goed! Volgens mij haal je daar ook het meeste uit. Probleem is bij de conferenties van RWW trouwens de entreeprijs, daar komen vooral corporate mensen op af, de echte creatievelingen zitten thuis, aan het werk.

What are your thoughts on this?