Aangezien ik momenteel werk aan een site waar specialisten hun belangrijkste en favoriete links binnen hun expertise kunnen delen – Brainsley – , verslind ik artikelen over curation. Leidende stem in dit veld is Maria Popova, zij claimt met haar team meer dan 450 uur per maand te besteden aan haar extreem goed gelezen blog, twitterstream en nieuwsbrief waarin ze niets anders doet dan het delen van bijzondere vondsten. Van bijzondere dierenfoto’s tot studies van Darwin.

In een gastartikel voor het uitstekende journalistiekblog Nieman Lab betoogde Popova onlangs waarom alleen het delen van een linkje op Twitter niet volstaat. Een goede curator plaatst haar vondst in een perspectief dat herkenning bij de lezers oproept. Anders kunnen de lezers niet de interesse opbrengen om zich écht te interesseren in het linkje. Ze moeten eerst weten waarom het de moeite waard is:

What great curators do is reverse-engineer this dynamic, framing cultural importance first to magnify our motivation to engage with information. Someone who simply shares a link to a beautiful illuminated manuscript from the 13th century might grab your ephemeral attention for a fleeting moment of visual delight, but someone who shares that manuscript in the context of how it relates to today’s ideals and challenges of publishing, to our shared understanding of creative labor and the changing value systems of authorship, will help integrate this archival item with your existing knowledge and interests, bridging your curiosity with your motivations to truly engage with the content. – Accessibility vs. access: How the rhetoric of “rare” is changing in the age of information abundance

Ik twitter en blog vanaf nu met veel meer verantwoordelijkheidsgevoel.

P 14 november 2011 , Lees meer over: Brainsley, Nieuwe media, , , , ,
@ Meer van dit soort artikelen lezen?