Domweg gelukkig met Evernote

Op 21 april 2008 ontving ik een uitnodiging voor mijn geheugen. Ik liep samen met Boris Veldhuijzen van Zanten in San Francisco rond, gekleed in wit pak – het toenmalige uniform van The Next Web -, op zoek naar veelbelovende start-ups om over te bloggen. We hadden amper onze ochtendkoffie op, toen we op een start-up stuitte waar we nu van weten dat het 13,5 miljoen levens beïnvloed. Inclusief dat van mij.

Ik heb het over Evernote. Toen net gelanceerd, meteen met een prachtig design, nu een gezond bedrijf met 101 werknemers en 87 miljoen dollar aan investeringen in the pocket. Evernote fungeert als je tweede geheugen. Met ongeveer elk apparaat kan je notities, foto’s en geluidsbestanden naar je Evernote-account sturen, en met ongeveer elk apparaat kan je die bestanden dan weer raadplegen.

Evernote heeft ook een aantal grappige extraatjes, zoals dat de zoekmachine tekst in afbeeldingen kan herkennen – zelfs handschrift – en de notities die je met een gps-apparaat maakte, kan je op een wereldkaart plotten. Een trip naar Barcelona bleek bijvoorbeeld zeer inspirerend:

De iPhone-interface van Evernote

Maar het allermooiste aan Evernote zijn de verschillende manieren waarop mensen het gebruiken. In een overzichtsstuk over de service speelde The Next Web daar recent met de volgende inleiding op in:

A priest uses Evernote to compose his weekly sermon while one man uses it to keep track of his weekly sins. A veteran suffering from traumatic brain injury uses it daily to literally remember everything and is showing other veterans with similar disabilities how to do the same. A musician uses Evernote to compose songs, tracking snippets of melodies with audio recordings and jotting down lyrics and sketches as they tap him on the shoulder. A hairdresser uses Evernote to catalog before and after shots of her clients. During the hair cut, she lets them browse through the portfolio of looks on her iPad.

Daarom de vraag: hoe gebruik jij Evernote?

Hier alvast mijn antwoord: ik heb mijn boek in Evernote geschreven. Voor elk hoofdstuk had ik een bestand, en ik plakte relevante artikelen in een apart notitieboek. Toen ik een nieuw appartement betrok, deelde mijn vriendin en ik foto’s van mooie interieurs in een gedeeld notitieboek. Blogposts met wijze lessen, sla ik op in een map genaamd ‘Learning’.

Daarnaast gebruik ik Evernote om erachter te komen wat mijn kunstsmaak is. Al sinds 2008 maak ik in musea foto’s van werken die ik mooi of prikkelend vind. Ongeacht of het een installatie, schilderij of een foto is. Als ik dan gestrand ben in een of ander hell hole, open ik dat notitieboekje om te kijken wat me twee jaar geleden verraste.

De Mac-interface van Evernote

Afgezien van museumsupposten die me na twee Evernote-notities blijven stalken, ben ik een gelukkige gebruiker met een database van 482 notities, jij?