Ik haat mijn e-mailinbox en wil er altijd zo snel mogelijk weg. Het is niets anders dan een to-do-list waar andere mensen in kunnen schrijven. Gevolg is dat zelfs mijn beste vrienden een mailtje terugsturen moeite kost. Het voelt als werk. Liever stuur ik ze berichtjes via het gezellige Facebook, dan vanuit het kille Gmail. Die oplossing werkt redelijk, maar één ding lukte me niet: het lezen van nieuwsbrieven en andere lange, weliswaar interessante, mailtjes.
Ik blijf graag op de hoogte van de mooiste brainpickings, maar kan de overdaad aan linkjes die Maria Popova deelt niet dagelijks aan. Op Quora delen experts razendinteressante ervaringen en tips, maar ik kom er niet aan toe om er vaak te vertoeven. De Nieuwe Reporter vat de meest relevante journalistieke discussies samen, maar past niet bij m’n hapsnapsurfgedrag. Géén probleem: ze bieden allemaal een nieuwsbrief aan. Een keer per week sturen ze me de hoogtepunten door, en minder relevante artikelen gaan heerlijk aan me voorbij.
Alleen zie ik alle binnenkomende mailtjes als een taak. Ook die nieuwsbrieven. Gelukkig biedt Evernote uitkomst. Als ik een langere, interessante, mail binnenkrijg, bijvoorbeeld een visie-document van de NRC hoofdredacteur, dan stuur ik deze door aan het programma Evernote. Dat fungeert als tweede brein: ik ontdek er m’n kunstsmaak en gebruik het als digitale Moleskine. Ik heb met Evernote precies de tegenovergestelde associatie als met Gmail: hier kan ik rust nemen, verdieping zoeken en eindeloos grasduinen.
En dus word ik niet meer lid van nieuwsbrieven met mijn eigen e-mailadres, maar vul ik het mailadres in dat Evernote aan me gegeven heeft. Alle mail die daarnaartoe gestuurd wordt, eindigt in mijn heerlijk rustgevende Evernote-omgeving.
M’n mail haat ik nog steeds, maar ik krijg tegenwoordig wel alle belangrijke berichten en nieuwsbrieven mee.
