Ernst-Jan Pfauth blogt over nieuwe media en cultuur

Spelen op het werk, dat MOET

Als u gisteren ook op dit blog verkeerde, dan houd ik niet alleen van u, maar dan weet u ook dat ik in de klauwen van een zelfgoeroe ben gevallen. En vandaag heb ik het wéér over goede voornemens. Maar vreest niet! Deze zijn luchtig van aard.

Toen ik vorig jaar chef internet bij NRC werd, was een van m’n eerste stappen – na het bij elkaar zoeken van een club fantatische internetredacteuren op twitter.com – het ophangen van een beeldscherm. Niet alleen voor teletekst, maar vooral voor de Wii. Na een zenuwslopend uur livebloggen, luchtte niets meer op – nou ja, binnen de mogelijkheden van de redactie – dan een potje Wii-tennis. (meer…)

28 dec

Tijd voor een telefoonetiquette!

Dat betoog ik vandaag in m’n column voor nrc.next. Want de gedachte dat iemand op elk moment kan bepalen dat jij nú tijd voor hem moet hebben, is achterhaald. Lees meer, op nrcnext.nl.

28 dec

Gevallen voor een zelfhulpgoeroe

Kent u Leo Babauta? Vast wel, hij is van de meest succesvolle bloggers van afgelopen jaren. Met zenhabits.net – een blog over rustig en productief werken – vond hij in no-time een publiek van honderdduizenden. Mijn haren gaan rechtop staan van die man. Hij heeft zelf geen haar, uit praktische overwegingen. En vertelt daar zonder een spoor van ironie over. Ik bedoel maar.

Helaas bevond ik me onlangs op een vliegveld. Wachtend in een gate, krijg ik altijd zin in zelfhulpboeken. Geen idee wie of wat mij zo geconditioneerd heeft. Misschien omdat tijdens reisjes altijd goede voornemens gemaakt worden. Voor ik het wist, had ik een ebook van Leo Babauta gekocht. Focus, heet het. Duidelijke titel. (meer…)

28 dec

Telefoonetiquette

Romantisch diner voor twee. Eindelijk. Weken hard gewerkt, naar de Kerst toe. En toen was het zover. We sleepten ons naar het vliegveld, namen de bootbus en vleiden ons dankbaar neer in een restaurant in Venetië. Rust. „Doet u ons maar een spritz, meneer.” En net als we de glazen willen klinken, rinkelt haar telefoon. Een collega, met nog wat vragen. Na het voorgerecht, getril in m’n broekzak. De krant vraagt of ik nog even een stukje voor Oudjaar kan tikken. Twee uur gevlogen, maar de telefoon houdt ons thuis.

(meer…)

23 dec

Genieten van de Venetiaanse cliché’s, nu het nog kan

Het is vijf voor elf, tot de barman de grote wijzer een duwtje geeft. Een knipoog, het is opeens tien minuten na sluitingstijd. Onze bellinis zijn nog half vol, wat neerkomt op 7,5 euro aan drank per glas. Om ons heen druipen de vaste gasten af. De mannen zoenen de barman. Als wij even later ook de Calle Vallaresso inlopen, houdt hij – in wit pak, met zwarte strik – de deur open. We zijn in de voetsporen van Ernest Hemingway, Charlie Chaplin, Truman Capote en Peggy Guggenheim getreden. Dat was Harry’s Bar. (meer…)

15 dec

Energietip: schiet elke avond je lichten uit

Elke dag als een echte cowboy afsluiten. Het kan binnenkort misschien. Bedacht door game studenten van de HKU: de ‘light gun‘. Het achterliggende doel is om energiebesparing ‘leuker‘ te maken. Volgens mij gaat dat wel lukken. (meer…)

14 dec

Gary Shteyngart over ambitie: geniet van de strijd

Superhard aan het werk om dat ene grote doel te bereiken? Het beste feest van Amsterdam? Het boek dat een hele generatie zal beinvloeden? Een album dat je de Alpha-tent inslingert? Vergeet dan niet te genieten van die strijd. (meer…)

14 dec

Elke start-up heeft meteen een verdienmodel nodig

Zoals trouwe lezers weten, vul ik de dagen tegenwoordig met het ontwikkelen van Brainsley. Een site waar experts hun belangrijkste en favoriete links kunnen delen, zonder de ruis en vluchtigheid van de huidige sociale media. We hopen daarmee een groot probleem van het web op te lossen: namelijk dat geen elke service je kan vertellen welke experts je kan vertrouwen. Ik kan voor een aanstaande kersttrip wel google-en naar ‘books about Venice’, maar krijg dan alleen maar foute thrillers te zien. Liever wil ik de selectie van een literatuurcriticus zien. Mocht dat lukken met Brainsley, dan voegen we waarde toe aan het web, maar levert het ook geld op? (meer…)

14 dec

Kom je wel of kom je niet

Onlangs was ik op bezoek bij het ‘talentenklasje’ van een Amsterdams campagnebureau. Een van de high potentials, zoals dat heet, beklaagde zich over het gedrag van zijn collega-high potentials. Hij had hen uitgenodigd voor een diner, maar vrijwel niemand had ge-rsvp’t. De jongeman citeerde met veel bravoure de etiquettegids van Amy Groskamp-ten Have: „Ach ja, zeggen de beoogde gasten dan, drukdrukdruk. Dat is een ordinaire smoes, die aangeeft dat men andere zaken belangrijker vindt. Men beledigt hiermee de gastheer.”

(meer…)

13 dec

Met Gidsy ligt elke stad aan je voeten

Het is een probleem dat wel meer nerds kennen: vrienden die naar Berlijn emigreren. Want daar is het goedkoper, zitten meer spannende start-ups (zoals Soundcloud) en wonen heel veel mooie hipstermeisjes. Zo ook de broertjes Dekker, Edial en Floris. Zij stapten in een camper, reden naar Neukölln, maakte websites voor onder andere Rammstein, reisde drie weken door India, kwamen tot inkeer, en pasten hun site aan: “We used to make pixels and now we make Gidsy.” Zo is het. De heren willen de wereld veranderen, en wel als volgt: door je een marktplaats aan te bieden voor authentieke ervaringen. Ja, daar heb je behoefte aan, let maar op. (meer…)

13 dec

Het Rijksmuseum maakt een einde aan stockfoto’s

Uren van mijn leven heb ik verspild aan het zoeken naar mooie foto’s voor bij mijn blogberichten. Doelloos rondklikken op Flickr, waar ik bij een ongelukkige zoekterm werd geconfronteerd met Russische huis-tuin-en-keukenporno, in de hoop dat ik op een plaatje stuitte dat plezierige visuele prikkels naar mijn bloglezers zou sturen. Daar is dankzij het Rijksmuseum een einde aan gekomen. Voortaan kan ik blogposts, mits ik het museum de credits geef, verrijken met werken uit ‘s lands meest indrukwekkende kunstcollectie. (meer…)

8 dec

Hardop en publiekelijk nadenken

Ik tik dit stukje in de trein naar Ede, daar ga ik op de school van journalistiek proberen studenten aan het bloggen te krijgen. Mijn insteek: ‘later als ik journalist ben’ telt niet, wij behoren tot de eerste generatie die niet meer afhankelijk is van de traditionele media om gepubliceerd te worden. Laten we daar dan ook gebruik van maken, en vanaf dag één het vak waarvoor we leren online in praktijk te brengen. Dat heb ik zelf ook gedaan, en ik heb alles in mijn carrière aan bloggen te danken. In Ede komt zo waarschijnlijk de onvermijdelijke vraag van een van de studenten: ‘maar wat heb je eigenlijk aan dat bloggen?’. Dan begin ik over de netwerkkracht ervan, dat je ermee in contact kan komen met vakhelden en dat er niks meer uitdaagt dan een kritisch publiek. Maar het belangrijkste voordeel van bloggen is iets heel anders. Iets abstracts, dat je mee moet maken om de kracht ervan in te zien. Ik was me daar altijd al bewust van, maar vond vanmorgen via Twitter een blogpost waarin het prachtig is beschreven: The art of public thinking.