Drink net als Balzac vijftig kopjes koffie per dag

New Yorker Mason Currey noemt zichzelf een ‘routine-loving writer’. Dat hij een boek heeft geschreven over de dagelijkse rituelen van beroemde kunstenaars, schrijvers en architecten mag dan geen verrassing zijn. Om Daily Rituals: How Artists Work te promoten, tikt hij drie weken lang stukjes voor Slate over bijvoorbeeld de hoeveelheid koffie die Balzac dronk (vijftig kopjes per dag), vroeg of laat opstaan, verlammende alcohol, een dutje, wandelen en saai eten. Fijne bloemlezing van gekke gewoontes van briljante mensen waar geen enkele lijn in valt te ontdekken.

De blauwe gloed van Facebook Home

Het lijkt me bijzonder onaangenaam dat wanneer mijn vriendin mijn telefoon pakt, ze een bikinifoto van een van haar vriendinnen als wallpaper ziet. Ik denk dat veel mannen dat met me eens zijn. Toch lopen vanaf 12 april duizenden, misschien wel miljoenen kerels dat risico. Zij hebben dan Facebook Home geïnstalleerd, een programma dat bepaalde types Android-telefoons in een ware Facebook-telefoon omtovert. „Dit is de beste versie van Facebook die er bestaat”, zei Mark Zuckerberg bij de presentatie.

Natuurlijk zegt hij dat, hij moet wel. Lees verder…

Nieuwe uitdaging: ik word uitgever van De Correspondent

De toekomst van de journalistiek ontdek je alleen door te experimenteren. Ik ben ontzettend blij dat ik dat namens 17.325 (and counting) pioniers mag doen. Toen Rob vroeg of ik uitgever van De Correspondent wilde worden, twijfelde ik geen moment. We hebben in Nederland nog maar weinig intiatieven gezien waarbij journalisten vanuit het niets mochten bedenken hoe ze een nieuwe generatie (in leeftijd en geest) lezers kunnen bereiken.

Terwijl het zo hard nodig is. Lees verder…

Please retweet mijn #column! #followback

‘Goeie grap hè? Kun je ’m misschien aan al je vrienden doorvertellen? Daar, in die hoek staan er een paar, ga er maar heen. Ik houd je barkruk wel bezet.”

Elke dag zie ik tientallen mensen dit doen. ‘Please RT’, zeggen ze dan. Vooruit, niet in de fysieke kroeg, maar in het virtuele equivalent daarvan: Twitter. Zij gaan er blijkbaar vanuit dat hun volgers niet zelf kunnen beoordelen of ze een berichtje retweetwaardig vinden. ‘Please RT’ staat zielig en is dus alleen geschikt voor zielige situaties. Als kat of kind zoek is, bijvoorbeeld.

Ik begrijp heel goed waar het geplease vandaan komt. Lees verder…

Nieuw medicijn tegen Spotify-verlamming: Perfects.nl

U kent het vast wel, dat verlammende gevoel als u Spotify openklikt: ‘wat dien ik in deze rijkdom te beluisteren’? Vroeger greep u een plaatje uit de kast, nu gaat de virtuele kast qua lengte drie keer de wereld om. Muziekbloggers Niels Aalberts, Luuk Kloosterboer, Wilbert Leering en Norbert Pek gidsen wanhopige muziekliefhebbers al vier jaar door de 13 miljoen nummers die alleen op Spotify staan. Lees verder…

Curated.nl: van dat heerlijke web naar een papiertje in jouw hand

Elk kwartaal stuur ik via Curated een cadeau naar abonnees. Doel: ervoor zorgen dat je geen literaire verrassing mist. Dit keer stuurde ik het boek van Robin Sloan (de man van het prachtige like-essay) en een gedicht van Sander Ritman rond. Allebei laten ze met hun teksten zien dat internet en literatuur elkaar verrijken. Lees verder…

Als De Correspondent slaagt, is dat wereldnieuws

Hoe groot is de kans dat De Correspondent lukt? Inmiddels lijkt dat een makkelijke vraag, maar dat was ruim 24 uur geleden wel anders. ‘Heel groot!’ Zeg je nu. ‘Die Wijnberg zit binnen een dag al op de helft van het benodigde startbudget en hij heeft nog negenentwintig dagen de tijd!’ Gistermiddag zou je misschien net als ik ‘fifty/fifty’ gezegd hebben. Natuurlijk, Rob en ieder van zijn correspondenten hebben een grote schare fans, maar door de experimentele aard van De Correspondent was het best onzeker of mensen 60 euro zouden willen inleggen. ,,Je vraagt nogal wat van mensen”, zegt correspondent Jelle Brandt Corstius terecht in het openingsfilmpje. Lees verder…

De dwingende gadget: deze portemonnee weigert jouw geld uit te geven

Op aanraden van een vriend laat ik sinds vrijdag mijn telefoon registeren hoeveel minuten ik loop en fiets. Dat kan met de app Moves, die op basis van de bewegingssensoren en GPS-signalen van je iPhone berekent of je loopt, fietst of zit. Dat laatste blijkt mijn voornaamste activiteit te zijn. Door het genadeloze dagelijkse rapport van Moves neem ik minder snel een tram; er moet op de pedalen worden getrapt! Lees verder…

Moves toont hoeveel je fietst en loopt

Wat Alexander zegt: Moves geeft een ‘fabelachtig overzicht van je dag’. De app houdt bij waar je heen fietst en loopt, en hoeveel stappen en minuten daarmee gemoeid zijn. Dat presenteert Moves dan zo: Lees verder…

Speel cafégeluiden af om je beter te concentreren: het kan met Coffitivity

Vraag me niet waarom, maar ik werk nergens zo geconcentreerd als in een café. Of weet je, vraag het me maar wel, want ik vermoed waar het door komt. Ik kan geen kant op, zit genageld aan m’n tafeltje. Zelfs een tocht naar de wc kan het verlies van je laptop betekenen. Thuis kan ik altijd nog de afwasmachine uitruimen of schoenen poetsen, in het café moet ik schrijven. Daarnaast is er de sociale druk van andere bezoekers; ik zit er in m’n eentje om te werken, dus doe dat dan ook. Nodeloos rondklikken op facebook.com is opeens genant. Daarnaast voelt het romantisch, lekker schrijven in het café. Dat deden de Groten der Aarde vast ook, in koffiehuizen. Meneer Beckett staat vast op het punt een notitieblokje te pakken, even wachten tot die fotograaf klaar is: Lees verder…

Het lijkt science fiction maar het werkt: Disney kan je tastgevoel beïnvloeden

Stel je voor dat je elk plaatje op Google Images kan betasten. Beweeg met je vinger over het plaatje van een teckel en vóél hoe zacht de vacht is. Of heb je misschien een nieuwe trui nodig? Open Wehkamp en voel wat beter bij je past: zacht kasjmier of stevig katoen. Wil je een grapje met een vriend uithalen? Verander de textuur van je huid in vissenschubben, zodat hij zich rotschrikt wanneer je elkaar een hand geeft. Zie je een opgedroogde vlinder in een museumvitrine? Aai over het glas en vóél de structuur van zijn vleugels. Lees verder…

Geen grapje: Google heeft nu ook een pratende schoen gemaakt

Google had al een superbril ontwikkeld en toen dachten ze, ‘weet je, we maken ook nog even een pratende schoen’.

Het idee is dat de schoen je feedback geeft, je stimuleert om harder te rennen, hoger te springen. Lees verder…