De trailer van beatbijbelverfilming On the Road

Na Howl (2010) is nu ook die andere beatbijbel verfilmd, na Literaturfest bespreekt ook Hollywood deze road novel: On the Road (1957), van Jack Kerouac. De baas van de filmmaatschappij heeft waarschijnlijk een paar keer rondgeklikt op Tumblr en dacht: al die fucking hipsters zijn er klaar voor. Gelijkt heeft ie, en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen: ik kreeg een beetje kippenvel van de laatste dertig seconden. 21 juni in de bioscoop!

PS. Die Sam Riley. Mag eerst Ian Curtis spelen, en nu Sal Paradise (dus eigenlijk Jack Kerouac).

Kraantje Pappie: ‘ik ben president brak zijn, Brak Obama’

Ga het weekend in met woordspelingkunstenaar Kraantje Pappie (hij is wel meer, overigens, maar we focussen nu even op ‘je reet staat als een huis, het is een bil-ding’ en ‘Ik besteed een barkie per barkeeper, tot ik met m’n bek van de bar kieper’ en ‘ik ben president brak zijn, Brak Obama). Zijn muziek is hiphoptechnisch trouwens ook verantwoord, zeggen de kenners.

Mocht u niets om hiphop geven, luister dan gewoon naar de heer Pappie voor de taalinspiratie en vergeet deze 21-eeuwse variant op Nescio’s Uitvreter dan niet: Zijn rug stinkt.

Sorry, mooie New Yorkse uitgeverijen: Amazon gaat hard

Diep verstopt in mijn leeslaterlijstje vond ik een stuk over hoe Amazon de rol van uitgevers probeert over te nemen. De webwinkel heeft bijna een jaar geleden een hele grote naam uit de New Yorkse boekenwereld, Laurence J. Kirshbaum, aan het hoofd gezet van een afdeling die schrijvers direct contracteert en zo de uitgeverij wegsnijdt. Op die manier kan Amazon boeken veel goedkoper in de markt zetten (wat het heel graag wil). De zes grootste klassieke uitgeverijen zijn hier fel op tegen: als die ebooks zo goedkoop worden, koopt niemand meer dure papieren boeken.

Na het lezen van dit spektakelstuk blijf ik met gemengde gevoelens achter. Continue reading

Reisindustrie verklaart Literaturfest de oorlog

Alarm! De toerismeindustrie heeft een stel huurmoordenaars op Literaturfest afgestuurd. Ze hebben het in hun hoofd gehaald dat ons boekenclubje gisteravond in De Rode Hoed stelselmatig en doelgericht de reiswereld probeerde af te breken.

De opening van de avond vonden ze nog wel leuk, met een mooi compilatiefilmpje van een backpacker, maar toen Renske de Greef het podium betrad, was het al snel hommeles. Continue reading

Spoedcursus: 24/7 bereikbaarheid

Volgens marktbureau GfK hebben 5,5 miljoen Nederlanders een smartphone en 1,7 miljoen mensen een tablet. Zit u daar tussen? Dan bent u vierentwintig uur per dag bereikbaar: via mail, sms, whatsapp, ping, twitter, facebook en o ja, de telefoon. Al snel kent uw leven dan geen verloren moment meer. In de rij, langs de lijn, achter uw bureau; de smartphone is altijd binnen handbereik. Dat kan enigszins overweldigend zijn. Dus: Hoe om te gaan met die 24/7 bereikbaarheid? Continue reading

Wat als Buenos Aires een pretpark zou zijn

Toen ik vlak voor kerst een paar dagen in het prachtige Venetië verbleef, voelde het alsof ik na sluitingstijd in een pretpark mocht rondlopen. Overdag domineerden de toeristen, ‘s avonds kwamen de Venetianen naar buiten. Ik trek bij dezen die observatie in, want bovenstaande video van Argentijn Fernando Livschitz doet elke pretpark-associatie verbleken. Prachtig. Veel dank aan het Amsterdamse blog The Pop-Up City voor het attenderen.

En nu wil ik naar Buenos Aires. Wat een majestueuze stad.

Op je 29ste een uitgeverij kopen en de wereld op z’n kop zetten

Vorige week overleed op 89-jarige leeftijd uitgever Barney Rosset. Ik kende de man niet, maar door de necrologie in NRC werd mijn interesse gewekt. Rosset bleek een voorkeur te hebben voor controversieel werk. Talloze keren vergrootte hij de vrijheid van meningsuiting in de VS door Henry Miller, William S Burroughs en de biografie van Malcolm X uit te geven. De gang naar de rechtbank was hem welbekend. En hij had succes: van Samuel Becketts Waiting for Godot (1954) verkocht Rosset 2,5 miljoen exemplaren. Niet gek voor een veteraan die na een korte carriere als filmmaker op 29-jarige leeftijd een uitgeverij kocht. Continue reading

Een weekend met Gary Shteyngart levert vooral leestips op

Deze week komt de Nederlandse vertaling uit van het mooiste boek dat ik de afgelopen jaren gelezen heb (vraag maar aan JLR Heldring). Super Sad True Love Story (2010) of Supertriest waargebeurd liefdesverhaal van Gary Shteyngart. Daar hoort een auteursbezoek bij, dat precies tegelijk viel met de lancering van het literaire tijdschrift Das Magazin (van mijn vrienden Daniël en Toine). Om dat toeval te vieren mochten Tim de Gier en ik de heer Shteyngart op de lancering interviewen. Hoewel er geknuffeld werd op het podium, was het niet zijn meest favoriete interview ooit, vertelde de Russisch-Amerikaanse auteur de volgende dag. Dat was met de Modern Drunkard. Continue reading