Een WordPress-blog ombouwen tot Tumblr-variant

Foto op pfauth.com
Misschien was het u al opgevallen: ik bouw deze WordPress-blog stiekem om tot een soort Tumblr. Ik kan nu bijvoorbeeld video’s, links en foto’s toevoegen en dan past de opmaak van pfauth.com zich daar automatisch op aan (exhibit a & b).

Waarom ik niet gewoon een Tumblr-blog aanmaak? Twee redenen: 1) ik vind het een prettig en veilig idee dat alles wat ik creëer van mij is. Alles staat op de server van pfauth.com en ik ben en blijf de eigenaar (hier een discussie tussen Amerikaanse topbloggers over dit argument). 2) Tumblr leent zich niet voor een volledige site als deze. WordPress wel, het is een volwaardig CMS.

Ik houd overigens wel van Tumblr. Het gebruiksgemak en sexieness zijn onovertroffen. Daarom houd ik op Tumblr bijvoorbeeld de fotoblog Writers at Work bij, om de prachtservice toch te mogen gebruiken.

Sinds gisteren heeft Writers at Work een nieuw logo. Justus Bruns is de ontwerper. En het heeft zojuist als test gediend voor de nieuwe foto-optie op pfauth.com.

PS. Ook zin in zo’n verbouwing van je WordPress-blog? Hier een goede cursus.

Twitteren om het boekenbal in te komen

Alleen als ik live zou twitteren, mocht ik het boekenbal inkomen. Welnu, daar doe ik niet moeilijk over. Dus, vanaf een uur of tien, op @ejpfauth, verhelderende updates over het schrijversfeestje. Ik vermoed dat ze naarmate de avond vordert steeds troebeler worden. Tot die tijd kunt u zich vermaken met bovenstaande impressie van het boekenbal van 1961 (gevonden via TZUM). Met Wim Kan die Lucebert op de hak neemt, koningin Juliana in een zeer blote jurk, een jonge Mulisch en dansende staatssecretarissen. Ik zal proberen het polygoongevoel in m’n tweets te leggen.

Met Tolstoj bij een haardvuur mijmeren en dan een geniaal idee krijgen

,,Op hun landgoed vlakbij het Brabantse Zundert had het echtpaar Holst de prominenten van de vroegmoderne Nederlandse politiek, kunst- en literatuurwereld te logeren”, schrijft het chique blog rond1900.nl. Begin vorige eeuw konden bevriende intelligentsia daar rustig rondbanjeren om tot geniale ingaven te komen. ’s Avonds las de gastvrouw voor uit Tolstoj, bij haardvuur. Lijkt me wel wat. Misschien kan Literaturfest-collega Tim de Gier dat even regelen, nadat hij die boekenwinkel van ‘m heeft opgericht.

De grand finale van het nieuwe actievoeren: kony2012

In 2003 zag de Amerikaanse filmmaker Jason Russell op het Oegandese platteland honderden kinderen in het donker naar de grote stad lopen. Dat deden die kinderen al jaren, want ze durfden niet in hun dorp te slapen. Daar zou Joseph Kony wel eens langs kunnen komen, de rebellenleider die kinderen ontvoert en ze daarna tot soldaten maakt.

„Als dit één nacht in Amerika zou gebeuren, zou het op de cover van Newsweek staan”, zegt Russell op beelden die toen geschoten zijn. Hij was van plan een documentaire over Darfur te maken met twee studievrienden, maar toen namen de jongens zich voor de aandacht van de westerse wereld te richten op de gruweldaden van Kony. Met succes. Sinds 2004 voeren zij onder de noemer Invisible Children een ‘oorlog voor vrede’ en hun laatste project, de internetvideo Kony 2012, is een hit die zijn weerga niet kent. Doordat beroemdheden als Justin Bieber, Rihanna en Oprah Winfrey over de video twitterden, zijn sinds 5 maart hashtags als #stopkony continu trending topic op Twitter en bekeken 78 miljoen mensen de dertig minuten durende film. Continue reading

Wie ziet de kracht van proactieve nerds al wél in?

Je hebt van die apps waar je naar gaat leven: alles is een onderbreking in de quality time tussen jou en je app. Zoals DrawSome. Ik heb al een aantal vrienden verloren aan deze digitale variant op Pictionary. Er bestaat ook een ander soort: je opent deze app bijna nooit, maar als je ’m dan een keer nodig hebt, staat hij als een huis. Zoals Shazam, de liedjesraadservice. Of PIN, voor de dichtsbijzijnde pinautomaat. Nieuw in dat rijtje is de OV Butler, een app waarmee je gemakkelijk geld kunt terugvragen aan het openbaar vervoer als je bent vergeten uit te checken of een flinke vertraging had. Dat terugvragen is nogal een gedoe, waar in veel gevallen zelfs papieren formulieren (!) bij komen kijken. Dat moet gemakkelijker kunnen, dacht de OV Butler. Continue reading

De trailer van beatbijbelverfilming On the Road

Na Howl (2010) is nu ook die andere beatbijbel verfilmd, na Literaturfest bespreekt ook Hollywood deze road novel: On the Road (1957), van Jack Kerouac. De baas van de filmmaatschappij heeft waarschijnlijk een paar keer rondgeklikt op Tumblr en dacht: al die fucking hipsters zijn er klaar voor. Gelijkt heeft ie, en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen: ik kreeg een beetje kippenvel van de laatste dertig seconden. 21 juni in de bioscoop!

PS. Die Sam Riley. Mag eerst Ian Curtis spelen, en nu Sal Paradise (dus eigenlijk Jack Kerouac).

Kraantje Pappie: ‘ik ben president brak zijn, Brak Obama’

Ga het weekend in met woordspelingkunstenaar Kraantje Pappie (hij is wel meer, overigens, maar we focussen nu even op ‘je reet staat als een huis, het is een bil-ding’ en ‘Ik besteed een barkie per barkeeper, tot ik met m’n bek van de bar kieper’ en ‘ik ben president brak zijn, Brak Obama). Zijn muziek is hiphoptechnisch trouwens ook verantwoord, zeggen de kenners.

Mocht u niets om hiphop geven, luister dan gewoon naar de heer Pappie voor de taalinspiratie en vergeet deze 21-eeuwse variant op Nescio’s Uitvreter dan niet: Zijn rug stinkt.

Sorry, mooie New Yorkse uitgeverijen: Amazon gaat hard

Diep verstopt in mijn leeslaterlijstje vond ik een stuk over hoe Amazon de rol van uitgevers probeert over te nemen. De webwinkel heeft bijna een jaar geleden een hele grote naam uit de New Yorkse boekenwereld, Laurence J. Kirshbaum, aan het hoofd gezet van een afdeling die schrijvers direct contracteert en zo de uitgeverij wegsnijdt. Op die manier kan Amazon boeken veel goedkoper in de markt zetten (wat het heel graag wil). De zes grootste klassieke uitgeverijen zijn hier fel op tegen: als die ebooks zo goedkoop worden, koopt niemand meer dure papieren boeken.

Na het lezen van dit spektakelstuk blijf ik met gemengde gevoelens achter. Continue reading