Caroline O’Donovan – How a free email newsletter turned a computer programmer into a Newsweek columnist

Voor wie zich afvraagt waarom nieuwsbrieven weer zo populair zijn: duiding bij het journalistieke blog van Harvard, NiemanLab. De auteur legt het uit aan de hand van Today’s Tab, een nieuwsbrief die je elke dag vertelt wie je moet haten (ja, ontzettend vrolijk).
Caroline O’Donovan – How a free email newsletter turned a computer programmer into a Newsweek columnist

Francis Lawrence – The Hunger Games: Catching Fire (2013)

Jennifer Lawrence, oh, Jennifer Lawrence. Prachtige stoere vrouw. Het bloedstollende concept van The Hunger Games blijft boeien; de slaven die elkaar voor het oog van een elite afslachten in een futuristische gladiatorenarena en Katniss Everdeen (Jennifer) die met haar media-optredens en haar lak aan gezag een revolutie lijkt te ontketenen. Maar de film is wel behoorlijk eendimensionaal – ondanks de diepere betekenissen die sommige duiders er aan willen geven – en de games zelf zijn in Japan bedacht (bekijk de film Battle Royale). Niet dat het erg is, The Hunger Games is gewoon eyecandy waarvan de styling – een futuristische techno-herinterpretatie van hoe Zonnekoning en zijn gevolg zich kleedden – vooral lovenswaardig is.
Francis Lawrence – The Hunger Games: Catching Fire (2013)

Patrick Modiano – Dora Bruder (1999)

Gelezen voor de eerstvolgende editie van Literaturfest: een speurtocht naar het joodse meisje Dora Bruder, die tijdens de Tweede Wereldoorlog wegloopt van een Parijs internaat. Nadat de auteur toevallig een oud nieuwsbericht over Bruder leest, combineert hij gevonden archiefmateriaal met soms haast mystieke observaties (bijvoorbeeld wanneer hij de aanwezigheid van Dora in de Parijse straten voelt). Tien jaar zoeken vat Modiano in 139 pagina’s. Indrukwekkend hoe hij notities van ambtenaren tot leven weet te wekken: dat maakt elk volksregister een mogelijke schat van verhalen.
Patrick Modiano – Dora Bruder (1999)

Haruki Murakami – De Opwindvogelkronieken (1994)

‘Ben je nu ook een liefhebber van Murakami’, vroeg vriend T. aan me. Het gekke is dat ik niet lyrisch ben over Murakami’s boeken, maar tegelijkertijd ook zo snel mogelijk een nieuw boek van hem wil lezen. In de Opwindvogelkronieken veranderd de in eerste instantie sukkelige hoofdpersoon in een vastberaden strijder als de liefde van zijn leven hem zonder aankondiging verlaat. Via een put komt hij in een wereld die doet denken aan Twin Peaks’ Black Lodge en net als bij die serie werd ik bedwelmd meegezogen in deze volstrekt onbegrijpelijke maar fascinerend beschreven parallelle wereld.
Haruki Murakami – De Opwindvogelkronieken (1994)

Theo Maassen – Oudejaarsconference 2013

Op 1 januari nog even teruggekeken: de oudejaarsconference van Theo Maassen. Het was een perfecte mix tussen keiharde grappen over racisme en homoseksualiteit (ter ridiculisering van de Twee Grote Debatten) en een grotere boodschap: we gaan ten onder aan de consumptiemaatschappij. Geparafraseerd: ‘Bij de plechtigheid voor Nelson Mandela waren tal van wereldleiders aanwezig om hun eer te betonen. Maar eigenlijk volgen ze allemaal die andere overleden leider: Margaret Thatcher.’
Theo Maassen – Oudejaarsconference 2013

Tom Ford – A Single Man (2009)

Door deze film waardeer je de liefde van je leven alleen maar meer. Homoseksuele professor Falconer (Colin Firth) verliest zijn geliefde na zestien jaar aan een auto-ongeluk, in een tijd dat homorelaties nog niet als ‘echte liefde’ werden gezien. Op de dag dat de zeer aimabele Falconer besluit zelfmoord te plegen, werpen mooie mannen zich aan zijn voeten. Deze boekverfilming voert je mee met de gedachten van Falconer zoals een boek dat normaal doet en is puntgaaf gestyled door regisseur (en modeontwerper) Tom Ford.
Tom Ford – A Single Man (2009)

Asha ten Broeke – In het brein van de reaguurder

Opiniemaker Asha ten Broeke krijgt een voortdurende stortvloed van online dreigementen over zich heen en verdiept zich voor Vrij Nederland in de gedachtegang van haar belagers. Confronterend essay over de scheiding tussen een online-zelf en een offline-zelf, inclusief ontmoeting met een online hater. ‘Durf je het ook in mijn gezicht te zeggen?’ Asha ten Broeke – In het brein van de reaguurder

Joshua Michael Stern – JOBS (2013)

Ashton Kutcher doet de Henry Ford van onze tijd exact na in deze best wel trage film. Je krijgt niet te zien waarom Jobs zo moeilijk deed over details, en wat dat mogelijk opleverde (in plaats van alleen wat het Apple kostte). Als je geluk hebt, las je eerst de biografie en kun je de gaten opvullen. De openingsscene is echter goud waard: afgezien van de jankende viooltjes moet het zo dus ongeveer geweest zijn toen Jobs de iPod aan zijn personeel presenteerde. Voor even was ik weer verliefd op het ‘here’s to the crazy ones’-evangelie van deze verder enge man.
Joshua Michael Stern – JOBS (2013)