Ik ben geen trendwatcher. Slechts een blogger. Maar toch meen ik een trend te ontwaren: traditionele media die met spectaculaire filmpjes een iPad-app aankondigen.  Kijk maar:

The Washington Post vroeg de Watergate-helden om de iPad aan te prijzen. Wel even eerst All the President’s Men lezen/ kijken, anders snap je de verwijzingen niet.

Newsday toonde het verschil met papier aan.

En The New Yorker huurde eind september Jason Schwartzman (The Darjeeling Limited) in.

Wat me aanspreekt aan bovenstaande filmpjes, is niet zozeer de promotiefunctie, maar dat de drie media een tijdsdocument hebben gemaakt. Over vijf jaar lachen we er misschien om, maar nu geven de filmpjes een goed beeld van de nieuwsrevolutie waar we volgens mediadenkers als Clay Shirky middenin zitten (hij trekt zelfs een parallel met de boekdrukkunst). En dat wil ik voor Nederland doen, bedacht ik me twee avonden geleden.

Ik heb het meteen getwitterd, omdat er geen betere manier is om jezelf aan een voornemen te houden:

Ik ga een korte film maken over de toekomst van journalistiek. Nu moet ik alleen nog een briljante regisseur vinden.less than a minute ago via web

Ik kreeg meteen een mooie reactie van Bart Brouwers (verantwoordelijk voor het hyperlokale nieuwsproject bij De Telegraaf) en besloot me er niets van aan te trekken.

@dutchproblogger helaas laat de toekomst van de journalistiek zich niet regisseren \less than a minute ago via TweetDeck


Te meer omdat enkele regisseurs meteen wilden praten over dit voornemen. En nu moet ik dus met een goed plan op de proppen komen. Bij dezen een voorzetje:

Met de korte film over de toekomst van de journalistiek wil ik een tijdsbeeld geven. Hoe denkt de digitale voorhoede dat de kwaliteitsjournalistiek verder moet? En wat vinden journalistieke helden ervan? Hofland, anyone? Ik heb een duidelijke mening, die ik ook in mijn boek Sex, Blogs & Rock-’n'-roll heb beschreven en onlangs in de nieuwe digitale strategie van NRC deelde.

Het moet geen suffe documentaire worden. Doe maar lekker grunge. MTV moet ‘m bij wijze van spreken nog laten zien. Snel gesneden, geen woord te veel. Krachtige oneliners. Het geheel moet impliciet the big picture meegeven. Filosoferen mag, als de verhouding met harde cijfers maar fifty/fifty blijft.

Voor hen die het interesseert kunnen de interviews ergens nog in de volledigheid bekeken worden. De korte versie van de film moet viraal gaan. Gewoon omdat ie ongelooflijk goed is.

Dat dus. Ik houd jullie op de hoogte!