Waarom platforms niet aan redactionele selectie ontkomen: de zaak van de ongure slotenmakers

Facebook, Twitter en andere platforms willen steeds journalistieker worden, zodat ze gebruikers langer met hun content kunnen boeien, en zo meer aan ze verdienen. Kijk naar Facebook live video, Twitter Moments en Snapchat Discovery.

Los van commerciële doelen, is een vorm van redactie voeren soms pure noodzaak. Dat laat dit confronterende stuk van The New York Times zien, over bedrijfjes die zich in Google-advertenties voordoen als slotenmakers. In werkelijkheid spelen ze opdrachten door naar ongure onderaannemers, die de buitengesloten klanten grof oplichten.

Google blokkeerde in 2015 49 procent meer slechte advertenties dan in 2014. De meeste daarvan zijn vrij makkelijk te herkennen als frauduleus. Maar om de slotenmakers te ontmaskeren, zijn journalistieke vaardigheden nodig.

Mark Zuckerberg vertelt hoe hij nieuwe markten verovert

In dit stuk legt Mark Zuckerberg aan zijn aandeelhouders uit waarom ze bij Facebook niet aan geld denken als ze een nieuwe markt (mobile, messaging of video) willen veroveren. Liever maken ze eerst een heel goed product waar gebruikers blij mee zijn, later bedenken ze dan wel hoe er centen mee te verdienen valt.

‘Mission trumps money’

Imposant profiel over de toekomst van Facebook

Fast Company publiceert altijd prachtige profielen, en het is het blad nu weer gelukt. In een compact stuk beschrijft de journalist de drie belangrijkste onderzoeksrichtingen van Facebook, wat inmiddels anderhalf miljard gebruikers heeft:

1. Artificial intelligence: zodat Facebook beter kan besluiten wat relevant is voor gebruikers. Want we staan nog maar aan de vooravond van het tijdperk van de Information Overload.

2. Virtual reality: volgens Facebook een belangrijke interface van de toekomst, en daarom willen ze er een goed operating system voor bouwen.

3. De rest van de wereld online krijgen: zodat Facebook vier miljard extra potentiële gebruikers tot haar beschikking heeft. Er worden drones gebouwd die met lasers internet op de wereld afschieten. Ja, echt.

Uh, nogal een leestip dus.

Klik hier om het besproken artikel te lezen

De illegale video-imperiums op Facebook

Oké, dus Facebook is goed voor 8 miljard bekeken video’s per dag. Maar veel bekende videomakers tekenden protest aan tegen de jubelstemming die rondom deze indrukwekkende cijfers heerst.

Ten eerste telt Facebook drie seconden een ‘mute’ video zien al als een view. En uit extern onderzoek blijkt dat na 30 seconden slechts 21 procent van de kijkers nog steeds kijkt (ten opzichte van 81 procent bij YouTube).

Ten tweede bleek uit onderzoek van Ogilvy in het eerste kwartaal van 2015 dat van de 1.000 populairste Facebook-video’s er 725 filmpjes gestolen waren van YouTube-accounts.

Dus een Facebook-gebruiker zoekt op YouTube naar een filmpje, downloadt deze (daar heb je scriptjes voor) en uploadt ‘m vervolgens onder z’n eigen naam. Als de originele maker protest aantekent, neemt Facebook soms dagen de tijd om actie te ondernemen. Op dat moment heeft het grootste gedeelte van het potentiële publiek het filmpje al gezien. Volgens video-ondernemer Hank Green, die 30 man in dienst heeft, is het absurd dat een miljardenbedrijf als Facebook geen automatisch rechtensysteem heeft zoals YouTube. Als je daar materiaal waar copyright op berust uploadt, herkent de software dat meteen.

Voor wie geen tijd heeft om te lezen, explainer-gigant Kurzgesagt.org (1,3 miljoen YouTube-abonnees), vat het probleem samen in vijf minuten:

 

De vage miljardencijfers van Facebook en Snapchat

Toen Facebook deze week de nieuwe abonneer-functie voor livestreams aankondigde, deelde het ook enkele cijfers:

Several public figures – including Kevin Hart, Ian Somerhalder, and Donald Trump – have had more than 200,000 people tuning in live to their broadcasts. And Vin Diesel recently used Live to talk with his fans and preview several upcoming film scripts, reaching over 1 million live viewers.

Indrukwekkend zeg!

Facebook deelde eerder al dat in het derde kwartaal een half miljard gebruikers dagelijks 8 miljard video’s bekeken, een verdubbeling ten opzichte van april.

Snapchat komt er volgens de Financial Times achteraan met een dagelijks kijkcijfer van 6 miljard, wat drie keer meer is dan in mei dit jaar.

Belangrijk verschil: Facebook heeft ook gebruikers die vanaf desktop naar video kijken, Snapchat-video’s zijn alleen op mobiele devices te zien.

Dat is dan ook meteen het enige specifieke wat je over de cijfers kunt zeggen. Want we krijgen alleen maar het aantal views te horen, maar bijvoorbeeld niet hoe lang mensen keken.

De verleiding is groot om nu te zeggen: zo’n Vin Diesel trekt in één keer net zoveel kijkers als The Daily Show. Maar zoals vorige week al gezegd: zijn die kijkers van Diesel ook zo loyaal als klassieke televisiekijkers? Zappen ze niet? Komen ze vaker terug voor een video van Diesel? Bekijken ze ook advertenties voor of na het zien van de video?

Externe onderzoeken – bijvoorbeeld dit (nogal kleinschalige) experiment van Duke University – laten zien dat Facebook-kijkers veel minder loyaal zijn dan YouTube-kijkers. Op YouTube is na een halve minuut nog 81 procent van de kijkers aanwezig, op Facebook kijkt nog maar 21 procent mee. 60 procent minder!

Zolang videoplatforms in die achterhaalde views blijven praten, en niet zoals tekstuele platforms als Medium experimenteren met nieuwe metrics, zoals ‘total time reading‘, blijven de miljardencijfers van Snapchat, Facebook en anderen vrij vaag.

Maar ze doen het natuurlijk wel lekker in persberichten.

Hoe Facebook inzet op het live uitzenden van video

Bekentenis: ik heb nog nooit live meegekeken met een stream op Meerkat of Twitters Periscope.

Maar op Facebook bekeek ik al bijna tien live-video’s. Terwijl slechts één van mijn Facebook-vrienden én een ‘publiek figuur’ is én het privilige dat daarmee komt – live uitzenden – benut.

Hij woont in Silicon Valley, heeft als hobby paragliden en kocht meteen de nieuwe Tesla toen ie uitkwam. Dus het kijken van zijn video’s is geen straf. Ik zie hem over de oceaan vliegen en met zijn handen los achter zijn stuur. Af en toe interviewt hij ook nog één van z’n techbuddies.

Ik zag alleen geen van zijn video’s op het moment dat hij ze uitzond. Lees verder Hoe Facebook inzet op het live uitzenden van video

NOS doet mee met Instant Articles, en dat is heel logisch

Facebook Instant Articles en Notify zijn nog niet beschikbaar voor Nederlandse uitgevers, maar daar komt volgens de NOS snel verandering in. Nos.nl gaat zelf ‘meedoen/ experimenteren’ met de Instant Articles zodat hun nieuws ‘sneller en makkelijker geconsumeerd kan worden’.

Voor de meeste commerciële uitgevers vind ik meedoen aan Instant Articles een Faustiaans pact, want ja, ze krijgen er veel bereik mee terug, maar tegelijkertijd dragen ze hun relatie met de lezer over aan Facebook.

Maar van de NOS begrijp ik het volkomen. De omroep moet immers zoveel mogelijk burgers informeren en wordt afgerekend op bereik. Het maakt dus niet per se uit of mensen op nos.nl of op Facebook het nieuws van de NOS tot zich nemen, als ze de informatie maar meekrijgen. NOS kan dus all in met alle platforms die de overstap naar Nederland gaan maken (zoals bijvoorbeeld ook Apple News).

Facebook gaat concurrentie met Medium aan

Facebook lanceert binnenkort een blogfunctionaliteit. Logische stap wel. Want langere en betere stukken houden langer de aandacht van gebruikers vast en dát maakt ze aantrekkelijker voor adverteerders.

Een screenshot van de aanstaande funcationaliteit

Het maakt Facebook ook minder afhankelijk van wispelturige uitgevers voor betere ‘content’. Want ik kan me voorstellen dat journalisten hun stukken direct op Facebook willen plaatsen omdat ze daar een groot bereik hebben en veel reacties krijgen (iedereen is dol op likes en reshares).

Fantasie? Nee hoor, je ziet journalisten dit al op Medium.com doen.

The ‘Everywhere’ Strategy

With De Correspondent, we publish our stories everywhere. Listen to our podcasts on our site, Soundcloud or iTunes? It’s up to you.

Recently someone made fun of our low YouTube numbers. ‘They invested all this money in a video and all they got was a couple of hundred views’. Well, he missed the thousands of views of the  Facebook video. Lees verder The ‘Everywhere’ Strategy

Every month, our membership grows with at least one percent (thanks to Facebook)

I reckon that if the five dominating media companies joined forces, 80% of original-content news would be owned by that collective.

The five common-front news houses would need to make just one move: no more streaming of free news. The result? No more free news for Google News. No more Facebook news feed. If you want the news, you’ll have to buy it.

According to marketing author Martin Lindstrom, this is how the news business can survive Facebook. He wrote this in response to Facebook’s offer to publishers to host their content on their superfast, steady and mobile-loving social network (which David Carr reported for The New York Times).

Lindstrom thinks that newspapers should join forces just like the Swiss watch industry did when they launched Swatch together in the eighties to compete with cheap Japanese watches.

Newspapers should launch their own Swatch

(Dan Gillmor suggested a similar approach in 2009 – be sure to read the interesting discussion that followed.)

I think this would just lead to more aggregation sites. A bunch of bloggers would read the paid mega sites and then summarize the articles for a bigger audience.

I do expect a loyal group – small, but loyal – to happily pay a subscription fee to read world’s most in-depth and impressive longform articles (just as Dutch people are now paying for newspapers articles on Blendle).

Should publishers accept Facebook’s offer?

That leaves the question of Facebook’s offer to host articles of legacy media, because their own sites are loading painfully slow on mobile devices.

(I for one, haven’t recently experienced a crappy mobile experience on legacy media sites. I could read The New York Times column about this matter just fine on my mobile. Maybe it’s because I live in a 4G country.)

Joining such a content deal with Facebook sounds like a race to the bottom to me. It’s basically surrendering. Admitting that you’re nowhere without their superb platform.

How we use Facebook to attract more members

At De Correspondent, we try to profit from Facebook without becoming too dependent on them:

  • Last month, 79 percent of our social traffic came from Facebook. 232k of those visitors were new users.
  • As soon as someone likes our page (as 82k people did) we treat it like a trial subscription. We share our best articles with those likers and every time they’ve read one, we tell them we’re ad-free and hope they like the idea of making new stories like the one they’ve just read possible by paying 60 euros a year for a membership.
  • Last month, 267 people became a member of De Correspondent via Facebook (€60 p/y). 0.12% of the new users who came through Facebook became a member.
Here's the Facebook popup. Rough translation: 'Thank you for your interest in this story. Our correspondents gladly share their articles with you to get to known each other better. Like what you read? Become a member'.
Here’s the Facebook pop-up. Rough translation: ‘Thank you for your interest in this story. Our correspondents gladly share their articles with you to get to known each other better. Like what you read? Become a member’.

The conversion rate is still pretty low, but 267 new members on a total membership of 28.000 is a monthly increase of almost 1 percent in our membership, which already sounds more hopeful.

We’ll keep trying to use Facebook likers as trial members and hope not to become too independent on the platform (as in: what if members just read us when we share a link on Facebook?) and instead use it for our own good.

I’ll keep updating you on that challenge, of course (follow through RSS or Twitter).

 

Focus on getting direct traffic (like Netflix does)

On the must-read Monday Note blog, one of its authors describes how Facebook and Google now dominate media distribution and why – as a publisher – you shouldn’t solely rely on them (they’re uncontrollable and the users they’re sending you aren’t loyal). He ends with a good recommendation: improving the recommendations on your own site and thus getting more people to directly access your publication:

Taken to the extreme, some medias are doing quite well by relying solely on direct access. Netflix, for instance, entirely built its audience through its unique recommendation engine. Its size and scope are staggering. No less than 300 people are assigned to analyze, understand, and serve the preferences of the network’s 50 million subscribers.

This is one of the greatest priorities at De Correspondent, where we’re building a new front page, filter methods and collections for stories. We believe we can provide a unique insight in the subjects we cover by connecting our previously published (and quiet timeless) stories.

(with the small difference that our budget isn’t as impressive as Netflix’)

Ken je het Overige-mapje op Facebook al?

Het is een schatkamer aan onontdekte berichten. Van wanhopige versierpogingen tot oude vrienden die weer contact zoeken.

Voor De Correspondent schreef ik een column over het fenomeen,  en wat we er van kunnen leren:

Wat het heerlijke Overige-mapje op Facebook ons wil zeggen

Het leverde twee prachtige reacties op de Facebook-pagina van De Correspondent op:

Screenshot 2014-07-17 16.58.05