Creëer af en toe wat

Elke paar jaar lees ik een zelfhulpboekje van Hugh MacLeod. Deze bebaarde Texaan was ooit een verveeld reclameman in New York en tekende ’s nachts in de kroeg op visitekaartjes. Toen kwam er zoiets als het internet langs en daar zette MacLeod zijn tekeningen op. Nu is hij een gevierd cartoonist die bekend staat om zijn fenomenale bullshitdetector en sarcastische punchlines:

MacLeod leeft van wat vroeger zijn hobby was en om andere creatievelingen een soortgelijk geluk te laten ervaren, schrijft hij zelfhulpboekjes met titels als Ignore Everybody. Ze zitten vol met open deuren, maar die worden zo overtuigend dichtgetrapt dat het me energie voor een maand oplevert. Zijn laatste epistel – Freedom is blogging in your underwear – kan ik in één zin samenvatten: „Just worry about MAKING your own stuff, and the rest of the Internet will look after itself.” MacLeods punt: leuk hoor, dat je grappige YouTube-filmpjes op Facebook post, maar zou je niet eens iets creëren wat je langer dan vijf minuten werk kost? Iets waar je over tien jaar nog steeds trots op bent? Verdomme, je hebt gelijk, Hugh.

MacLeod voert een groepje critici aan die vrezen dat mensen door sociale media niets anders meer doen dan het doorlinken naar die paar gekken die nog wel zelf creëren. Op het New Yorkse blog The Awl geeft superblogger Choire Sicha af op „people who are really picky with what they share on Facebook” en neemt hij het op voor creatievelingen: „There’s nothing for you to curate without creation.”

Als Sicha probeert te zeggen dat het belangrijk is om energie te steken in het creëren van een groter werk, vindt hij mij aan zijn kant. Ik maak me ook altijd een beetje zorgen om schrijvers die ongezond vaak twitteren. Lieve auteur, denk ik dan, zoek alsjeblieft een hutje op de hei voor het schrijven van je nieuwe meesterwerk.

Maar eigenlijk geldt dat voor elke internetter. Als we alleen nog maar korte videootjes voor onze YouTube-account schieten en niet meer de tijd nemen om een langere documentaire te maken, dagen we ons voorstellingsvermogen en fantasie nooit meer uit. Dan blijven we aan de oppervlakte en zien we nooit waar we echt toe in staat zijn. Dus doe zoals MacLeod zegt en creëer af en toe iets wat de tand des tijds kan doorstaan. Met bloed, zweet en dergelijke. Al bundel je de mooiste Instagramfoto’s in een fotoboek van zelfgeschept papier: het is een begin.

Author: Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth is mede-oprichter en uitgever van De Correspondent. Hij is geobsedeerd door innovatie in media en journalistiek. Daar schrijft hij elke zaterdagmorgen een nieuwsbrief over, waar ruim 2.400 vakgenoten op geabonneerd zijn.

Hoe denk jij hierover?