Kranten ontkomen niet aan een betaalmuur

Het ontgaat u misschien, beste lezer, maar terwijl u het wereldnieuws tot u neemt, maken krantenmakers zich druk om hun voortbestaan. Dus toen het gratis nrc.nl afgelopen week stopte met het doorplaatsen van krantencolumns, was het hommeles. GeenStijl plakte een fictieve betaalmuur voor haar site, de Volkskrant publiceerde een metabericht en de hoofdredacteur probeerde via zijn blog de gemoederen te bedaren.

Daarom een korte introductie in de wereld van betaalmuren, zodat u weet hoe kranten er over een paar jaar uitzien. Want die betaalmuren komen er sowieso. Om twee redenen: 1) papieren inkomsten lopen terug, kranten moeten dat online goedmaken en 2) van online advertenties kunnen kranten niet leven.

Geen enkele Nederlandse krant heeft een betaalmuur. Wel zetten ze veredelde pdf’s online en verkopen daar abonnementen op. Maar het is nog niet mogelijk om losse artikelen online aan te schaffen. Als dat wel zo was, zou ik bijvoorbeeld elke dag met liefde mijn portemonnee grijpen voor de dagelijkse voorpaginacolumn die Arnon Grunberg voor de Volkskrant schrijft. Of voor elke andere auteur die ik hoog heb zitten.

Oerblogger Andrew Sullivan ondervond dat vorige week. In een declaration of independence kondigde hij aan voortaan 19,99 dollar per jaar voor zijn blog te vragen. Binnen een week haalde hij 400.000 dollar op. Hij stopt met advertenties, want die markt is van Google en Facebook. Zij slokken marketingbudgetten op, waardoor advertenties verkopen tijdrovend margegedoe is geworden.

Daar komen Nederlandse kranten binnenkort ook achter. Want om online veel advertentiegeld te verdienen, moet je je journalistieke ziel verkopen. Kijk maar naar buzzfeed.com. De nieuwssite die groot is geworden met kattenfoto’s en de Amerikaanse Frits Wester inhuurde als hoofdredacteur. De wonderkinderen van Buzzfeed haalden afgelopen week 15,5 miljoen dollar aan investeringen op en verdienen in tegenstelling tot Sullivan wél veel geld met advertenties. Terwijl er geen banner te zien is op buzzfeed.com! Adverteerders kunnen gewoon stukken plaatsen, sterker nog, redacteuren helpen ze daar bij. Zo publiceert een pizzaboer de tien beste pizzarecepten.

Nederlandse dagbladen en Sullivan kunnen dit vanwege hun journalistieke integriteit niet doen. De recepten van de pizzaboer zouden tot talloze opzeggingen leiden en terecht. De grootste kracht van de kwaliteitsjournalistiek – haar onafhankelijkheid – is zo ook haar grootste zwakte.

Dus alle hoop is nu gevestigd op de betaalmuren. Zo zal het gaan: dagbladen zorgen ervoor dat elk krantenstuk ook als losse webpagina is te bezoeken. Vervolgens rekent u met het gemak van de iTunes-winkel een artikel af. ‘Nog even, en Grunberg is makkelijk online te lezen’, twitterde de hoofdredacteur van de Volkskrant. Ik zit er klaar voor.

PS. Ik geloof in een betaalmuur voor bestaande kranten. Maar als ik een nieuwe publicatie zou beginnen – zonder de last van 150 redacteurensalarissen – zou ik van deze gedachte uitgaan, die ik november 2012 optikte:

De informatie die in de krant verschijnt, is vrij. Abonnees mogen stukken doorsturen. Niet-abonnees kunnen de stukken gratis op de site lezen. Informatie laat zich niet inperken, wil vrij zijn. Je kan niet tegen oerbehoeften vechten. Als wij iets bijzonders zien, willen we het delen. We laten ons niet hinderen door een muur, het ontbreken van een copy/paste-functie. Dan maken we wel een screenshot, of een foto van het scherm zelf, als het nodig is. Als we maar kunnen delen wat ons raakt. Een slimme krant vecht daar niet tegen, een slimme krant probeert het voor zich te laten werken.

Author: Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) is the cofounder and CEO of The Correspondent, an ad-free journalism platform that has over 60,000 paying members. He lives in New York with his family.

6 thoughts on “Kranten ontkomen niet aan een betaalmuur”

  1. “Want om online veel advertentiegeld te verdienen, moet je je journalistieke ziel verkopen” is, afhankelijk van hoe je ‘journalistieke ziel’ definieert natuurlijk, niet persé waar. Zie Tweakers.net, Nu.nl, en dan denk ik er pas 5 seconden over na, en beperk ik het tot NL. Maar dat terzijde.

    Ik begrijp het goed dat je een betaalmuur definieert als “de mogelijkheid tot het kopen van losse artikelen”? In plaats van de vermoeiende discussie “betaalmuren ja/nee?” zou ik het liever hebben over “betaalmuren: hoe?”.

    Als uitgevers niet samen één betaalsysteem gaan hanteren kan ik me niet voorstellen dat verkopen van losse artikelen gaat werken.

    Als uitgevers niet gaan experimenteren met verkeer via Facebook en Twitter, eindeloos A/B-testen, email en andere manieren om verkeer te genereren en behouden, zoals bijvoorbeeld Upworthy dat doet, zie ik het niet zitten.

    Uiteindelijk zou deze discussie moeten gaan over executie. En daar bakken de traditionele krantenbedrijven online niets van. Dat is ook niet zo gek, want het is een vak. En zo lang krantenbedrijven -bijvoorbeeld- de app-bouwerij nog vooral zien als iets dat je uitbesteed, nemen ze het niet serieus genoeg.

    Letterlijk álle Nederlandse kranten-apps die nu in de app-stores staan doen je ogen bloeden. De websites bestaan bij de gratie van één keer bouwen, en daarna amper nog aanpassen. Ze maken geen énkel gebruik van de mogelijkheden die er zijn om aanbod persoonlijk te maken — in plaats daarvan zie ik exact dezelfde website als een 60-jarige bankier.

    Er is nul experiment. Dat is het ergste.

    Laten we ophouden met dat geouwehoer of betaalmuren gezellig/de toekomst/de redding van de journalistiek zijn, maar ons concentreren op de executie.

  2. Kranten zijn ouderwets. Het wordt tijd dat de kranten eens uit de oldschool fase naar een moderne aanpak overgaan. Het grote pluspunt van de meeste kranten, ten opzichte van de (non)concurrentie met blogs en anderen, zijn de journalistieke kwaliteiten in huis. Wordt het nu niet eens tijd dat er een krant op een nieuwe manier gaat verslag geven?

    Een openstaande deur is het uitbreiden van de connectivity van een verhaal met de achtergrond informatie. Bij een artikel kan achtergrond informatie rondom een onderwerp veel beter uitgelicht worden dan de huidige “5 relevante artikelen”. Laat ze een tijdlijn bij elk artikel plaatsen met relevante gebeurtenissen, een kaart met locaties en koppelingen naar wikipedia artikelen over betrokken personen/feiten, filmpjes en zelfs tweets, blogs… Doe eigenlijk maar gewoon iets van internet.

    Dit kan werken voor de meeste onderwerpen van oorlog in de Gazastrook tot de ruimtereis van André Kuipers. Het opstellen van dit soort koppelingen voelt zeer journalistiek aan. Zorg dat de lezer een invalshoek kan baseren op meer dan een kop of intonatie van een artikel.

    Paywalls zijn pas nuttig als de content rijker is dan wat er vanzelf al op het internet terecht komt. En als je paywalls gaat invoeren ga voor de kleine bedragen en de samenwerking zoals Alexander schreef.

    Als ik makkelijk iets kan sharen met iemand en het kost mij minder dan 15ct. voor zijn of haar toegang tot het artikel laat me dan die link sturen. Share ik iets via twitter met de hele wereld, strip de interactiviteit tot het naakte geschreven artikel.

    Als een nieuwe krant informatie dynamisch vormt rondom het gebruik van een lezer, is een screenshot ook niet gelijk de neergang van het verdienmodel.

Share your knowledge