Wat media van het idealistische fastfoodketen LocoL kunnen leren

Bij Locol proberen twee beroemde chefs fastfood zo gezond mogelijk te maken. In hun missie en aanpak zitten lessen verstopt voor de media.

De laatste tijd volg ik LocoL, een fastfoodketen in Californië.

Ja, dat is wellicht wat onverwacht.

Twee topchefs proberen fastfood zo gezond en voedzaam mogelijk te maken. Zo malen ze door het burgervlees granen en tofu, gaat er gerst door de kip en zorgen ze voor een zoete smaak in de broodjes door rijstbloem in plaats van suiker te gebruiken.

Hun doel: gezonder en betaalbaar eten voor iedereen.

Ik denk dat in die aanpak lessen voor de media zitten.

Niet alleen meer voor de ‘happy few’

Roy Choi en Daniel Patterson ontmoetten elkaar op een wereldwijd elitefeestje van chefs. Dat vindt plaats in Kopenhagen, de stad van Noma, het beste restaurant ter wereld.

Ze hadden er genoeg van om in tijden van groeiende sociale ongelijkheid alleen voor de ‘happy few’ te koken, en besloten een crowdfunctieactie op te zetten voor een gezondfastfoodketen in slechte wijken.

Bijna 1.400 mensen doneerden 128.000 dollar en LocoL was een feit. Lena Dunham en Jon Favreau kwamen naar de opening in de arme wijk Watts in Los Angeles. Inmiddels zijn er twee vestigingen en een foodtruck.

Locol

Het gaat LocoL niet allemaal voor de wind. Toen het in een rijkere wijk opende, kreeg het bedrijf kritiek (lullig, want niemand maakt McDonald’s hetzelfde verwijt), en de restaurantrecensent van The New York Times maakte hun eten met de grond gelijk.

Dat zijn natuurlijk momentopnames. Het gaat om hun doel, en de weg daarnaartoe. En die juich ik allebei toe.

In een sterk profiel op La Mag zegt een van de chefs:

“Everyone wants the answer. They want us to have the solution. But we don’t have a solution. We’re just trying to feed and take care of people. If we’re not perfect at the beginning, well, fuck it, man. We’re a year old. Give it time.”

Maar wat kunnen media van LocoL leren?

De laatste maanden realiseren redacties zich dat ze niet iedereen bereiken. Sterker nog, dat ze concurrentie hebben van actiegroepen en propagandisten, die het niet nauw nemen met journalistieke standaarden en met hun activistische en Facebook-proof manier van publiceren veel effectiever zijn.

Ik denk dat media de strijd moeten aangaan met die nieuwe vormen van propaganda, en naast hun bestaande uitingsvormen ook moeten gaan denken in makkelijk te delen content.

Zoals LocoL voedzamer fastfood maakt, publiceer je als medium voedzamer ‘fast news’:

  • Korter door de bocht. De uitgebreide toelichting is elders beschikbaar.
  • Emotioneler. Inspelen op de emoties van lezers, zodat de posts meer gedeeld worden
  • Visueler. Want niet iedereen wil informatie tekstueel tot zich nemen.

Wat ik maar wil zeggen: alleen publiceren in vormen die passen bij de voorkeuren van een hoogopgeleid publiek, is niet genoeg. Net zoals het voor de mensen van LocoL niet genoeg is om alleen maar haute cuisine te koken.

Journalisten die hun bevindingen bij een breder publiek willen krijgen, kunnen nadenken over het benutten van ‘fastfood-vormen’. Zoals ze bij LocoL gezondere hamburgers bakken:

Hamburgers LocoL

Author: Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth is mede-oprichter en uitgever van De Correspondent. Hij is geobsedeerd door innovatie in media en journalistiek. Daar schrijft hij elke zaterdagmorgen een nieuwsbrief over, waar ruim 2.400 vakgenoten op geabonneerd zijn.

Hoe denk jij hierover?