Het bizarre online debat over de verkiezingen in de VS

Een aantal van jullie raadde me dit lange stuk aan, en ik ben er eindelijk aan toegekomen: ‘Inside Facebook’s (Totally Insane, Unintentionally Gigantic, Hyperpartisan) Political-Media Machine’ van de mediajournalist die de invloed van Facebook het best beschrijft, John Herrman.

In dit stuk beschrijft Herrman hoe het ‘debat’ rond de Amerikaanse verkiezingen zich voornamelijk op Facebook afspeelt. Die haakjes zet ik eromheen, omdat hij vooral beschrijft hoe elke partij een echokamer voor haar eigen overtuigingen vindt. De Wall Street Journal liet dat in mei ook al zien:

Klik op de afbeelding voor het onderzoek van WSJ
Klik op de afbeelding voor het onderzoek van WSJ

Invloedrijke politieke Facebook-only publicaties

En die gescheiden echokamers zijn zo eng, als je je bedenkt dat 44 procent van de Amerikanen van Facebook afhankelijk is voor nieuws.

Zij krijgen niet alleen nieuws voorgeschoteld van de bekende mediamerken, maar minstens net zoveel van net-opgerichte politiek-gekleurde Facebook-pagina’s met veelzeggende namen als Occupy Democrats, The Angry Patriot, US Chronicle, Addicting Info, RightAlerts, Being Liberal en Fed-Up Americans.

Samen hebben ze tientallen miljoen volgers.

28mag-28facebook-t_ca1-superjumbo

Ze zijn heel goed in het vergroten van bereik

Want in tegenstelling tot klassieke media denken deze pagina’s niet over hoe ze Facebook-gebruikers kunnen veranderen in trouwe lezers van hun eigen publicatie. Nee, het enige waar deze Facebook-only publicaties in geïnteresseerd zijn, is dat zoveel mogelijk gebruikers hun posts delen. Ze gaan volledig mee in alle voorwaarden die Facebook schept.

Dat is interessant voor iedereen die in media werkt, want het leert je een hoop over hoe je in korte tijd een groot bereik kunt opbouwen op Facebook – bijvoorbeeld door alleen maar visueel te denken en alles in de vorm van meme’s te gieten.

Geen content farms, maar meme farms

Herrman laat een internetmarketeer aan het woord die een echtpaar in Manilla de opdracht heeft gegeven om alle populaire artikelen van extreem-conservatieve sites te kopiëren. Dankzij advertenties verdient hij daar nu 20.000 dollar per maand mee. Andere bedrijven doen iets vergelijkbaars, maar op een veel grotere schaal, tot twaalf miljoen omzet per jaar.

Je zou denken: het gaat om politieke overtuigingen, maar het nihilisme spat ervan af. ‘Aan linkse sites valt niet te verdienen’.

Drie gedachtes hierover:

  1. Hoe praat je het voor jezelf goed dat je geld verdient aan een politieke gek die de wereldorde misschien gaat bedreigen?
  2. We weten nog niet wat de invloed van deze Facebook-publicaties is op het stemgedrag van Amerikanen. Maar Facebook is – schrijft Herrman – waar het discours nu plaatsvindt.
  3. Krijgen we zulke Facebook-only publicaties ook rond de Nederlandse verkiezingen? Of zijn ze er al en heb ik ze gemist? De schaal is minder groot, en die is nodig voor het advertentiemodel, maar met miljoenen Nederlandse Facebook-gebruikers vast groot genoeg. Bovendien lijkt het een effectieve manier om campagne te voeren.

Author: Ernst-Jan Pfauth

Ernst-Jan Pfauth (1986) is the cofounder and CEO of The Correspondent, an ad-free journalism platform that has over 60,000 paying members. He lives in New York with his family.