Zo succesvol is de bundel Amazon Prime

Netflix, Spotify, Albert Heijn, de krant, Bol.com en vrijwel elke winkel: al die bedrijven zou je in de VS allemaal kunnen inwisselen voor de dienst van één bedrijf: Amazon Prime.

Want klanten van abonnementsservice Prime krijgen voor ongeveer 100 dollar per jaar muziek, tv, film, The Washington Post en verzendkostenvrije boodschappen.

Je zou daarom kunnen zeggen dat Prime de bundel aller bundels is.

Een analist van Morgan Stanley concludeert nu op basis van Amazons omzetcijfers dat er wereldwijd 65 miljoen mensen lid zijn van Prime.

Waarom opent Amazon fysieke boekwinkels?

Toen Amazon vorig jaar in Seattle een échte boekwinkel opende, reageerde veel mensen met verbazing. Want een winkel van steen was toch juist hetgeen Amazon overbodig had gemaakt met haar online veroveringstocht?

In dit gelinkte artikel wordt uitgelegd waarom fysieke winkels heel belangrijk zijn voor het merk van Amazon. Dat merk staat voor betrouwbare en snelle bezorging. Amazon is ‘maniakaal’ als het op het houden van die belofte aankomt, denk aan de miljoenen die het bedrijf bijvoorbeeld in robots investeert.

Alleen gaat het bij de laatste kilometer van de bezorging toch nog vaak mis. Bijvoorbeeld omdat de klant niet thuis is of omdat de bezorger z’n vak niet verstaat.

Fysieke winkels passen in het rijtje maatregelen die Amazon neemt om dit probleem op te lossen (net zoals het ‘smartslot’ dat door een bezorger geopend kan worden).

Zoals klanten van Bol.com hun pakketje kunnen ophalen bij een Albert Heijn, moeten klanten van Amazon dat bij de boekwinkels kunnen doen.

Een gat in de markt: producten ontdekken

Een belangrijke Silicon Valley-investeerder (Benedict Evans heet ie) ziet een gat in de markt: discovery voor producten.

Alles wat er online met de media is gebeurd, staat retail ook te wachten. We kunnen nu ‘losse media-items’ – zoals artikelen en video’s – volledig buiten hun oorspronkelijke context – de publicatie – ontdekken. Bijvoorbeeld omdat Facebook het ons aanraadt. Continue reading “Een gat in de markt: producten ontdekken”

Kinderen die nu met robots opgroeien…

… kunnen we maar beter het onderscheid aanleren tussen omgangsvormen met mensen en robots.

Dat realiseerde een Amerikaanse investeerder zich, toen hij zijn vier-jarige dochter in de weer zag met de Amazon Echo. Dat is een huisrobot die zich laat aanspreken als ‘Alexa’. Bijvoorbeeld om het licht uit te doen en boodschappen te bestellen.

Eén probleem, Alexa luistert vooral goed naar zeer duidelijke commando’s, zonder ‘alsjeblieft’, of ‘zou je misschien…’. En aan ‘dankjewel’ heeft ze al helemaal geen boodschap.

En nu vreest de investeerder dat zijn dochter ook mensen in gebiedende wijs gaat toespreken:

“How’s a four-year-old supposed to learn that other household members aren’t simply there to do her bidding, when one (electronic) household member was designed to do exactly that?”

Ik merk dat de aanstaande robotisering een stuk concreter wordt door dit soort grappige inzichten.

Bij De Correspondent verkopen we nu papieren boeken in de VS

Zoals ik vorige week aankondigde, hebben we ons eerste boek vertaald in het Engels en op onder andere Amazon met printing-on-demand aangeboden. Want waarom ook niet! Na publicaties in The Guardian, Gawker, Fortune en de BBC slingeren er zeshonderd edities van Utopia for Realists rond in Amerikaanse huishoudens. Gek idee!

In dit stuk op Medium leg ik uit dat we bij De Correspondent onze eigen boeken uitgeven omdat het zonde is als alle inkomsten uit de boekenverkoop naar externe uitgevers en agenten stroomt. Zoals bijvoorbeeld bij krantenstukken-turned-bestsellers In Europa en Taal is zeg maar echt mijn ding (of En mijn tafelheer is Plato, trouwens) gebeurde.

Liever maak je van die inkomsten weer nieuwe journalistiek mogelijk.

Maak kennis met twee media moguls

1. De eigenaar van Amazon en The Washington Post

Juichend stuk uit Fortune over één van de machtigste mensen in de mediawereld: Jeff Bezos. Naast zijn almachtige Amazon, is hij ook eigenaar van The Washington Post en een raketbouwer. Verwacht geen kritische blik in dit stuk, zie het eerder als een kennismaking met zijn nieuwe leiderschapsstijl. Zo moedigt hij The Washington Post bijvoorbeeld aan hun eigen software te ontwikkelen.

2. De CEO van Google

Sundar Pichai kan gewoon nog anoniem over de grootste elektronicabeurs ter wereld lopen – ‘What are you, press?‘. Maar in zijn thuisland India is hij een rockster.

Heel mooi profiel bij Buzzfeed van een beetje ambigue leider die Google een vriendelijker imago moet geven en de volgende 1 miljard mensen online dient te krijgen.

De raket van Jeff Bezos

Wist je dat Jeff Bezos, baas van Amazon, al sinds 2000 op zijn Texaanse ranch een raketbasis heeft? Na vijftien jaar is het hem deze week gelukt een raket gecontroleerd te laten landen. Daarom zocht hij de media op (de man is zelfs gaan twitteren). In dit interview met een ontbijtprogramma vertelt Bezos over zijn plannen met The Washington Post (want ja, daar is hij ook nog de baas van).

Hij wil met die krant – die sindskort meer online bezoek trekt dan The New York Times – het vuur weer aan de schenen van bestuurders en politici leggen. Want dat is de afgelopen jaren niet voldoende gebeurd, zegt Bezos (een hint naar de war on terror?). ‘Geduld en middelen’ moeten geen probleem vormen.

Ik las trouwens onlangs hét boek over de ontstaansgeschiedenis van Amazon: The Everything Store (2013). Ik had geen idee dat de historie van deze gigant zo chaotisch en agressief verlopen is. Het laat bovendien goed zien hoe Amazon de prijs altijd naar beneden krijgt en de service verhoogt (en hoe keihard het er op de werkvloer aan toegaat).

Amazon steekt miljoenen in Same day delivery

‘Ik ben blij dat ik pakken verkoop, daar komen mannen tenminste nog voor naar de winkel.” Ik luisterde vorige week naar de klaagzang van een winkelier uit de Randstad. Alleen voor zoiets ingewikkelds als een kostuum rent iemand nog naar het stadscentrum. Door haar verhaal realiseerde ik me dat ik vrijwel nooit meer in een winkel kom. Alleen als ik per direct iets nodig heb. Een boek dat ik zo snel mogelijk moet lezen, of een wit overhemd dat ik diezelfde avond nog op een feestje hoor te dragen.

Helaas voor winkeliers lijken webwinkels die functie ook over te nemen. Same day delivery, heet dat in webwinkeljargon. De giganten Amazon en Walmart proberen er in de VS de nieuwe standaard van te maken. Amazon bijvoorbeeld opende in 2012 bij grote steden nieuwe pakhuizen en schafte voor 775 miljoen dollar een robot aan die automatisch pakketjes samenstelt. Kiva, heet dat gevaarte. Jij bestelt een boek op Amazon.com, de dichtstbijzijnde Kiva zwengelt haar grijparmen aan en nog diezelfde dag vertrekt er een vrachtwagen met jouw pakketje.

In Nederland experimenteren tot nu toe twee grote elektronicawinkels met same day delivery. Voor een fors bedrag – 15 à 20 euro – ligt een nieuwe iPad of smartphone diezelfde dag op de deurmat. Nu nog gedoe in de marge, maar wat als Bol.com met zo’n service komt? Die webwinkel is tegenwoordig in handen van Ahold, moederbedrijf van Albert Heijn, dat dankzij bezorgservice Albert.nl al heel wat vrachtwagens heeft rondrijden. Geen gek scenario dus.

Stel je voor dat je op een zaterdagmorgen besluit het gras te willen maaien. Eén probleem: je hebt nog geen maaier. Nu rijd je nog naar het tuincentrum. Maar als Bol.com er diezelfde dag eentje langs kan komen brengen, kies je ongetwijfeld voor die luie optie. Kan je tenminste de krant even lezen.

Als same day delivery eenmaal de nieuwe standaard is, degradeert dat fysieke winkels die praktische goederen verkopen tot een randverschijnsel. Dan bezoeken we over een paar jaar alleen nog winkels voor de beleving. Je ziet de eerste voortekenen al. Kledingwinkels met café’s, galerieën of kleermakers in het pand, muziekzaken waar artiesten optreden, Apple Stores waar je workshops kunt volgen, eetwinkels waar een kok recepten bereidt. Winkeliers worden entertainers. Eigenlijk wel een aantrekkelijk vooruitzicht. Misschien dat we door die webwinkels juist weer meer naar fysieke winkels gaan.

Waarom Nederlandse uitgevers heel bang moeten zijn

‘Hey Arie, waarom kan ik je papieren boek wel als midprice kopen, maar de ebookversie niet?” Dat twitterde een lezer onlangs over Arie Boomsma’s roman De Relishow (2011). „Geen idee, gek eigenlijk”, schreef de auteur terug. Vooral omdat een boek van bits en bytes goedkoper is om te maken dan zo’n ding van papier. Maar bange uitgevers houden de prijzen van ebooks kunstmatig hoog om zo een eeuwenoud verdienmodel te redden. Het lukt ze voorlopig goed. Ik reken regelmatig 15 euro af voor een boek uit de iBookstore. Van harte gefeliciteerd met deze kortetermijnstrategie, denk ik dan. Geniet er nog maar even van. Want binnenkort komt webgigant Amazon de boel opschudden in Nederland.

‘Begin volgend jaar openen we onze Europese uitgeverij’, mailde Amazon-topman Jeff Bezos woensdag rond. Amazon is een verschrikkelijke concurrent, weten Amerikaanse uitgevers, want de uitgeverij hoeft voorlopig geen cent te verdienen aan haar boeken. Het enige wat het monster uit Seattle wil, is haar tablet – de Kindle – aan de man brengen. Dus stopt Amazon miljoenen in het opzetten van de ideale digitale boekenwinkel.

Continue reading “Waarom Nederlandse uitgevers heel bang moeten zijn”

Sorry, mooie New Yorkse uitgeverijen: Amazon gaat hard

Diep verstopt in mijn leeslaterlijstje vond ik een stuk over hoe Amazon de rol van uitgevers probeert over te nemen. De webwinkel heeft bijna een jaar geleden een hele grote naam uit de New Yorkse boekenwereld, Laurence J. Kirshbaum, aan het hoofd gezet van een afdeling die schrijvers direct contracteert en zo de uitgeverij wegsnijdt. Op die manier kan Amazon boeken veel goedkoper in de markt zetten (wat het heel graag wil). De zes grootste klassieke uitgeverijen zijn hier fel op tegen: als die ebooks zo goedkoop worden, koopt niemand meer dure papieren boeken.

Na het lezen van dit spektakelstuk blijf ik met gemengde gevoelens achter. Continue reading “Sorry, mooie New Yorkse uitgeverijen: Amazon gaat hard”