Zo schrijf je een goede nieuwsbrief

Hoe schrijf je een goede nieuwsbrief? Een relevante vraag, want we zitten midden in een nieuwsbrief-revival. Nadat de Amerikaanse zakensite Quartz met haar Daily Briefing liet zien hoe je met een nieuwsbrief een band kunt opbouwen met je publiek, volgde de ene na de andere organisatie – van journalisten tot webshops – dat voorbeeld.

Een nieuwsbrief heeft twee grote voordelen voor de verstuurder:

  1. Controle over wie je bericht ziet. Er zit geen Facebook tussen dat bepaalt of je bericht überhaupt getoond wordt aan je publiek. Je bericht belandt sowieso in de inbox van elke lezer.
  2. Direct contact. Een liker of follower is niet zoveel meer waard. Je hebt immers geen regie over het contact. Maar als je een e-mailadres hebt, weet je precies hoe je iemand kunt bereiken. Daarom is een nieuwsbrief ook commercieel aantrekkelijk: je kunt namelijk ook direct aan je publiek verkopen.

Daarom verstuurt nu vrijwel iedereen een nieuwsbrief. Hoe val je dan nog op? Hoe zorg je ervoor dat ontvangers zich niet uitschrijven? Op basis van mijn eigen ervaringen en andere nieuwsbrieven geef ik in dit artikel enkele adviezen voor een goede nieuwsbrief.

Inhoudsopgave

Continue reading “Zo schrijf je een goede nieuwsbrief”

Verkoop net als Condé Nast prints uit je beeldarchief

Condé Nast is een enorm uitgeefhuis met titels als Vogue, GQ, The New Yorker en Wired.

Op de vijftiende verdieping van een New Yorks pakhuis bewaart het concern 8 miljoen foto’s en illustraties. Continue reading “Verkoop net als Condé Nast prints uit je beeldarchief”

Honderdduizenden lezers beginnen voor journalistiek te betalen

Ik ga even door op de lijn van vorige week – over hoe nepnieuws mede de Amerikaanse verkiezingen beïnvloedde. Als zelfs Obama zich er druk om maakt!

Nog even dit: ik wil geenszins beweren dat Trump puur en alleen aan de macht komt door nepnieuws. Daar zijn diepere oorzaken voor. Maar nepnieuws voedt diepgewortelde frustraties wel.

Bovendien zit er (naast belangengroepen) ook een nihilistische industrie achter die miljoenen verdiend aan het saboteren van onze democratieën.

Ik sluit af met enkele hoopgevende conclusies.  Continue reading “Honderdduizenden lezers beginnen voor journalistiek te betalen”

Apple News zorgt toch voor verkeer

Laatst was er paniek bij De Correspondent. We hadden opeens onwerkelijk veel verkeer, zonder dat er een duidelijke aanleiding voor leek te zijn. Toen we dieper in de statistieken doken bleek Apple News de oorzaak. Die beval een artikel aan, en dat verschijnt dan in het controlescherm van de meeste Nederlandse iPhone-gebruikers.

Het bleek geen unieke ervaring. Media zien steeds meer verkeer komen vanaf Apple News. Dat bleef in eerste instantie uit, maar nu publicaties bijvoorbeeld push-notificaties via de app kunnen versturen gaat het harder. Zo ging CNN van 5 miljoen pageviews in augustus naar 36,5 miljoen in september. De verkiezingen zullen hier overigens ook debet aan zijn.

Wat helaas nog uitblijft: significante advertentie-inkomsten vanuit Apple News (bij De Correspondent uiteraard niet interessant, maar voor veel andere media wel).

Wat als je een medium alleen voor mobiel ontwerpt?

De invloedrijke investeerder Ben Evans ziet dat ‘mobile first’ inmiddels gemeengoed is. Elk journalistiek medium dat serieus over haar publiek nadenkt, ontwerpt vanuit de mobiele interface. Simpelweg omdat de meerderheid van het publiek op de mobiel leest (bij De Correspondent afgelopen maand bijvoorbeeld 56 procent).

Maar nu wil Evans dat we nog een stap verder denken. Wat als je ‘mobile native’ ontwerpt? Dat wil zeggen: als je andere apparaten – zoals de desktop – volledig negeert? Dan kun je opeens gebruik maken van allerlei interessante functies van een telefoon. Denk alleen al aan context (locatie, temperatuur, live beeld), of de mogelijkheden van de camera.

Interessant om eens door te nemen!

Waarom hebben niet meer kranten een sprekersbureau?

Toen ik bij NRC werkte, begreep ik nooit waarom ik een aparte agent nodig had voor het bemiddelen van spreekopdrachten op conferenties e.d. Ten eerste sprak ik daar over NRC, ten tweede had het me vanuit de hoofdredactie prettig geleken om te zien of mijn onafhankelijkheid niet in gevaar kwam en ten derde is het een interessant verdienmodel.

Nieman Lab schrijft over een nieuwsmedium uit New Orleans dat geld verdient aan een sprekersbureau. Continue reading “Waarom hebben niet meer kranten een sprekersbureau?”

Binnenkort op De Correspondent: véél meer video

We hebben bij De Correspondent ons eigen studiootje gebouwd om voortaan meer met video te vertellen. Zo willen we auteurs uitnodigen te vertellen waarom ze een bepaald verhaal hebben geschreven. En kunnen we bijvoorbeeld Skype-interviews mooi opnemen. Uiteraard voorzien van mooie en informatieve animaties.

Ik houd hierboven bijvoorbeeld een verhaal over hoe je gelukkig kunt zijn in de prestatiemaatschappij. 6 september verschijnt het!

Waarom we Facebook tegen beter weten in vertrouwen

Collega (en frequent artikeltipper bij deze nieuwsbrief) Maurits Martijn interviewde een Vlaamse techniekfilosoof over een vraag die mij ook al jaren bezighoudt:

Hoe kan het toch dat ondanks dat we weten dat onze privacy elke dag in gevaar is, we tóch Facebook en andere online diensten blijven gebruiken?

Ik laat mijn telefoon bijvoorbeeld de hele dag mijn locatie doorgeven aan Foursquare. Van de zotten eigenlijk, maar ik krijg er ook handige horecatips door, dus laat ik het maar zo.

Dat komt, aldus de filosoof, omdat we die apps en diensten alleen maar op het gebruikersniveau ervaren. ‘We zien de interface en dat is het’.

Van de bedrijfstechnische beweegredenen krijgen we bijvoorbeeld niets mee. En daardoor blijven we het vrolijk gebruiken.

Ik herken dit wel. Sinds ik af en toe een Facebook advertentie aanmaak, en zie hoe precies je doelgroepen kunt targeten (en dus een soort kijkje achter de schermen krijg), gebruik ik de dienst alleen nog maar voor professionele doeleinden:

Screenshot van advertentieprogramma Facebook.
Screenshot van advertentieprogramma Facebook.

Als ik op het kantoor van Foursquare vanuit hun software mijn eigen profieldata mocht bekijken, zou ik waarschijnlijk ook direct stoppen met het gebruik.

Wist u trouwens dat ik precies kan zien op welke links in de medianieuwsbrief u klikt? En of u de mail überhaupt opent?

Niet massaal uitschrijven nu hè?

Hoe media cynisme kunnen bestrijden ✊

Indrukwekkende speech over de deplorabele toestand van de parlementaire pers die van politieke verslaggeving een soap hebben gemaakt en alleen maar speuren naar uitglijders van politici.

Filosoof Coen Simon:

“Het kwalijke is dat het feitelijke en inhoudelijke functioneren van een parlementaire democratie op deze wijze aan het oog onttrokken wordt door politici voor te stellen als figuren die niets anders doen dan de kaarten tegen hun borst houden. Hoe zij aan hun kaarten komen en welke beslissingen zij tijdens het spel moeten nemen – daar brandt de journalist liever zijn vingers niet aan.

Terwijl burgers aan dat soort verslaggeving veel meer zouden hebben (want: meer inzicht in hoe hun land bestuurd wordt).

Bovendien is het cynisme waar zulke verslaggeving onvermijdelijk toe leidt gevaarlijk. Want: minder betrokken burgers zorgt voor een slechter functionerende democratie.

Ik moest daardoor denken aan een van de beste technologieverslaggevers die ik ken

Ben Thompson is zijn naam, Stratechery zijn winstgevende en zelfstandige medium. Thompson volgt de technologiesector, dus niet de politiek, maar toch valt er in Den Haag een hoop van hem te leren.

In deze podcast vertelt Thompson hoe hij nooit mee wil doen aan het afzeiken van ogenschijnlijke domme beslissingen van Apple, Microsoft en andere bedrijven.

Geparafraseerd:

‘Er werken daar mensen die minstens net zo slim zijn als ik, en vaak slimmer. Die hebben écht wel logische beweegredenen voor hun soms ongelukkige beslissingen. Ik vind het daarom veel waardevoller als ik die probeer te doorgronden’.

Opeens begreep ik waarom ik zijn blog zo waardevol vond. Door zijn empathische verslaggeving word ik niet meegesleurd in het gemakzuchtige narratief van een hype, maar krijg ik veel meer begrip van de extreem ingewikkelde situaties die Thompson beschrijft.

Obama sprak zich onlangs uit over constructieve journalistiek

You as journalists are gonna have a role to play to reduce cynicism’, zei hij in een antwoord op een vraag over wijdverbreid cynisme van een studentenverslaggever.

(van 4:54 tot 6:20)

Ik zie dit als een oproep om niet alleen maar gemakzuchtig te vertellen hoe klote de wereld is, maar om proberen te doorgronden waarom die zo is gekomen, én hoe het beter kan, en soms al gaat.

Wie in San Francisco geen kamer kan betalen, bouwt dan maar een cabine

We betalen hem best goed, onze freelance illustrator Peter Berkowitz. En dat andere medium waar hij voor tekent, The New Yorker, vast ook.

Maar tegen de huurprijzen in zijn woonplaats San Francisco valt niet op te tekenen. Voor een appartement met één slaapkamer betaal je in de duurste stad van Amerika gemiddeld 3620 dollar.

Berkowitz maakt altijd de illustratie bij mijn verhalen over zelfverbetering op De Correspondent. Zoals deze:

Tekening van Berkowitz bij een verhaal over focus

Dat hij affiniteit met het onderwerp zelfverbetering heeft, blijkt uit de manier waarop hij het probleem van de hoge huur oploste.

Hij bouwde een slaapcabine in een appartement van een vriend.

Nu is Berkowitz na een eenmalige investering van 1300 dollar slechts 400 dollar per maand kwijt aan huur. En ook al is het ‘een beetje gek’, hij vindt het de ‘meest knusse slaapkamer’ die hij ooit gehad heeft. Een lokale nieuwszender maakte er zelfs zo’n heerlijk klassiek item over, met een ‘reporter ter plaatse’.

pod peter berkowitz

Ik vroeg of hij er ook de illustraties maakte. Zijn antwoord?

‘Don’t know how I ever made art without it’

 

Heel tof: de Volkskrant maakt explainer video’s

Niet begrepen waar het Wilders-proces om draait? De Volkskrant legt het in een animatie van minder van vijf minuten uit.

Heel slim, want waarom zou je als publicatie lezers alleen de mogelijkheid geven om in lange lappen tekst informatie tot zich te nemen? Sommige mensen kijken liever dan dat ze lezen, of hebben niet meer dan vijf minuten de tijd. Hier staan alle explainers bij elkaar.

Bij De Correspondent staan zulke alternatieve presentatievormen van het journalistieke werk ook op onze wensenlijst. Bijvoorbeeld met animaties, maar ook door een correspondent kort te interviewen over zijn laatste analyse.