Hoe politieke partijen je ‘microtargeten’

Er is veel mystiek rond politiek en microtargeting. Collega Maurits Martijn probeerde nu eens te achterhalen hoe precies Nederlandse politieke partijen individuele stemmers kunnen bereiken.

Allereerst: natuurlijk maken ze gebruik van Facebooktargeting. Maar verder?

Door betere privacywetgeving kunnen partijen niet zover gaan als in de VS, waar campaigners per huishouden weten wat er gestemd wordt. Partijen hier laten zich vooral leiden door stembureaudata. Continue reading “Hoe politieke partijen je ‘microtargeten’”

Waarom we Facebook tegen beter weten in vertrouwen

Collega (en frequent artikeltipper bij deze nieuwsbrief) Maurits Martijn interviewde een Vlaamse techniekfilosoof over een vraag die mij ook al jaren bezighoudt:

Hoe kan het toch dat ondanks dat we weten dat onze privacy elke dag in gevaar is, we tóch Facebook en andere online diensten blijven gebruiken?

Ik laat mijn telefoon bijvoorbeeld de hele dag mijn locatie doorgeven aan Foursquare. Van de zotten eigenlijk, maar ik krijg er ook handige horecatips door, dus laat ik het maar zo.

Dat komt, aldus de filosoof, omdat we die apps en diensten alleen maar op het gebruikersniveau ervaren. ‘We zien de interface en dat is het’.

Van de bedrijfstechnische beweegredenen krijgen we bijvoorbeeld niets mee. En daardoor blijven we het vrolijk gebruiken.

Ik herken dit wel. Sinds ik af en toe een Facebook advertentie aanmaak, en zie hoe precies je doelgroepen kunt targeten (en dus een soort kijkje achter de schermen krijg), gebruik ik de dienst alleen nog maar voor professionele doeleinden:

Screenshot van advertentieprogramma Facebook.
Screenshot van advertentieprogramma Facebook.

Als ik op het kantoor van Foursquare vanuit hun software mijn eigen profieldata mocht bekijken, zou ik waarschijnlijk ook direct stoppen met het gebruik.

Wist u trouwens dat ik precies kan zien op welke links in de medianieuwsbrief u klikt? En of u de mail überhaupt opent?

Niet massaal uitschrijven nu hè?

Verandering van binnenuit

Wij Zijn Koel-oprichter Aart van Veller denkt dat demonstreren en activisme niet van deze tijd zijn.
De milieubeweging van de jaren zeventig heeft veel dingen aangekaart. Maar het was ook een beweging die uitdroeg: eigenlijk moeten we ons als mens schuldig voelen dat we hier op aarde zijn. De mensen van nu snappen hoe enorm complex dingen in elkaar zitten, en dat het niet zoveel zin heeft om je daar tegen af te zetten. Je moet proberen het van binnenuit te veranderen. [..] Je zegt niet langer: die multinational deugt niet, daar ga ik niet werken. Je neemt die baan wél. En je spreekt je baas aan: Gast, dit kan zo niet meer, dit gaan we anders doen.

Engagement, of toch weer disco-idealisme? Coverstory Vrij Nederland (najaar 2009). Geschreven door Maurits Martijn.