Pleidooi voor een paywall

Zonder toegangskaartjes voor theater was er niks geworden van Shakespeare. Dat schrijven drie vertegenwoordigers van de Authors Guild in The New York Times. Het vragen van een toegangsprijs had in de zestiende eeuw meteen effect:

Money changed everything. Almost overnight, a wave of brilliant dramatists emerged, including Christopher Marlowe, Thomas Kyd, Ben Jonson and Shakespeare. These talents and many comparable and lesser lights had found the opportunity, the conditions and the money to pursue their craft.

Doordat genieën van cultuur en wetenschap hun werk konden maken, bloeide de intellectuele bloem der Britse natie op. En nu maken een paar hippe internetjuristen en torrent-jeugd dit kapot, aldus de Authors Guild.

Verfrissend tegengeluid.

Ik geloof trouwens dat de digitale voorhoede niet tegen paywalls is, maar wel tegen oude modellen. Voor een boek betalen? Prima, maar dan wel een stuk goedkoper dan de papieren editie en zonder dure tussenpartij. Goede journalistiek belonen? Uiteraard, maar dan wel per artikel, niet voor een heel abonnement.

Overigens, de mensen die nu nog muziek illegaal downloaden, zijn wel een beetje kansloos. Gebruik Spotify. Of maak in ieder geval een donatie naar de artiest over. De knop staat op z’n website.

Welke curators volg jij?

Gisteren schepte ik er al over op: toen Edial Dekker en ik afgelopen oktober in New York waren, ontdekten we per ongeluk Surfer Blood. We waren die nacht aangekomen en suf van een jetlag liepen we door de Lower East Side. Op een kruising hoorden we vanuit een oud pakhuis geluiden van een optreden naar buiten komen. Dat klonk best goed. We renden naar binnen en haalden aan de bar blikjes bier voor een paar dollar. Klaar om de menigte hipsters in te duiken.

Foto Flickr / smulligannn

De band was al een tijdje stil; er was een snaar gebroken. Die kon de melodieuze rock niet verdragen. Na tien minuten begonnen de jongens weer te spelen. Een iel mannetje met gitaar sprong aanstekelijk met de muziek mee. De jongen achter het orgeltje had een afro. De zanger een houthakkersblouse. En een rauwe stem. Na vijftien seconden keken Edial en ik elkaar aan. Wow.

Continue reading “Welke curators volg jij?”

De Spotify Playlists Gids, deel 1

Spotify, die online muziekservice die iTunes bijna helemaal overbodig maakt, heeft een hele mooie optie: het delen van playlists. Handig als je vrienden hebt die obsessief muzieksites afspeuren naar veelbelovende bandjes: hun vondsten zie je in je eigen muziekspeler terug. Maandag vroeg ik jullie, reacteurs, om suggesties voor fijne playlists. Hieronder het resultaat. Dank! En blijf ze vooral doorsturen, dan zet ik de afspeellijst er bij. Continue reading “De Spotify Playlists Gids, deel 1”

Wat is jouw favoriete Spotify-playlist?

Na maanden steggelen met Buma/ Stemra mocht de Brits/ Zweedse online muziekdienst Spotify twee weken geleden een Nederlandse variant lanceren. Voor wie het niet kent, dat is een soort iTunes waar je nummers niet hoeft te downloaden. Je kan alle acht miljoen liedjes gewoon via het web beluisteren. En voor een tientje per maand ook offline. De cd-kast of de harde schijf vol nummers worden daarmee bijna overbodig (NRC-recensie hier). Wanneer je je aanmeldt, zie je welke facebookvrienden ook actief zijn op Spotify. En je abonneren op hun afspeellijsten. En dat is handig!

Zo hoef ik niet meer te speuren naar spannende indiebandjes. Dat doet een vriend van me. Ik ken en vertrouw zijn muzieksmaak. En als ik wil weten welke bands binnenkort naar Nederland komen, volg ik de afspeellijst van Bright-blogger Tonie van Ringelestijn. Zin in klassiekers? Dan klik ik de 500 Greatest Songs Of All Time van tijdschrift Rolling Stone aan.

Topje van de ijsberg, die selectie van mij. Continue reading “Wat is jouw favoriete Spotify-playlist?”