De journalisten van de Panama Papers gaan nu achter zakenimperium Trump aan

De Panama Papers kwamen naar buiten omdat honderden journalisten samenwerkten.

En dat is precies wat de Amerikaanse media moeten gaan doen nu ze zo’n machtige tegenstander hebben die hen op dagelijkse basis aanvalt.

Dat zeggen de twee belangrijkste journalisten achter de Panama Papers.

In een geestdriftige oproep geven ze zowel praktische tips – ‘blijf Trump dezelfde vraag stellen als hij een collega afsnauwt – en zetten ze het volgens hen belangrijkste thema op de kaart: Trumps zakenbelangen.

Lees hun aankondiging bij The Guardian.

Breaking: robots beter in schaalvergroting dan mensen, zegt Facebook

Weet je nog dat er eerder dit jaar zoveel heisa was over Facebook Trending? Die niet zo populaire rubriek met belangwekkende nieuwsverhalen? Het bleek dat *mensen* in plaats van een algoritme de selectie samenstelden. Wat betekende dat Facebook – tegen eigen zeggen in – helemaal niet neutraal is. Mediawatchers boos natuurlijk.

Nou, inmiddels is dat hele team in de aanwezigheid van een beveiliger ontslagen en maakt het algoritme er volgens The Guardian een zooitje van: Continue reading “Breaking: robots beter in schaalvergroting dan mensen, zegt Facebook”

Zo probeert The Guardian bezoekers te overtuigen te betalen voor journalistiek

Hoe overtuig je lezers om te betalen voor journalistiek?

Nou bijvoorbeeld zoals The Guardian dat deze week deed.

De hoofdredacteur spreekt lezers rechtstreeks aan en zegt: We gaan door de Brexit onzekere tijden tegemoet, wij blijven jullie – miljoenen bezoekers – daar inzicht in geven, maar als je wil dat we alles goed voor je kunnen blijven uitzoeken, moet je ons wel steunen.

Waarom vind ik dit zo goed? Continue reading “Zo probeert The Guardian bezoekers te overtuigen te betalen voor journalistiek”

Aflevering twee van de mediapodcast: de chatbot gaat ons redden

Alexander en ik namen afgelopen week de tweede aflevering van de mediapodcast op. Daarin zadelen we je wederom op met verhalen die we normaal in de kroeg vertellen.

In aflevering één constateerden we dat Facebook alles kapot maakt. Deze keer pakken we het een tikkie constructiever aan en bedenken we hoe informatie uit soms eeuwenoude vormen bevrijd moet worden. Waarom zijn alle restaurantrecensies uit het Parool niet op locatie te filteren? Hoezo kun je de meeste nieuwsprogramma’s niet per segment bekijken?

Omdat al die mooie series en artikelen zo lastig te vinden zijn, kijken we in plaats daarvan naar onzin op Snapchat. Dat kan beter. Desnoods met behulp van chatbots. Of hackatons.

Oh, en het duurt weer bijna een uur, sorry. Luisteren kan hier:

Of in iTunes. Sterkte. Continue reading “Aflevering twee van de mediapodcast: de chatbot gaat ons redden”

Niet het algoritme maar redacteuren bepalen welk nieuws belangrijk is op Facebook

wnoxkbpgvqqobyqlkgexThe Guardian en Gizmodo publiceerden deze week gelekte interne richtlijnen van Facebook en interviews met oud-werknemers. Daaruit blijkt dat niet een algoritme, maar redacteuren bepalen wat populaire nieuwsverhalen in de (niet zo populaire) Trending Stories-sectie.

Deze richtlijnen zouden zijn ingesteld toen in 2014 op Facebook berichtjes over de Ice Bucket Challenge de rellen in Ferguson overschaduwde.

Volgens Facebooks VP van Search kloppen de aantijgingen niet. Hij zegt echter niks over de documenten van The Guardian.

Om te bepalen welke nieuwsverhalen belangrijk zijn, kijkt Facebook overigens nog wel naar journalisten.

You should mark a topic as ‘National Story’ importance if it is among the 1-3 top stories of the day. We measure this by checking if it is leading at least 5 of the following 10 news websites: BBC News, CNN, Fox News, The Guardian, NBC News, The New York Times, USA Today, The Wall Street Journal, Washington Post, Yahoo News or Yahoo.

Dat zijn vooral progressieve media, vinden de conservatieven in de VS. En dus is er heibel, tot in de senaat aan toe.

In ieder geval hebben conservatieve gebruikers geen last van de filter bubble ?

Zeer geslaagde Virtual Reality-journalistiek van The Guardian

De meeste virtual reality-journalistiek die ik tot nu toe zag, kwam vrij gimmicky op me over (Kijk! Je kunt nu ook zien wat er achter je gebeurt). Maar deze productie van The Guardian over isoleercellen is zeer indrukwekkend.

Met VR kun je de kijker beter laten inleven in je onderwerp. Bijvoorbeeld hoe het is om net als 100.000 Amerikaanse gevangen in een isoleercel van krap twee bij drie meter opgesloten te zitten.

Als je VR inzet om de boodschap van zulke verhalen beter over te laten komen op je publiek, is het absoluut een verrijking.

Ophan: An Inside Look Into The Guardian’s Analytics Tool

A journalist from The Guardian once showed me their in-house analytics platform Ophan. I was really impressed by its clarity.

Unlike Google Analytics – which has an interface that’s littered with features for analysts and marketers – Ophan is every man’s analytics platform.  Everyone at the company can easily access the tool, even on their phones.

Yesterday, Journalism.co.uk published an extensive walk-through of Ophan and interviewed Chris Moran, the Guardian’s digital audience editor, about how it works. Continue reading “Ophan: An Inside Look Into The Guardian’s Analytics Tool”

Focus on the big stories, no-one will remember the small ones

Paul Lewis is The Guardian’s Washington correspondent and got the advice from late Ben Bradlee (editor in chief of The Washington Post during the Watergate scandal) to ‘focus on the big stories. No-one will remember the small ones.’

Although it’s probably hard to recognize big stories from the very start, and small stories can grow out to become as big as Watergate,  I do think this is wise advice.

In these days of focusing on instant recognition (I often check how many tweets my last published story generated), it serves you and journalism better to unplug now and then and take the time to work on something bigger. Something that might not be retweeted at first, but will have a larger impact on the long run.

Dear Guardian, these are our experiences with membership events

During a reader’s event, Alan Rusbridger, editor in chief of The Guardian asked the audience two questions:

A fair number were happy to be subscribers, but the most hands shot up when asked if they would like to be “members”.

Therefore, The Guardian now offers memberships, which basically allows people to get in touch with journalists and visit events, for which the newspaper is renovating a huge event space near their newsroom:

The new event space of The Guardian
Photograph: John Sturrock

I love this move for two reasons

  1. Journalists shouldn’t regard their public as passive readers but as potential contributing experts. 3.000 doctors know more than one medical journalist (read more about that here)
  2. Journalism events rock. At De Correspondent for example, we organized an evening called ‘War for dummies‘ – where attendees could ask questions to war refugees -, a crypto party where twenty hackers gave security advice to two hundred people who showed up with their laptops, and our photography editor gave tours through the Amsterdam photography museum. It’s a great way for us to keep in touch with our readers.
De Correspondent crypto party. Photo: Bas Losekoot
De Correspondent crypto party. Photo: Bas Losekoot

One challenge though: how do you scale such a strategy? We have 36.000 members, but most events host a maximum of 200, sometimes 400.

Or should we rely on a relatively small group of really enthusiastic members?

Wonderkind Jacco Gardner in Paradiso zien?

Terugzweven naar een tijd die je waarschijnlijk nooit hebt meegemaakt? Je laten betoveren door de galmstem van een 24-jarige? Geproduceerd door een zeventiger die in de jaren zestig met The Golden Earring en meer van zulke acts samenwerkte? Begrijpen waarom The Guardian en Pitchfork zo enthousiast zijn? Er achter komen hoe zijn Amerikaanse tour is gegaan? Dat kan dus allemaal op 22 mei in Paradiso voor maar 12 euro 50. Ik zit op het balkon.