Why I Blog (Again)

As long as I can remember, I always wanted to be a journalist. So when I moved to New York in 2007 to intern at the United Nations, I decided time had come to apply for a writing gig at a serious newspaper. I emailed my favorite journal, offering them my services and, to my great astonishment, received a reply within hours.

‘No thank you’, it said.

So I started blogging about how I wanted to become a journalist. Later I joined The Next Web as their founding editor in chief.

Fast forward to two years later.

The newspaper now emailed me, asking if I wanted to start a blog for them. I accepted their invitation, as Dutch newspapers were limiting their internet journalism efforts to copy/ pasting and I wanted the work of Holland’s finest journalists out there on the web.

On this newspaper blog, print journalists elaborated on the stories they had written for the newspapers and carried meaningful discussions with readers. In the first year of its existence, the blog was awarded ‘Best blog of The Netherlands’.

Then I stopped blogging.

Because I became the chief digital of the newspaper’s mother company and in 2013 I co-founded De Correspondent, a world record-breaking journalism platform; both gigs meant I had to quit writing and making the writings of other journalists possible.

But here I am, back at the blogging thing. The last couple of weeks, I find myself posting things on this site again. Please allow me to tell you why, with the hope it might inspire you to start blogging (again) as well.

There’s still no better medium for people to freely share their knowledge than blogging.

It encourages you to dive into your beat – analyzing and rethinking it post by post – while allowing other experts to comment on your finding along the way. You aren’t limited by the constraints some social network have invented for you.

Writing about your experiences and learnings forces you to rephrase the incoherent thoughts in your mind into clear stories other people should understand. This public thinking is incredibly valuable, it makes you understand your work (and where it’s heading) better.

Plus: people who write well, think well (so any exercise is welcome).

Not to mention that you can always go back to your archive to see how you felt about something years ago (which comes in handy, as we humans tend to forget negative experiences).

The only thing that sometimes bothers me about blogging is that it can seem superficial. 200 words about something here.., a link to an article there; when you just look at single posts the whole blogging endeavour doesn’t seem to add much value.

Especially when you’re a fan of this one liner: ‘you’re as good as your last post’.

But when it comes to blogging, that one liner is utter nonsense. At least, that’s what I’m trying to tell myself.

I tell myself the value of blogging cannot be found in a single post, it can only be found in the stream of posts. With blogging, it’s the sum of all parts that counts. It’s about the public archive you’re building.

That’s why I lately started to encourage myself to constantly lower the barrier of writing a blog article.  ‘If it’s a paragraph, it’s a post‘, writes Gina Trapani, and I couldn’t agree more.

So here I am, back at blogging again. I’ll document the lessons I’m learning at De Correspondent – about how we’re trying to turn readers into contributing experts or how we raised $1.7M with a crowdfunding campaign (and what happened in year one). I’ll also point out interesting articles from other folks out there, who are also trying to reinvent publishing – such as the IndieWeb movement.

To sum it up: I’ll take notes while exploring the future of publishing. 

(And I’ll do this thing in English. I might not be as good at it as I am in Dutch – I might even be terrible at it – but it allows me to communicate with thousands of peers all over the globe.)

Follow me through good ol’ RSS or Twitter if you want to stay in the loop. Looking forward to hearing from you!

De kunst van het achterom kijken, door Barack Obama

Als blogger probeer je altijd origineel te zijn. Dus toen ik vanmorgen een stukje wilde tikken over een indrukwekkend animated GIF-je, checkte ik toch even of een andere Nederlandse blogger niet al had opgeschreven dat Obama voor hij het Capitool inliep nog één keer omkeek, omdat hij het uitzicht van duizenden aanhangers ‘nooit meer zou zien’. Of niet iemand anders al had opgeschreven dat je dan de huisfotograaf van Obama, Pete Souza, ziet verschijnen. Of niet iemand anders al had opgeschreven dat ie zo benieuwd was naar hoe die foto van Souza geworden is.

En ja hoor, toen ik langs m’n geesteskind nrc.nl surfde, zag ik dat redacteur Peter Zantingh dat allemaal al prachtig had genoteerd. Inclusief waarschuwing voor de oudere lezer: ‘pas op, dit filmpje eindigt nooit‘. Dus liet ik het GIFje voor wat het was.

Nu is het avond en denk ik nog steeds aan die blik van Obama. En hoezeer ik het bewonder dat hij zijn hoofd koel weet te houden, dat hij over vier jaar kan zeggen – als hij president af is – dat hij de bepalende momenten bewust heeft meegemaakt. Dat hij wist wanneer hij moest genieten.

Dit is natuurlijk van een hele andere orde, maar vanmorgen sprak ik een 19-jarig blogtalent. Zij gaat verschrikkelijke mooie stukken schrijven en kan binnenkort overal aan de bak, maar temperde mijn enthousiasme over alle stappen die ze zou kunnen nemen. ‘Ja hallo, ik wil ook nog even genieten nu ik jong ben’. Daar heeft ze helemaal gelijk in. Door die blogobsessie van mij is m’n studietijd naadloos en supersnel overgelopen in een baan bij The Next Web, en later NRC Media. Ik was zo gericht op het vinden van een groter publiek, dat ik niet bewust genoot van de schitterende tripjes met The Next Web en de spannende eerste jaren bij NRC.

Voordat ik als een oude man klink: wat ik bedoel te zeggen, is dat het fantastisch is dat Obama ons hier allemaal even herinnert aan hoe belangrijk het is soms even te bewust stil te staan bij wat we meemaken. Als hem dat met die monsterbaan van ‘m al lukt, dan kunnen wij dat al helemaal.

obama kijkt nog één keer naar het publiek

Op The Next Web schrijf ik in mijn openbare notitieboekje

Toen ik in 2007 als beginnend blogger ternauwernood probeerde te overleven – oud brood in de broodrooster, dat verhaal – namen de heren van The Next Web mij aan als hoofdredacteur van hun kersverse techblog The Next Web. Een jaar vol reizen, avontuur en talloze gesprekken met internetondernemers die op het punt stonden de wereld te veranderen, volgde. In 2009 verwisselde ik de KLM voor de NS en ging ik aan de slag voor NRC, maar elk jaar kom ik tijdens The Next Web-conferentie kijken wat ze nu weer geflikt hebben.

Vandaag is het meteen raak, de eerste twee sprekers zijn de founders van twee van m’n favoriete services: Continue reading “Op The Next Web schrijf ik in mijn openbare notitieboekje”

‘Internetbranche trekt zich niets aan van economische malaise’

Facebook kocht Instagram voor een miljard dollar en de conferentie van m’n oude baas The Next Web is nu dus bijna uitverkocht. Soms lijkt het alsof de internetwereld onschendbaar voor de crisis is. Lees het persbericht van The Next Web hier

Het jongensboek van Soundcloud

23 juni 2008, dat was de dag dat ik Soundcloud van Eric Wahlforss en Alexander Ljung voor het eerst zag en er meteen over blogde voor The Next Web. Twee maanden later bezocht ik een ranzig feestje dat ze organiseerde op de Berlijnse Warschauer Straße. Afgelopen weekend zag ik ze weer en man, wat is er veel veranderd. De twee founders hebben inmiddels 63 miljoen dollar aan funding binnen en bouwden hun service uit tot de ‘YouTube van het geluid’. Om hen heen heeft zich een leger aan andere coole start-ups verzameld en ik geloof Alexander meteen als hij in bovenstaand filmpje zegt dat Berlijn binnenkort Londen inhaalt als spannendste plek voor start-ups. Anyhow, de video dus: veel plezier met dit visuele jongensboek van vier minuten.

Techbloggers schrijven te veel

Hoewel de meeste bloggers hun best doen om überhaupt één artikeltje per dag online te krijgen, zijn er professionele bloggers waarvan je zou hopen dat ze iets rustiger aan deden. Techbloggers bijvoorbeeld. Van TechCrunch, of Mashable. Of m’n oude baas, The Next Web. Zij knallen tientallen posts per dag online. TechCrunch publiceerde gisteren alleen al op de homepage 44 stukken. Want hoe meer stukken, des te meer pageviews, en dus meer advertentieinkomsten.

De blogs zijn er miljoenenbedrijven mee geworden, dus blijkbaar werkt het. Maar ik ben inmiddels wel toe aan een techblog dat elke dag niet meer dan vijf stukken publiceert. Vijf artikelen die je móét lezen om de techindustrie te blijven begrijpen. Continue reading “Techbloggers schrijven te veel”

Domweg gelukkig met Evernote

Op 21 april 2008 ontving ik een uitnodiging voor mijn geheugen. Ik liep samen met Boris Veldhuijzen van Zanten in San Francisco rond, gekleed in wit pak – het toenmalige uniform van The Next Web -, op zoek naar veelbelovende start-ups om over te bloggen. We hadden amper onze ochtendkoffie op, toen we op een start-up stuitte waar we nu van weten dat het 13,5 miljoen levens beïnvloed. Inclusief dat van mij. Continue reading “Domweg gelukkig met Evernote”

Nieuwe baan, zelfde voornemen

In 2008 reisde ik een jaar lang al bloggend de wereld over. Of ik nu met een dry martini (San Francisco) of boterthee (Katmandhu) achter mijn Macbook zat, ik schreef altijd over internetbedrijven voor Europees technologieblog The Next Web. Tijdens een verblijf in de Nepalese hoofdstad, het was inmiddels december, kreeg ik via e-mail een uitnodiging om eens te komen praten bij nrc.next over een nieuwsblog. No way, dacht ik, ik ga mijn levensstijl niet opgeven. De KLM inruilen voor de NS? Wereldsteden voor de Rotterdamse Alexanderpolder: Continue reading “Nieuwe baan, zelfde voornemen”

De nadelen van bloggen

Het kan je door de grote graphic hierboven moeilijk ontgaan zijn: binnenkort komt mijn boek over bloggen uit. Mijn motivatie voor het schrijver ervan: ik wil mensen aan het bloggen krijgen (hier lees je waarom). Daarom vertel ik in Sex, blogs & rock-‘n-roll alle avonturen die ik aan het medium te danken heb.

Een blog is als een aapje op je rug. Foto Flickr / dboy

Het zou niet eerlijk zijn als ik het bij die voordelen zou laten. Daarom deel ik in het laatste hoofdstuk ook de nadelen van bloggen.

Als eerste noem ik de eeuwige druk. Die heb ik vooral ervaren in mijn tijd bij The Next Web. Toen was ik freelancer. Wat betekende dat zodra er iets gebeurde, ik het meteen moest bloggen. Dus ook op zondagmiddag. Of om dinsdagmorgen zes uur. Dat werd me niet opgelegd, het kon gewoon niet anders. Anders liep de concurrent met het verhaal weg. Bij nrc.next is er gelukkig een nieuwsdienst. Maar ook daar loop ik de hele dag rond met het gevoel dat ik elk uur een deadline heb. Bloggen, bloggen, niks missen!

Continue reading “De nadelen van bloggen”

How Tim Ferriss taught me to love haters

Haters, almost every blogger has them. They’re spoiling your good mood with aggressive comments and e-mails. When Tim Ferriss published his book The Four Hour Work Week in 2007, his mail box, voicemail, blog and Amazon review pages were flooded by comments from haters. Ferriss promoted a whole new lifestyle in his book, hence the emotional reactions. He now knows how to handle this angry bunch, and shared some of the right mindsets on The Next Web. Here they are.

Haters, almost every blogger has them. They’re spoiling your good mood with aggressive comments and e-mails. Before you know it, you’re keeping your strong opinions for yourself, only to make sure you won’t get twenty angry replies. And that’s a real problem, since trying to get everyone to like you is a sign of mediocrity.

When Tim Ferriss published his book The Four Hour Work Week in 2007, his mail box, voicemail, blog and Amazon review pages were flooded by comments from haters. Ferriss promoted a whole new lifestyle in his book, hence the emotional reactions. He now knows how to handle this angry bunch, and shared some of the right mindsets on The Next Web, one of Europe’s largest tech conferences. I happened to be in the audience, and here’s what I loved most about his talk.

Tim Ferris at The Next Web, photo by Anne Helmond

To battle the angry blog commenters, Ferriss used the Airforce Blog Assesment by Jeremiah Owyang. It gives you an idea when and how to react to critics or plain trolls. Continue reading “How Tim Ferriss taught me to love haters”

Dit is het uitzicht van ’s werelds hoogste gebouw

Op internettechnologieblog The Next Web (disclosure: daar blogde ik vroeger voor) staan foto’s die vanaf de 124e verdieping van Burj Dubai zijn genomen. Dat is het hoogste gebouw ter wereld (met 160 etages). Ter indicatie: dat ‘kleine’ gebouwtje rechts is The Address Hotel. Het telt ‘slechts’ 63 verdiepingen.

Meer foto’s bij The Next Web of op de portfoliosite van fotograaf Alisdair Miller. Op nrc.nl staat een fotoserie over de bouw.

Die bouw begon in 2004 en vorderde snel – soms werd elke drie dagen een nieuwe verdieping toegevoegd. De Burj Dubai huisvest 1.044 appartementen, een hotel en kantoren. Negentig procent zou zijn verkocht.