Blijven creatievelingen op de eerste plaats bij Tumblr?

Dit pinksterweekend was het grote technieuws in handen van Yahoo. Het bedrijf dat sinds krap een jaar onder de – je mag wel zeggen – bezielende leiding van Marissa Mayer staat, kocht eerder al een boatload aan talent:

En dit weekend werd bekend dat ze Tumblr voor 1,1 miljard dollar in cash heeft overgenomen.

Een jaar geleden interviewde ik Tumblr-oprichter David Karp in Stanislavski, hij bezwoer me toen dat creatievelingen bij hem op de eerste plaats staan, in tegenstelling tot bij andere webservices:

,,Tumblr is af als we de ultieme tool voor zelfexpressie hebben gemaakt. Dat is het gat in de online markt. Grote webservices geven niets om creatievelingen, misschien met uitzondering van YouTube, maar bij ons staan ze op de eerste plaats. Zoals Apple, voordat ze te groot werden om nog op de wensen van dat kleine groepje creatievelingen te letten. Ik wil die makers een podium geven, een plek waar ze heel gemakkelijk hun foto’s, video’s, teksten en muziek kunnen delen en het publiek kunnen vinden dat ze verdienen.”

Hij lijkt nog niet klaar met de missie. Tumblr is al een prachtige tool, natuurlijk, maar nog niet ‘ultiem’. Zo heeft Karp bijvoorbeeld nog geen functies gemaakt waar bloggers geld mee kunnen verdienen (door advertenties, door verkoop, of door een tool a la wijlen Gidsy aan te bieden).

Nu het bedrijf door Yahoo is overgenomen is daar het gevaar dat adverteerders op de eerste plek worden gezet. Dat de wensen van de gebruiker minder belangrijk worden gemaakt. Van de vorige aandeelhouders moest Karp dit jaar 87 miljoen dollar aan advertentiegeld binnenhalen. Zet Yahoo die lijn voort?

Maar ik ben daar niet zo bang voor. Ten eerste mag Karp onafhankelijk blijven opereren en ten tweede deed Yahoo dit weekend iets wat me hoop gaf: alle gebruikers van dochterservice Flickr kregen een terabyte aan gratis ruimte voor hun foto’s. Mayer wil haar doelen bereiken door het gebruikers gemakkelijk te maken, ze zet hen op de eerste plaats.

En het geld? Karp staat bekend om het bedenken van originele advertenties. Waar ik de sponsored messages op Twitter en Facebook vaak negeer, weten Tumblr-adverteerders m’n aandacht af en toe te pakken met mooie graphics en lekkere GIF-jes. Zie bijvoorbeeld de advertentie-tumblr van The Great Gatsby.

tumblr_mmi1nofNVt1s594zyo1_400

Dat is het voordeel als je de cool kid on the block met gelukkige gebruikers bent, adverteerders experimenteren met je mee. Ik ben heel benieuwd hoe Karp dat zal vergaan.

Facebook maakt jacht op tieners

Als ik zie dat iemand vrijwel alleen maar zelfportretten op Instagram zet, ervaar ik gevoelens van medelijden. Doet ie dat nou uit onzekerheid? Zonder ironie jezelf vastleggen is niet meer cool, maar narcistisch. ‘Het tijdperk van opscheppen is over‘, kopte The Verge. Niet al mijn generatiegenoten zijn het daar mee eens, maar volgens Amerikaanse technologiebloggers leven vrijwel alle tieners bij dat adagium. Jongeren construeren een imago door te tonen wat ze mooi vinden, in plaats van zichzelf zo mooi mogelijk vast te leggen. Dus verruilen die pubers netwerken waar het om jezelf draait – Facebook – voor netwerken waar het om je smaak en selectie gaat. Zoals Instagram. Terwijl iedereen boven de achttien jaar dacht dat Instagram een app was waar je de amateurfotograaf moest uithangen, gebruiken tieners het als een sociaal netwerk. Ze maken screenshots van briefjes die ze in de Notitie-app tikten, kopiëren opvallende foto’s van nieuwssites en houden elkaar zo op de hoogte.

Of neem Tumblr, in Amerika is dat volgens sommige onderzoeken al bijna populairder onder jongeren dan Facebook. Voor volwassenen is het een blogservice, voor tieners een reblogservice. Ze schrijven zelf niks, ze rebloggen alleen maar foto’s, video’s en Animated GIFjes van hun favoriete bands en beroemdheden. Net zoals je vroeger stickers op je schoolagenda plakte, gebruik je nu Tumblr voor zelfexpressie. En zoals je ouders vroeger niet je schoolagenda mochten inkijken, begeven tieners zich op netwerken waar volwassenen hen niet weten te vinden.

In hun zoektocht naar privacy stuiten jongeren op apps als Snapchat, waarbij je elkaar foto’s kan sturen die zichzelf na tien seconden vernietigen. Wat een contrast met Facebook, waar moeders meekijkt (en ideaal voor naaktfoto’s, lijkt het).

Technologiejournalisten interviewen nu uit pure paniek hun neefjes en nichtjes, om ‘the next big thing’ maar niet te missen – ‘OMG, mijn zusje leest helemaal geen tekstblogs!‘. Maar de keiharde zakenlui achter Facebook hadden het probleem allang gesignaleerd. In hun jaarverslag schreven de Facebook’ers dat tieners steeds minder tijd bij hen doorbrengen en steeds meer op ‘services als Instagram’. Gelukkig lijfde Facebook voor haar beursgang nog snel even Instagram voor een miljard dollar in. En dat Snapchat? Facebook lanceerde een exacte kopie, genaamd Poke. Een flop, maar de app laat wel zien dat Facebook relevant probeert te blijven voor een generatie die hele andere ideeën van sociale media heeft, dan de generatie die ze ooit heeft bedacht.

De Coen Brothers over de New Yorkse muziekscene uit de jaren zestig

Een film van de Coen Brothers over de folksingers van de jaren zestig in New York, met een soundtrack van Bob Dylan, een rol van Drive-ster Carey Mulligan en keiharde vintage filters: waarom zou dit geen hit worden? Alsof ze de producers dachten: laten we iets maken wat al die twintigers op Tumblr leuk vinden.

Inside Llewyn Davis komt volgens IMDB begin 2014 in Europa uit. Zin in!

Door een publiek schrijf je meer

Maandenlang viel ik een vriend lastig met aanmoedigingen om meer te bloggen. ‘Doe ik!’, zei hij dan altijd, wel enthousiast, maar uiteindelijk kwam het er maar één keer per twee weken van. Toen lanceerde Tumblr in Nederland. Ze zochten goede Nederlandstalige blogs om te promoten, en vonden de blog van die vriend. Opeens kreeg hij elke dag tientallen nieuwe volgers. Nu blogt hij meer dan ooit. Dagelijks. Soms wel twee keer op een dag. ,,Ik moet wel”, zei hij laatst tegen me, ,,anders stel ik mijn publiek teleur.”

Hoewel het ik betreur dat mijn vriendschap niet voldeed als blogboost, en een schare tumblerende tienermeisjes blijkbaar wel, begrijp ik die vriend volkomen. Zo’n tellertje met volgers dat oploopt, de likes die binnenstromen; ze werken als een dwingende stimulans om wéér een stukje te tikken. Je wil je lezers niet teleurstellen.

Mijn goede voornemen voor 2013 is om elke dag te bloggen. Ik wist van tevoren dat niet al mijn stukjes even goed zouden worden, dat kán simpelweg niet met een uurtje blogtijd per dag, maar ik was ervan overtuigd dat tussen die wildgroei aan artikelen een paar goede stukken zouden zitten die ik anders nooit geschreven had.

En inderdaad, twee weken later ben ik heel blij met ‘Waarom ik ook in 2013 Foursquare blijf gebruiken‘, ‘Hoe het notitieboekje van Floris Dekker 124.000 volgers kreeg‘ en ‘Facebook heeft niks meer met vriendschap te maken‘. Zonder mijn nieuwe regime waren die stukken verdrongen door de dagelijkse drukte.

Minder trots ben ik op posts waarin ik alleen maar een filmpje of fotoserie aanraad. Bladvulling?

Het doel heiligt de middelen, vind ik nog steeds. Maar als ik berichtjes zoals hieronder zie, wankelen mijn overtuigingen eventjes:

Zulke berichtjes herinneren me er veel krachtiger aan voor wie ik het doe, dan anonieme cijfers in Google Analytics. Zulke berichtjes laten me schuldig voelen als ik een stukje tik om van die dagelijkse opdracht af te zijn. Zulke berichtjes geven me een schop onder de kont.

Wil je meer schrijven? Zet je stukken online

Elke schrijver klaagt dat hij meer zou willen schrijven, dat ie er de tijd niet voor kan vinden. Wel een uur nodeloos rondklikken op Twitter, maar niet de kracht op kunnen brengen om je tekstverwerker te openen.

De remedie: zorg dat je een publiek krijgt. Lezers die je met berichten en likes herinneren aan je roeping. Een groep aan wie je ’s morgens al meteen denkt. Die je met liefde je stukken voorschotelt.

Door een publiek ga je meer schrijven. Een publiek stimuleert creativiteit.

Een copy/paste-blog voor moderne schrijvers

Deze week blogde ik over twee heerlijke tumblrs: Little Big Details – het designblog van Floris Dekker met z’n 124.000 volgers – en het Tumblr Plakboek van Tim de Gier, over boeken. Beide Tumblrs fungeren als openbare notitieboekjes. Floris copy/paste screenshots van aandachtig design en Tim deelt ultrakorte boekentips. En om een of andere reden werkt dat nonchalante bloggen heel goed. Er straalt plezier vanaf.

Daarom heb ik mijn Tumblr omgebouwd tot een zelfde soort notitieboekje. Over schrijven. ‘For modern writers‘, noem ik het. Een plek waar ik handige schrijftips combineer met mooie foto’s en videofragmenten. Waar schrijversnostalgie en schrijfapps elkaar treffen. In het Engels, voor de afwisseling.

Screen Shot 2013-01-13 at 6.19.25 PM

Regel: het mag me geen tijd kosten. Geen eindeloos getik en geschaaf, zoals ik op deze blog doe, maar copy/paste-werk. Interessante dingen die normaal in m’n Evernote of Twitter zouden verdwijnen, stop ik nu in de Tumblr. Of het zo leuk wordt als bij Floris en Tim? Ik doe m’n best. Check in ieder geval alvast een dranktip van Hemingway, het schrijfgeheim van James Franco, het coke-dieet van Hunter S Thompson en Jennifer Egans pleidooi voor slechte teksten.

Snackt u mee?

PS. Een goed begin is het halve werk, de James Franco-fanclub is in ieder geval al van de partij:

Screenshot van het admin-paneel
Screenshot van het admin-paneel

Hoe het notitieboekje van Floris Dekker 124.000 volgers kreeg

Vandaag ben ik aangekomen in Berlijn, hipsterhoofdstad van Europa, waar alle boutiques vol liggen met APC-kleding, leren laptophoezen en stapels, tientallen stapels, notitieboekjes. Die boekjes zijn verslavend. Altijd als ik een notitieboekje koop, voelt het veelbelovend. Misschien dat ik daar die ene Grote Ingeving wel in opschrijf.

Maar vandaag had ik geen tijd om er eentje aan te schaffen. Ik was door Floris Dekker – mede-oprichter van Gidsy – de winkel ingesleurd om achterin een kop koffie te halen. Daarna moesten we door naar het Gidsy-kantoor, The Makers Loft. Daar zou hij kritiek geven op het nieuwe design van mijn expertsite Brainsley. In de lift naar zijn kantoor vertelde Floris over zíjn notitieboekje.

Die is niet van papier, maar van bits en bytes. Floris documenteert er voorbeelden van goed webdesign in. Design waar op de details is gelet. ‘Little big details’, noemt hij die. En o ja, er lezen 124.000 mensen mee.

Screenshot littlebigdetails.com
Screenshot littlebigdetails.com

Wij, gewone stervelingen, surfen nietsvermoedend over het web. Maar designers als Floris kijken met heel andere ogen naar de websites die ze gebruiken. Wat heeft een collega-designer slim ontworpen? Welke functionaliteit zou ook voor hun eigen app goed werken? Floris maakte screenshots van goede voorbeelden.

Dat mapje met screenshots werd steeds voller. In oktober 2010 bedacht hij zich dat die voorbeelden net zo goed met collegadesigners kon delen. Hij maakte een Tumblr aan, knutselde er ‘vier uur’ aan en bedacht – geïnspireerd op littlebigplanet.com – het ‘lekker klinkende’ littlebigdetails.com.

Zijn eerste posts gingen over de tijdsaanduidingen in YouTube, een attachment-reminder van GMail en het tweet-knopje.

Nadat Floris 51 voorbeelden online had gezet, kwam op 21 januari 2011 de wereldberoemde blogger Tina Roth Eisenberg van Swiss Miss langs. ,,LittleBigDetails is a simple tumblr blog showcasing a collection of UI details”, schreef zij, ,,I love geeking out over UI details. Definitely will be checking back.”

Niet alleen zij kwam terug, duizenden van haar lezers ook:

De eerste piek werd veroorzaakt door Swiss Miss
De eerste piek werd veroorzaakt door Swiss Miss

De 124.000 Tumblr-volgers van Littlebigdetails.com kijken niet alleen mee, ze sturen Floris ook nieuwe voorbeelden van goed doordacht design op. Doordeweeks bouwt Floris Gidsy, maar in de weekenden keurt hij de inzendingen van lezers goed. Of af. Die investering kan hij prima verantwoorden, want van de advertentie-inkomsten betaalt hij de huur van zijn Berlijnse appartement.

Het admin-panel van Littlebigdetails.com. Met het aantal volgers rechtsboven en twee nieuwe inzendingen die om zijn aandacht vragen.
Het admin-panel van Littlebigdetails.com. Met het aantal volgers rechtsboven en twee nieuwe inzendingen die om zijn aandacht vragen.

Niet dat het geld er toe doet. In feite doet Floris niks anders dan drie jaar geleden. Met als enige verschil dat hij zijn collectie toen voor zichzelf hield, en zo ook de bijdrages van collegadesigners miste.

Welk notitieboekje kan jij openbaar maken?

Mooiste bureaus ter wereld verzameld op één blog

Uren van m’n leven heb ik er al aan verspild: bij andere mensen naar binnen kijken. Niet in hun ziel, hoewel dat ook best interessant is, maar in hun interieur. Af en toe in een truttig woontijdschrift, maar vaker op blogs.

Zoals Minimal Desks, een interieurblog dat zich alleen maar richt op bureauopstellingen. Sinds een paar maanden heb ik ook een werkkamer en sindsdien kwijl ik dagelijks over grote Mac-beeldschermen, Eames-stoelen, nette stapeltjes papieren en gekke pennenbakken. Allemaal nutteloos, natuurlijk, want een goed stuk kan je net zo goed in een bezemkast tikken, maar in het kader van een hobby lukt het me uitstekend om dit tijdverdrijf goed te praten.

Goed, Minimal Desks dus. Deze Tumblr toont foto’s van opgeruimde bureaus met summier commentaar. Af en toe maakt de anonieme blogger onbegrijpelijke keuzes en publiceert hij IKEA-kitsch, maar de sporadische juweeltjes houden me verslaafd. Zoals:

tumblr_m86qpjCwGK1rqeb09o1_1280

tumblr_m5o886v9Cd1rqeb09o1_500

tumblr_m6ubzwChbq1rqeb09o1_1280

tumblr_m949kcwvTS1rqeb09o1_1280

tumblr_mfgc37UL0k1rqeb09o1_1280

tumblr_mc8ykzqVJX1rqeb09o1_1280

Wat is uw favoriete designblog?

Vanuit een miljoenenloft $87 miljoen bij elkaar schrapen

forbesEen beetje ongemakkelijk kijkt hij ons van de cover van Forbes aan. David Karp. 26 jaar oud en oprichter van Tumblr.com. Het tijdschrift koos hem als kopman van veelbelovende mensen onder de dertig. In het bijbehorende profiel vertelt Karp over zijn spartaanse levensstijl – ,,I don’t have any books. I don’t have many clothes. I’m always so surprised when people fill their homes up with stuff” – en de nieuwe loft die hij in hipsterwijk Williamsburg voor 1,6 miljoen dollar kocht. In dit – vrij lege – stadsvillaatje kan hij uitrusten tijdens een zwaar jaar. Want het belachelijk populair blogplatform moet van de investeerders nu eindelijk eens een flinke som geld opleveren. Houd u vast, hier volgt de laatste zin van het dreigende profiel:

Tumblr finished 2012 with $13 million in revenue; the hope in this “leap” year is that it’ll get to $100 million.

,,Bij ons staan creatievelingen wél op de eerste plaats”, bezwoer Karp me in mei 2012 tijdens een interview. Hij hintte tijdens dat gesprek dat Tumblr haar bloggers ging helpen met het verkopen van advertenties op hun blog. Misschien dat Karp met de commissie op die deals 87 miljoen dollar bij elkaar hoopt te schrapen.

De nieuwe Amerikaanse Droom is Tumblr-heerschappij

Op nummer 628 van Broadway in New York huist hipsterwarenhuis Urban Outfitters. Toen ik daar gisteren langs het boekenschap liep, waande ik me even in een papieren versie van het web. Of specifieker, tumblr.com. Awkward Family Photos, Awkward Family Photos With Pets, Feminist Ryan Gosling: allemaal rubrieken die ik daar ooit voorbij zag flitsen, lagen nu in stapeltjes naast elkaar. Uitgevers hebben duidelijk hun hoop op Tumblr gevestigd.

Continue reading “De nieuwe Amerikaanse Droom is Tumblr-heerschappij”

And now the monkey comes out of the sleeve (and it’s called Brainsley)


Beste lezer, even ter informatie: sinds kort staat er rechtsboven op deze blog een ‘English, please’-linkje. In verband met de lancering van mijn start-up Brainsley heb ik de komende tijd namelijk ook genoeg in het Engels te melden. Volgen kan via en.tumblr.com. En vergeet u niet een gebruikersnaam te reserveren op brainsley.com?

Interview met oprichter Tumblr: “bij ons staan creatievelingen wél op de eerste plaats”

Toen David Karp (1986) in 2006 zijn blogplatform Tumblr online zette, maakten 75.000 mensen binnen een week een blog aan. Hij heeft inmiddels 125 miljoen dollar aan investeringen opgehaald, logeert af en toe op het eiland van Richard Branson, adviseert Obama en, nu komt het belangrijkste, maakte het ontstaan van 54 miljoen blogs mogelijk. Deze week is hij in Amsterdam voor de lancering van de Nederlandse versie van Tumblr. Ik sprak hem in café Stanislavski. ,,Ik hoop dat Amsterdam voor Tumblr in Europa net zoveel gaat betekenen als New York in de Verenigde Staten.” Continue reading “Interview met oprichter Tumblr: “bij ons staan creatievelingen wél op de eerste plaats””