Aflevering 8 van Een Podcast over Media

‘Hoe zou de NOS de Kristallnacht hebben verslagen?’

Om de zoveel tijd nemen Alexander Klöpping en ik een podcast over media op. Vandaag verschijnt aflevering acht.

Alexander heeft het licht gezien. Na talloze beschimpingen en verwijten aan het adres van de NOS, ziet hij in dat de staatsomroep het beste is wat Nederland is overkomen. Zit je aan je Trump-tax? Schakel dan in op minuut 50. Dan praten we nog even over adblockers. Bovendien deelt Ernst-Jan een makkelijke manier om honderden euro’s per maand op YouTube te verdienen. Het verhaal over de curiosity gap zal je ontroeren.

Luister op Soundcloud (hieronder) of iTunes:

Continue reading “Aflevering 8 van Een Podcast over Media”

De eerste barstjes in het viral web worden zichtbaar

Sorry, misschien ligt het aan de naderende blue monday, maar dit is een pessimistisch artikel. Ik ga het hebben over het failliet van het viral web. Met optimistische eindnoot, dat dan weer wel.

Onlangs deelde ik een artikel waarin een bekende mediajournalist omschreef hoe moderne media-imperiums gebouwd worden. In een notendop: bouw een groot bereik op via Facebook, gebruik dat bereik om miljoenen aan investeringen binnen te halen, neem van dat geld ‘echte’ journalisten aan om je reputatie te vestigen.

Maar nu beginnen de eerste barstjes in dat model zichtbaar te worden. Continue reading “De eerste barstjes in het viral web worden zichtbaar”

Zo bouw je in 3 stappen een media-imperium

Mediajournalist Peter Kafka vat even samen hoe je een media-imperium opbouwt in deze tijden van het virale web:

– Quickly generate a big audience — 30 million visitors a month, in Mic’s case — using breezy content built for Facebook delivery.

– Use those audience numbers to raise big rounds of funding, accompanied by talk about a unique ability to reach millennials.

– Use some of that money to hire big name hires meant to establish Serious Media bona fides.

En inderdaad, The Huffington Post, Buzzfeed, Mic.com en Upworthy zijn enkele publicaties die me direct te binnen schieten die de wet van Kafka gevolgd hebben.

In Nederland heb ik dit trouwens nog niet zien gebeuren. Daar halen sites over het algemeen ook geen grote investeringsrondes op. Misschien dat Lindanieuws.nl daarom nog geen krantenhoofdredacteur heeft weggekaapt?

No great speeches to empty rooms

No great speeches to empty rooms. No finding a great piece of content but not doing the work to draw people’s attention to it. There’s a strange disconnect where you’re not supposed to care if anyone reads your thing, that it’s all about the intrinsic quality of the piece of work.

Upworthy founder Eli Pariser’s most important rule, as quoted in On The Nice Internet, Sharing Is Caring. (via endofjournalism)

Wat Beyoncé, Samoanen, Obama en katjes met de redding van kwaliteitsjournalistiek te maken hebben

Voor wie borrelpraatjournalistiek maar slecht kan verdragen en behoefte heeft aan munitie: lees deze blogpost van oerblogger Jason Kottke. Hij beschrijft hoe de VS een week lang in de ban waren van twee nieuwsverhalen: 1) dat een bekende American Football-speler een nepvriendin had en 2) dat Beyoncé geplaybackt zou hebben tijdens de inauguratie van Obama. Genoeg voor uren talkshowmateriaal. Maar Kottke voert twee experts op die beide verhalen overtuigend en gemakkelijk debunken. 1) De speler is een Mormoonse Samoaan en in die cultuur zijn langeafstandsrelaties normaal en 2) een geluidstechnicus en een muzikant analyseren nauwkeurig het optreden en de ademhaling van Beyonce. Conclusie: ze zong echt.

Ondertussen bindt Facebook-miljonair Chris Hughes de strijd aan met slechte journalistiek door het tijdschrift The New Republic nieuw leven in te blazen. Vandaag lanceerde hij, 10 maanden na zijn aankoop, de nieuwe website. De slimme jongen schakelde zijn oude baas in voor wat extra aandacht. En dus opent newrepublic.com met een interview met Obama, voor wie Hughes in 2008 de digitale campagne organiseerde. Hughes en een redacteur brachten 45 minuten in the Oval Office door en praatten over American Football, wapenwetten en het voortbestaan van The New Yorker en The Atlantic Monthly.

De site is rustig en responsive vormgegeven en gericht op het aanprijzen van een paar goede stukken, in plaats van tientallen middelmatige artikelen waar misschien een hitje tussenzit (verdienmodel van meeste nieuwsblogs). Zie hoe rustig de pagina is als je eenmaal begonnen bent met lezen:

Mooi detail: de rode balk laat zien hoe ver je in het stuk bent.
Mooi detail: de rode balk laat zien hoe ver je in het stuk bent.

Meer weten over wonderkind Hughes? Lees de column die ik vorige maand over hem schreef. Hij investeerde in ieder geval ook in Upworthy, een site die belangrijk nieuws op een sexy manier aanprijst. Onlangs deelden twee redacteuren op een conferentie hun tactieken. Normaal heb ik een hekel aan ‘zo-gaat-je-blog-viral-artikelen’, maar doordat deze zo praktisch is en vol goede voorbeelden en zelfspot zit, is ie zéér de moeite waard. Schrik niet van de poezelige katjes:

So you’ve written a great post, how do you let it go viral?

I hate posts that tell you ‘how to make something go viral’. Yet not this one. The guys from Upworthy – who’ve gained 700k Facebook fans in ten months, all for a good cause – share their tactics, acknowledge the ‘luck factor’ and tell their success story in a modest and useful way. Must read, if you’re into blogging/ publishing.

So you’ve written a great post, how do you let it go viral? Upworthy explains.

Waarom Chris Hughes een moderne held is

Chris Hughes. Foto: Flickr / Union Square Ventures
Chris Hughes. Foto: Flickr / Union Square Ventures

Chris Hughes (1983) heeft een babyface, een nette scheiding in zijn blonde coupe, is goed voor minstens 600 miljoen dollar en is eigenaar en hoofdredacteur van The New Republic, een soort Amerikaanse Groene Amsterdammer. Zijn fanblog heet dan ook ‘Chris Hughes is Better Than You’. Hughes, kind van een krantenverkoper en middelbareschoollerares, groeide op in een conservatief gat en zocht een way out. Hij tikte op Yahoo ‘Best High Schools in America’ in, werd aangenomen op de oude school van de Bush-presidenten, kwam daar uit de kast en vervolgde zijn studie op Harvard. Zijn roommate Mark was daar met een grappig project bezig: ‘The Facebook’. Hughes bedacht het legendarische uitrolsysteem, waarbij Facebook nieuwe universiteiten één voor één aansloot.

Tijdens deze zegetocht kreeg Hughes een mailtje van de assistent van een onbekende senator „die dat Facebook weleens uit wilde proberen”. Obama, was zijn naam, Barack Obama. Hughes verliet Facebook om de online presidentscampagne te leiden van een kandidaat die vrijwel zeker van Hillary Clinton zou verliezen. Via het door hem bedachte MyBarackObama.com stuurde Hughes tienduizenden vrijwilligers aan en schreef voor de tweede keer mee aan een hoofdstuk in de wereldgeschiedenis.

Daarna ging hij op z’n bek.

Continue reading “Waarom Chris Hughes een moderne held is”

Use great headlines for a great cause

What if this article began with a link to a chart on media consolidation? Would you click it?

What if, instead, this article began with a promise that it would tell you “The Real Reason They Still Play ‘Mrs. Robinson’ on the Radio.” Would you click that?

A bunch of great guys (Chris Hughes, Eli Pariser and former The Onion editor Peter Koechley) give seemingly boring articles catchy headlines and aggregate them at site they’ve called Upworthy.

Repacking important news that would otherwise go unnoticed in the manic social media world is a grand idea. Read all about the headlines magic this piece by David Carr.

By the way, it’s pretty awesome that Mr. Pariser not just writes about The Filter Bubble, but that he tries to fix it with Upworthy.