De bedrijfscultuur van een nogal belangrijk mediabedrijf

Een programmeur die vroeger op de advertentie-afdeling van Facebook werkte, doet een heel boek open over hoe Facebook en Google met elkaar concurreren. Op Vanity Fair verscheen hier onlangs een voorpublicatie uit.

En die leest heerlijk weg.

Hij beschrijft hoe in 2011 Facebook op de lancering van Google+ reageerde. Zuckerberg riep een lockdown uit, wat zijn werknemers opvatte als een uitnodiging om ook tijdens de weekenden te komen werken.

“Facebook was not fucking around. This was total war.”

Belangrijkste take-away van dit verhaal: de Facebookers (inclusief ‘Zuck’) zijn er volgens deze oud-collega niet zo geïnteresseerd (meer) in geld (daar heeft vrijwel elke programmeur overigens zat van), het gaat ze er ‘echt, echt’ om dat de héle wereld naar een ‘blauw schermpje met een Facebook-logo’ staart.

Lijst: profielen van internethelden

Zoals u weet copy/pasten bloggers alleen maar wat oude media doen, en deze post is daar een lichtend voorbeeld van. Een lijst met profielen die de grote bladen en kranten over internethelden schreven. Als wijze les, of motivatie, of gewoon om te smullen van hoe prachtig Amerikaanse journalisten profielen opbouwen. Continue reading “Lijst: profielen van internethelden”

Op stijlles bij mode-icoon Gaddafi

De Libische leider Moammar Gaddafi is een stijlicoon, schrijft het Amerikaanse tijdschrift Vanity Fair. De man die zichzelf vorig jaar nog benoemde tot „koning der koningen” onder de traditionele Afrikaanse koningen kleedt zich inderdaad bijzonder. Wat mij betreft op dezelfde bijzonder negatieve manier als hij leiding geeft, maar daar denken de moderedacteuren van Vanity Fair anders over. Met invloeden van Lacroix, Liberace, Phil Spector (het kapsel), Snoopy, en Idi Amin, is de zestigjarige leider van Libië ‘the most unabashed dresser on the world stage‘. Oordeel zelf. Hieronder enkele foto’s en hier de toelichting van Vanity Fair over ‘dictator chic’.

Continue reading “Op stijlles bij mode-icoon Gaddafi”