Blendle start met besloten beta in de VS

Blendle is afgelopen woensdag met een besloten beta gelanceerd in de Verenigde Staten. Mede-oprichter Alexander Klöpping maakte in de dagen erna een zegetocht langs allerlei nieuwsmedia (zoals de beurstv) om mensen op het bestaan van zijn service te attenderen. Er staan nu ruim 22.000 mensen op de wachtlijst.

Amerikaanse analisten reageerden vooralsnog zuinig.  Toen Blendle in december 2015 de Amerikaanse lancering aankondigde, schreef ik onderstaand, en zo denk ik er nog steeds over:

“De Amerikaanse markt lijkt me ontzettend moeilijk om te veroveren, aangezien er niet bepaald een schaarste aan gratis goede online beschikbare artikelen bestaat (zoals dat bijvoorbeeld nog wel in Nederland het geval is). De kansen bij deze ‘ontbundelings-service’ liggen – ironisch genoeg – bij bundeling. Als het een ontzettend lekker te gebruiken online kiosk weet te lanceren, gaan Amerikanen misschien wel met Blendle aan de slag. Je klikt dan nergens sneller van een stevige analyse uit The Economist naar een catwalkverslag uit een modeblad. Of wie weet lukt het ze om in de VS net zo’n populaire en verslavende nieuwsbrief te lanceren als hier in Nederland (ook een bundel).

Óf Blendle weet Amerikanen zover te krijgen om net zoals Vrij Nederland en (binnenkort) de Persgroep-kranten een Blendle-betaalknop in hun sites op te nemen. Dan wordt Blendle misschien wel dé portemonnee voor journalistieke micropayments.”

NB: inmiddels biedt Blendle ook abonnementen aan.

Krantenredacties van De Persgroep moeten branded content versterken

Senseo is de lekkerste koffie die je thuis kunt drinken, aldus de AD Koffietest.

Dat soort gekkigheden krijg je in de krant als je adverteerders redactionele ruimte laat inkopen.

De Vlaamse site Apache blijft na hun eerste ontdekking over het door ING ingekochte interview met Ruud van Nistelrooij terecht inhakken op de branded content van De Persgroep. Apache bespreekt de site waar De Persgroep zich tot de adverteerders richt. Zo zegt de directeur Advertenties:

‘De volgende stap is dat we samen met de ‘krantenredactie’ een visie ontwikkelen op hoogwaardige branded content, zodat editorial en branded content elkaar echt gaan versterken in perceptie en user experience.’

Als je wilt weten hoe schadelijk branded content voor de onafhankelijkheid van journalistiek kan zijn, moet je gewoon luisteren naar de mensen die het verkopen.

Lees ook dit bizarre stukje van degene die verantwoordelijk is voor branded content op Nu.nl. Nee, dit is geen satire:

‘Branded content kan net zo goed zijn als nieuwscontent, en soms zelfs beter. [..] Bij branded content hebben alle partijen er wat over te zeggen.’

Leer van Runner’s World en Allerhande hoe je de band met je publiek versterkt

Ik schrijf vaak over de afhankelijkheid van platforms. Ja, je krijgt als publicatie enorm veel bezoek via Facebook, maar tegelijkertijd neemt Facebook de relatie met je publiek over. Hoe kun je die band met lezers behouden? Bij De Correspondent doen we dat bijvoorbeeld met de expertdiscussies.

Afgelopen donderdag gaf ik een lezing op het jaarlijkse congres van drukkerij Senefelder Misset. Daar hoorde ik de mensen achter Runner’s World en Allerhande twee mooie voorbeelden noemen van hoe je het contact met je publiek kunt behouden. Ter inspiratie!

Runner’s World als service: vind zoveel mogelijk foto’s van jezelf terug

Elke hardloper wil na een wedstrijd zoveel mogelijk beeldmateriaal terugzien. Ik analyseer mijn finishfilmpjes altijd minstens 30 minuten ;-).

Runner’s World speelt daar slim op in door dezelfde dag persoonlijke magazines voor alle deelnemers te maken. Dit weekend gaan ze daar nog een stapje verder mee en lanceren ze SplitSecond. Daarmee combineren ze de locatie- en tijdsdata uit je hardloopapp met de locatie- en tijdsdata van foto’s die aan de kant het parcours werden genomen. Zo krijg je niet alleen de officiële foto’s te zien, maar ook onverwachte kiekjes van amateurs.

SplitSecond-in-663-

Mooi voorbeeld van hoe je als publicatie een service kunt leveren aan je lezers. Reken maar dat dit voor binding met het blad zorgt!

Allerhande als service: WhatsAppen tijdens het koken op de kerstdagen

Allerhande is een blinde vlek in mijn nieuwsbrief. Ik jubel de hele tijd over messaging-experimenten uit Amerika en China, blijken we in Nederland ook een mooi voorbeeld te hebben.

Tijdens de kerstdagen zaten er tien redacteuren van Allerhande klaar om per WhatsApp vragen over het koken te beantwoorden. Een prachtig voorbeeld van hoe messaging voor een band met je publiek kan zorgen.

Ironisch genoeg vond deze binding helemaal plaats op platforms (Facebook & WhatsApp). Maar het persoonlijke contact met de redacteuren zorgt natuurlijk voor een hele goede band met Allerhande.

Vox en The Washington Post verkopen nu ook hun content management systeem

Zoals eerder op deze blog vermeld, is het moeilijk voor nieuwe mediaimperiums als Vox en Buzzfeed om hun torenhoge investeringen terug te verdienen met alleen advertenties. Daarom zoeken ze alternatieve inkomstenbronnen.

Eén daarvan: het licenseren van hun eigen content management systeem. Dat kondigde de baas van Vox op South by Southwest aan. Ook The Washington Post licenseert haar software, en heeft al vijf klanten aan boord.

Er zit wel een paradox in dit verdienmodel. Zowel Vox, maar bijvoorbeeld ook een club als Buzzfeed, staan er op voor dat hun software de ‘secret sauce’ van hun succes is. Toen Ezra Klein wegging bij The Washington Post, schreef wijlen David Carr zelfs dat Klein voor de software naar Vox vertrok.

Raak je dat concurrentievoordeel niet kwijt als je het licenseert?

(Hier trouwens een uitgebreide bespreking van Vox’ Chorus)

 

Onbeantwoorde vragen over Blendle’s nieuwe abonneemodel

Blendle maakt het binnenkort mogelijk voor uitgevers om abonnementen aan te bieden via hun service.

‘In eerste instantie kan een abonnement op De Persgroep-uitgave PAPER worden afgesloten, maar Blendle wil de komende maanden andere Nederlandse (en Duitse) media toevoegen’, aldus Villamedia.

Het stuk laat wel een hoop vragen open. Zoals:

  1. Hoeveel commissie krijgt Blendle? En alleen bij de eerste transactie? Of ook wanneer een abonnement verlengd wordt?
  2. Wie beheert de abonneegegevens? Is het een relatie van Blendle of een relatie van de uitgave? Met wie sluit je als klant überhaupt het contract af?
  3. Waar kun je met zo’n abonnement de uitgave lezen? Alleen binnen Blendle of ook daarbuiten?

Logische stap van Blendle trouwens. Zo worden ze nog meer de standaardportemonnee voor de journalistiek. En stel dat ze een commissie over de verlengingen ontvangen, dan levert dat ook een vaste stroom inkomsten op.

Waar ik zelf enthousiast over ben: Blendle is heel goed in stukken verpakken en onder de aandacht te krijgen. Ik ben benieuwd in hoeverre een abonnee die via Blendle leest vaker de krant raadpleegt dan een normale abonnee.

Update (22 maart): bij Villamedia staan inmiddels de antwoorden op bovenstaande vragen!

De VPRO komt Artfest filmen

Samen met correspondent Beeldende Kunst Marian Cousijn presenteer ik Artfest, de kunsttalkshow zonder bewijsdrang. We praten er op een toegankelijke én intelligente manier over kunst, en hebben per aflevering een duidelijk thema. Zoals Geld, Webart en Copyright.

‘Pfauth en zijn professionele kunsttafeldames laveerden zonder moeite in het gebied tussen onbegrijpelijk jargon en jip-en-janneketaal’ – De Volkskrant

De eerstvolgende editie is op donderdagavond 24 maart in de Tolhuistuin in Amsterdam (kaartjes zijn hier te krijgen, Facebook Event hier). We hebben het over wat kunst ons leert over de natuur, en over het behoud ervan.

VPRO

Tot onze grote vreugde komt de VPRO het met vier camera’s filmen voor hun site. Zo kan iedereen die er op die avond niet bij kon zijn de afleveringen makkelijk terugkijken.

Freelance journalisten verenigen zich in De Coöperatie

Het nieuwe collectief De Coöperatie wil de krachten van freelancers bundelen. Zo wil het collectief namens haar leden onderhandelingen voeren met uitgevers over vergoedingen en direct verkopen op Blendle. Slim, want zo zijn freelancers minder makkelijk tegen elkaar uit te spelen. En, heel goed: eventuele winst vloeit terug naar de leden.

Ik ben wel benieuwd hoe die onderhandelingen gaan wanneer publicaties meer maatwerk vragen dan een woordprijs (lees: digitale media ipv papieren). Bij De Correspondent werken we bijvoorbeeld liever op projectbasis samen met een freelancer dan op basis van één verhaal (omdat we in series en onderzoeken denken, niet in losstaande artikelen).

Interessant in dit kader: Opzij keert gedeelte Blendle-inkomsten al uit aan freelancers.

In China chatten journalisten al op grote schaal met lezers

Volgens mediajournalist Felix Salmon van Fusion kun je de relatie met je publiek herstellen door met ze te chatten in programma’s als Facebook Messenger en WhatsApp.

Een collega van Salmon beschrijft hoe dat in China al gebeurt en ‘dat het heel persoonlijk voelt’. Daar hebben in het chatprogramma WeChat (half miljard gebruikers p/d) individuele journalisten samen meer volgers dan de nieuwsmerken waar ze voor werken.

Het chatten met lezers werkt als volgt:

  • De journalist kan één keer per dag een update naar al zijn volgers sturen;
  • Vaak doet hij dat op een vast tijdstip, om een gewoonte van de lezer te worden;
  • Lezers kunnen wanneer ze willen berichtjes sturen naar de journalist, alsof ze met een vriend chatten;
  • De journalist kan zo vaak als hij wil berichtjes naar individuele lezers sturen.

Ik vermoed dat je als journalist een leger aan assistenten nodig hebt om alles te kunnen lezen en beluisteren. Of je moet je er gewoon bij neerleggen dat je meer mist dan je ziet, en dat vooral draait om het persoonlijke gevoel.

Zakensite Quartz is trouwens het eerste westerse medium dat in de voetsporen van Wechat treedt.

Axel Springer bindt de strijd aan met Facebook

De Duitse uitgeefgigant Axel Springer (van Bild en Blendle) voert al jaren oorlog tegen de dominantie van platforms.

Na het aanklagen van Google volgt nu een nieuwsaggregator die moet concurreren met Facebook (Instant Articles). Deze heet Upday en The Economist, The Daily Telegraph, Le Figaro en Der Spiegel doen mee.

Bovendien wordt Upday standaard meegeleverd op nieuwe telefoons en tablets van Samsung. Je hoeft op je homescreen alleen maar naar rechts te swipen om het nieuws te lezen.

Het ziet er mooi uit hoor, maar er ontbreekt iets essentieels: je vrienden. Wat Facebook zo goed maakt, is niet zo zeer het snelle laden door Instant Articles. Nee, het is zo goed omdat de nieuwsselectie door je vrienden gemaakt is. Omdat je zelf nieuws kunt delen wat je bijzonder vindt.

Zolang uitgevers als Axel Springer het sociale aspect negeren, hoeft Facebook zich geen zorgen te maken.

Snapchat is expres zo ingewikkeld

Advertisers are scrambling for the $16 billion social network’s young users, where DJ Khaled is king.

Bron: How Snapchat Built a Business By Confusing Olds

Dit artikel in Bloomberg staat vol interessante inzichten over Snapchat. De populaire jongerenapp die door vrijwel niemand die erover schrijft gebruikt wordt.

Dat oudere mensen de app niet gebruiken is overigens geen toeval. De app is expres zo ingewikkeld ontworpen, zodat het risico dat ouders hun kinderen voor schut zetten zo klein mogelijk is.

Ook interessant: de megadeals die Snapchat met adverteerders sluit. Zo betaalde Pepsi rond de Superbowl naar schatting 450.000 tot 750.000 dollar per dag voor onderstaande camerafilter. Bereik: 160 miljoen hele vrolijke mensen.