Bereik je publiek direct via een Telegram Channel

Deze week bracht ik door in besneeuwd Moskou. Ik moest een lezing geven op de Media Makers-conferentie (zie foto) en plakte er een vakantie aan vast.

Het was interessant om te zien hoe verschillende journalistieke organisaties in Rusland hun onafhankelijkheid proberen te bewaken met abonnee-inkomsten. Zo sprak ik een tv-maker wier kanaal door de kabelmaatschappijen geweerd werd (waarschijnlijk op orders van het Kremlin), en nu met 60.000 abonnee’s haar online televisie-items financiert.

Ook interessant: de hoofdredacteur van Bild vertelde me dat hij dankzij Facebook Live de concurrentie met televisienetwerken aan kan gaan. Zijn krant was trouwens een van de eerste nieuwsmedia die experimenteerde met berichtgeving via Facebook Messenger, maar ik vond hem daar niet heel enthousiast over.

Ik denk dat een persoonlijk communicatiemiddel als een messenger app zich beter leent voor het volgen van een individuele journalist dan van een publicatie. Continue reading “Bereik je publiek direct via een Telegram Channel”

Honderdduizenden lezers beginnen voor journalistiek te betalen

Ik ga even door op de lijn van vorige week – over hoe nepnieuws mede de Amerikaanse verkiezingen beïnvloedde. Als zelfs Obama zich er druk om maakt!

Nog even dit: ik wil geenszins beweren dat Trump puur en alleen aan de macht komt door nepnieuws. Daar zijn diepere oorzaken voor. Maar nepnieuws voedt diepgewortelde frustraties wel.

Bovendien zit er (naast belangengroepen) ook een nihilistische industrie achter die miljoenen verdiend aan het saboteren van onze democratieën.

Ik sluit af met enkele hoopgevende conclusies.  Continue reading “Honderdduizenden lezers beginnen voor journalistiek te betalen”

Oprichter Chartbeat komt met abonnee-service voor journalistiek

Best ironisch, de man die journalisten in staat stelde de effecten van hun clickbait live op een groot Chartbeat-scherm op de redactie te volgen, komt nu met een service die kwaliteitsjournalistiek moet bevorderen.

The New York Times, Axel Springer en News Corp investeerden drie miljoen dollar in zijn nieuwe idee Scroll, dat zich nog het beste laat omschrijven als ‘Spotify voor nieuws’.

‘Journalisten hadden Trump niet letterlijk moeten nemen’

Vox schreef voor de verkiezingen nog maar eens op hoeveel nepinformatie succesvol via Facebook verspreid werd.

Zo ging afgelopen weekend een nep verhaal over hoe Clinton fraudeert tijdens de verkiezingen gigantisch de ronde.

Vox haalt ook een onderzoek van Buzzfeed aan, waaruit blijkt dat Macedonische oplichters geld verdienen aan het verspreiden van duizenden nepberichten die het goed doen onder Trump-supporters (aan Clinton-aanhangers bleek minder geld te verdienen).

Facebook is hier deels verantwoordelijk voor, omdat haar algoritme stukken onder de aandacht brengt die haar gebruikers graag delen.

Allemaal waar natuurlijk.

Maar wat me wel tegenstaat in dit soort artikelen is het slachtoffertje spelen van journalisten. ‘Facebook zorgt voor perverse prikkels’, schrijven ze bij Vox. Continue reading “‘Journalisten hadden Trump niet letterlijk moeten nemen’”

Facebook Workplace sluit enorme deal met Singapore

Facebook’s Workplace is een soort Slack in een Facebook-jasje. Die een zeer enge belofte aan werkgevers doet: ‘wij kunnen je vertellen in welke stemming je werknemers verkeren‘.  Net The Circle!

De Singaporese overheid sprak die belofte wel aan, en besloot al haar 143.000 ambtenaren van de service gebruik te laten maken.

Voor de context, dat is net zoveel als 11 procent van Slacks betalende gebruikers.

Blijkbaar heeft Facebook een sterk product gelanceerd, want 82 procent van de 5300 ambtenaren uit de testgroep gebruikte Workplace minstens wekelijks.

Zo ziet Workplace eruit:

Apple News zorgt toch voor verkeer

Laatst was er paniek bij De Correspondent. We hadden opeens onwerkelijk veel verkeer, zonder dat er een duidelijke aanleiding voor leek te zijn. Toen we dieper in de statistieken doken bleek Apple News de oorzaak. Die beval een artikel aan, en dat verschijnt dan in het controlescherm van de meeste Nederlandse iPhone-gebruikers.

Het bleek geen unieke ervaring. Media zien steeds meer verkeer komen vanaf Apple News. Dat bleef in eerste instantie uit, maar nu publicaties bijvoorbeeld push-notificaties via de app kunnen versturen gaat het harder. Zo ging CNN van 5 miljoen pageviews in augustus naar 36,5 miljoen in september. De verkiezingen zullen hier overigens ook debet aan zijn.

Wat helaas nog uitblijft: significante advertentie-inkomsten vanuit Apple News (bij De Correspondent uiteraard niet interessant, maar voor veel andere media wel).

Hoe The Information haar abonneevormen aan publiek aanpast

Een van de meest interessante voorbeelden van journalistiek-als-een-service vind ik The Information uit de VS. Ze doen verslag van de technologie-industrie in Silicon Valley en hebben daar nu twaalf reporters rondlopen (slechts twee media hebben er meer). Lezers van The Information werken vaak in de industrie, betalen 400 dollar per jaar en kunnen op Slack en op de site met verslaggevers in gesprek. Een community die zowel qua kennisgaring en financiering op abonnee’s draait.  Continue reading “Hoe The Information haar abonneevormen aan publiek aanpast”

Wat als je een medium alleen voor mobiel ontwerpt?

De invloedrijke investeerder Ben Evans ziet dat ‘mobile first’ inmiddels gemeengoed is. Elk journalistiek medium dat serieus over haar publiek nadenkt, ontwerpt vanuit de mobiele interface. Simpelweg omdat de meerderheid van het publiek op de mobiel leest (bij De Correspondent afgelopen maand bijvoorbeeld 56 procent).

Maar nu wil Evans dat we nog een stap verder denken. Wat als je ‘mobile native’ ontwerpt? Dat wil zeggen: als je andere apparaten – zoals de desktop – volledig negeert? Dan kun je opeens gebruik maken van allerlei interessante functies van een telefoon. Denk alleen al aan context (locatie, temperatuur, live beeld), of de mogelijkheden van de camera.

Interessant om eens door te nemen!

Waarom opent Amazon fysieke boekwinkels?

Toen Amazon vorig jaar in Seattle een échte boekwinkel opende, reageerde veel mensen met verbazing. Want een winkel van steen was toch juist hetgeen Amazon overbodig had gemaakt met haar online veroveringstocht?

In dit gelinkte artikel wordt uitgelegd waarom fysieke winkels heel belangrijk zijn voor het merk van Amazon. Dat merk staat voor betrouwbare en snelle bezorging. Amazon is ‘maniakaal’ als het op het houden van die belofte aankomt, denk aan de miljoenen die het bedrijf bijvoorbeeld in robots investeert.

Alleen gaat het bij de laatste kilometer van de bezorging toch nog vaak mis. Bijvoorbeeld omdat de klant niet thuis is of omdat de bezorger z’n vak niet verstaat.

Fysieke winkels passen in het rijtje maatregelen die Amazon neemt om dit probleem op te lossen (net zoals het ‘smartslot’ dat door een bezorger geopend kan worden).

Zoals klanten van Bol.com hun pakketje kunnen ophalen bij een Albert Heijn, moeten klanten van Amazon dat bij de boekwinkels kunnen doen.

Push-notificaties die via de browser werken

Een van de grote uitdagingen voor publicaties is om in het ritme te komen van haar lezers. Dat kan via nieuwsbrieven of via sociale netwerken. Maar bij beide middelen weet je niet zeker of je lezers het bericht zien.

Bij een push-notificatie kun je daar wel van uitgaan. Daarom maken uitgevers nog steeds graag dure native apps voor telefoons, omdat ze dan notificaties kunnen sturen.

washpost-alerts

Op de desktop nemen de mogelijkheden voor push-notificaties ook toe. Bijvoorbeeld via de Google browser Chrome. In dit gelinkte artikel komen een aantal uitgevers aan het woord die daarmee experimenteren.

Zoals The Washington Post, die nu twee maanden proefdraait. 200.000 lezers maken er gebruik van, dat is 10 procent van het aantal bezoekers dat in totaal langskwam. Tot nu toe verstuurde de krant twintig alerts (van breaking news tot long reads) met een gemiddelde click-through rate van 33 procent.

Dit lijkt me ook een experiment waard in Nederland. Kent iemand goede voorbeelden?

Tijd voor een feestje: geen betaalde clickbait meer onder goede artikelen

Over goedkope advertenties gesproken: je kent vast wel de betaalde clickbait-links onder goede stukken op sites van onder andere The Guardian, CNN, Time en Forbes:

Dit soort advertenties worden steeds minder populair
Dit soort advertenties worden steeds minder populair

Heb je net een artikel over misogynie gelezen, staat er “10 Celebs Who Lost Their Hot Bodies” onder.

Uitgevers zijn na tien jaar tot het briljante inzicht gekomen dat deze advertenties hun merk beschadigen, en daardoor neemt de populariteit van deze vorm sterk af. Goed nieuws, zo op de zaterdagmorgen!

Hoe hoger de journalistieke waarde, hoe duurder een advertentie

Goed punt van de invloedrijke mediawatcher Frederic Filloux, die dit jaar in Stanford onderzoek doet naar online advertentiemodellen.

Hij verbaast zich erover dat een advertentie bij een clickbaitstuk op The New York Times voor even veel geld verkocht wordt als eentje bij een reportage uit Syrië waar maanden aan gewerkt is.

Zo’n reportage is waarschijnlijk interessanter om te lezen, en houdt de lezer daarom langer vast. Waardoor een hoger advertentietarief gerechtvaardigd is, want je banner is langer in beeld.

Filloux wil daarom een systeem bedenken om ‘journalistieke waarde’ te bepalen. Hij doet verslag van die zoektocht op zijn blog Monday Note.