Mediapodcast S01E03 – ‘RIP het nieuws’

Dit is de derde editie van de mediapodcast! Alexander Klöpping en ik nodigden onze goede vriend Tim de Gier (Vrij Nederland, Literaturfest) uit. Niet alleen omdat we hem zo aimabel vinden, maar ook omdat hij net een jaar doorbracht op het meest prestigieuze journalistieke instituut ter wereld: de Nieman Foundation op Harvard. We vroegen hem naar zijn lessen daar, wat reuzeinteressant was, tot het gesprek verzandde in liefdevolle uitingen voor Pokémon Go en drones.

Beluister de podcast op Soundcloud of iTunes. Dank aan Botte Jellema voor de productie!


Continue reading “Mediapodcast S01E03 – ‘RIP het nieuws’”

Waarom we Facebook tegen beter weten in vertrouwen

Collega (en frequent artikeltipper bij deze nieuwsbrief) Maurits Martijn interviewde een Vlaamse techniekfilosoof over een vraag die mij ook al jaren bezighoudt:

Hoe kan het toch dat ondanks dat we weten dat onze privacy elke dag in gevaar is, we tóch Facebook en andere online diensten blijven gebruiken?

Ik laat mijn telefoon bijvoorbeeld de hele dag mijn locatie doorgeven aan Foursquare. Van de zotten eigenlijk, maar ik krijg er ook handige horecatips door, dus laat ik het maar zo.

Dat komt, aldus de filosoof, omdat we die apps en diensten alleen maar op het gebruikersniveau ervaren. ‘We zien de interface en dat is het’.

Van de bedrijfstechnische beweegredenen krijgen we bijvoorbeeld niets mee. En daardoor blijven we het vrolijk gebruiken.

Ik herken dit wel. Sinds ik af en toe een Facebook advertentie aanmaak, en zie hoe precies je doelgroepen kunt targeten (en dus een soort kijkje achter de schermen krijg), gebruik ik de dienst alleen nog maar voor professionele doeleinden:

Screenshot van advertentieprogramma Facebook.
Screenshot van advertentieprogramma Facebook.

Als ik op het kantoor van Foursquare vanuit hun software mijn eigen profieldata mocht bekijken, zou ik waarschijnlijk ook direct stoppen met het gebruik.

Wist u trouwens dat ik precies kan zien op welke links in de medianieuwsbrief u klikt? En of u de mail überhaupt opent?

Niet massaal uitschrijven nu hè?

Laat jij al automatisch video’s genereren?

The New York Times signaleert dat steeds meer publicaties automatisch video’s laten produceren. Software koppelt de tekst aan bijpassende beelden and there you go.

Want video nemen consumenten makkelijker tot zich en je kunt er meer advertentiegeld aan verdienen.

Zo probeert een geïnterviewde uitgever 2.000 video’s per dag te produceren (hij zit nu op 200).

Deze trend zet waarschijnlijk door tot een verzadigingspunt. Dan komen er steeds meer media die zich onderscheiden met kwaliteitsvideo. Vervolgens ontdekken adverteerders dat die hoge tarieven voor rotzooivideo’s niet kloppen. And then the bubble bursts.

Kinderen die nu met robots opgroeien…

… kunnen we maar beter het onderscheid aanleren tussen omgangsvormen met mensen en robots.

Dat realiseerde een Amerikaanse investeerder zich, toen hij zijn vier-jarige dochter in de weer zag met de Amazon Echo. Dat is een huisrobot die zich laat aanspreken als ‘Alexa’. Bijvoorbeeld om het licht uit te doen en boodschappen te bestellen.

Eén probleem, Alexa luistert vooral goed naar zeer duidelijke commando’s, zonder ‘alsjeblieft’, of ‘zou je misschien…’. En aan ‘dankjewel’ heeft ze al helemaal geen boodschap.

En nu vreest de investeerder dat zijn dochter ook mensen in gebiedende wijs gaat toespreken:

“How’s a four-year-old supposed to learn that other household members aren’t simply there to do her bidding, when one (electronic) household member was designed to do exactly that?”

Ik merk dat de aanstaande robotisering een stuk concreter wordt door dit soort grappige inzichten.

Vier keer nieuws over digitale abonnementen

Nu door de dominantie van Facebook en Google traditionele online-advertentie-inkomsten opdrogen, komt de onafhankelijkheid van journalistieke media in het geding. Want hun uitgevers grijpen nu naar branded content, en daarmee zetten ze hun redactionele omgeving in de etalage.

Dus moeten we om de journalistiek te redden massaal lezers overtuigen te betalen voor de controle van de macht. Bijvoorbeeld via micropayments, of via abonnementen/ lidmaatschappen.

Trouwe lezers kennen dit riedeltje al, dus laten we snel naar het laatste abonnementennieuws gaan: Continue reading “Vier keer nieuws over digitale abonnementen”

Kan Slack populairder worden dan Facebook? (En het plezier van slackbotjes)

Volgens deze reporter van The Atlantic moeten we niet gek opkijken als Slack zo’n ‘messaging platform voor alles’ wordt. De service trok in de afgelopen drie jaar drie miljoen actieve gebruikers aan.

Dat is nog steeds 300 keer minder dan Facebook, maar Slack introduceerde onlangs ‘Message buttons’, waarmee je binnen Slack externe applicaties kunt gebruiken. Zoals het boeken van een vlucht via Kayak of het afvinken van een todo in Trello.

En dat is nog maar het begin, aldus The Atlantic. De CEO van Slack sprak de ambitie uit om een ‘universele app’ te worden.

Grootste uitdaging wordt dan om Slack de overstap te laten maken van de professionele sfeer naar de persoonlijke sfeer. Niet heel ingewikkeld in een prestatiemaatschappij waar privé en werk naadloos in elkaar opgaan, lijkt me.

Een vlucht boeken via Slack
Een vlucht boeken via Slack

Over Slack gesproken: leve de botjes (nerd-alert)

Ik ben zelf aan het experimenteren met slackbotjes, nadat Alexander Klöpping me er tijdens onze tweede mediapodcast toe aanzette.

Met zulke botjes kun je informatie uit andere programma’s importeren in Slack. Daardoor hoef je niet tientallen verschillende applicaties te openen, maar kun je alles in Slack terugvinden.

Ter illustratie, deze dingen verzamel ik nu op Slack, vrijwel allemaal met behulp van het (veel te ingewikkelde) connectieprogramma Zapier:

  • Instant Twitter mentions;
  • Instant Twitter Direct Messages (met directe antwoordlink);
  • Instant melding wanneer iemand zich inschrijft voor deze Medianieuwsbrief;
  • Instant melding wanneer er iets nieuws op Gevonden op Marktplaats verschijnt;
  • Dagelijks om 16u een overzicht van alle nieuwe bijdragen onder mijn artikelen op De Correspondent;
  • Wekelijks het aantal nieuwe leden bij De Correspondent, en de groei/ daling ten opzichte van de week daarvoor;
  • Wekelijks een rapport van mijn productiviteit via Rescuetime;
  • Verhalen die door minstens vijf vrienden zijn gedeeld op Twitter en Facebook, via Nuzzel.

Goed, deze botjes besparen me vooral een hoop e-mail, en gaan niet ten koste van mijn Facebook-gebruik. Maarrrr, het is ook behoorlijk ingewikkeld om deze botjes te maken. Niets voor de massa.

Om die rol van ‘platform voor alles’ te worden, is Slack dus vooral afhankelijk van kant en klare-programma’s.

Zo is het om WeChat te gebruiken

Zoals eerder geschreven: messaging apps als Whatsapp en Facebook Messenger hebben inmiddels meer actieve gebruikers dan sociale netwerken.

Alleen lopen we in het Westen nog lichtjaren achter op China. Want daar doet iedereen *alles* in WeChat. Van betalen in de winkel tot het vinden van een baan en van het boeken van een taxi tot het bestellen van een pizza.

Op Bloomberg verscheen een stuk dat me voor het eerst echt liet inzien hoe het is om zo’n allesoverheersende app te gebruiken.

Een Amerikaanse vrouw reist naar China en komt er binnen no-time achter dat ze niet zonder WeChat kan en hoe het de omgangsvormen beïnvloedt. Voorbeeldje: mensen zeggen hun naam niet meer bij het voorstellen, want je ziet het profiel van de ander al op WeChat.

Wat zou in Nederland de allesoverheersende app worden? Facebook Messenger? Je ziet hier en daar voorzichtige experimenten, zo kun je bij KLM al via Messenger vliegtickets boeken.

(Trouwens: media kunnen sinds vorige week hun instant articles ook in Messenger laten laden – meer bereik, dus meer advertentieverkoop)

Leestip: Standvastig van Svend Brinkmann

StandvastigNet gelezen voor een interview over zelfhulp bij Radio 1: Standvastig, van de Deense hoogleraar Svend Brinkmann (meer info bij Bol). Het leest als een aanklacht tegen zelfhulpliteratuur, maar is eigenlijk ook gewoon zelfhulp, alleen dan gegrond op wetenschappelijk onderzoek (👌) – en gezond verzet tegen de prestatiemaatschappij.

Mooi tegeltje: kijk niet naar binnen, want je ego is slechts een reactie op de buitenwereld.

Waarom je toch heel even aandacht moet besteden aan Pokémon Go

Pokémon Go. Je kunt er waarschijnlijk niks meer over horen. Misschien klik je nieuwsberichten erover al een week lang weg. Denk je: dat is niks voor mij.

Of, je bent veel te druk met het spel zelf om er even over te lezen.

Toch doen, want Pokémon Go legt enkele grote mediaontwikkelingen bloot.

Augmented reality is al jaren aan het wachten op een doorbraak (kent u Layar nog?) en nu is het dan eindelijk zover: de wereld ligt aan de voeten van het spel Pokémon Go.

Het heeft inmiddels meer actieve gebruikers dan Twitter. Wat Serial betekende voor podcasts, is Pokémon voor Augmented Reality. Continue reading “Waarom je toch heel even aandacht moet besteden aan Pokémon Go”

Live op je mobiel: een moord

Een van de grootste ontwikkelingen in de media is dat andere partijen dan traditionele publicaties steeds meer verantwoordelijk zijn voor onze nieuws- en entertainmentvoorziening.

Vorige week besprak ik twee oorzaken daarvan: Facebook geeft in de Newsfeed steeds vaker de voorkeur aan berichten van vrienden en familie in plaats van media. En door de toegankelijkheid van content op bijvoorbeeld Snapchat, consumeren we daar meer van dan van bijvoorbeeld een mooie documentaire van de VPRO.

Een van de gevolgen daarvan is dat er geen klassieke gatekeepers meer zijn. En dan kan het zomaar gebeuren dat een moord of ander geweld live op je telefoon wordt uitgezonden. Over die belangrijke ontwikkeling wil ik het deze week hebben.

Een still van de video, met Diamond Reynolds in beeld.
Een still van de video, met Diamond Reynolds in beeld.

Directe aanleiding vormt natuurlijk de video van de Amerikaanse vrouw Diamond Reynolds. Zij werd afgelopen woensdag aangehouden door de politie voor een kapot achterlicht. Toen haar vriend zijn portemonnee wilde pakken, schoot de agent op hem.

Enkele ogenblikken nadat dit gebeurde, opende Reynolds Facebook Live om te filmen.

Ze doet bijzonder rustig verslag, terwijl haar vierjarige dochter zat op de achterbank.

“You shot four bullets into him, sir”.

Haar vriend gaat ondertussen langzaam dood.

Ik heb de video na dertig seconden uitgezet, en had er natuurlijk nooit naar moeten kijken. Het was te intiem, te rauw, te afschuwelijk.

En voor mij waren het nog volslagen wildvreemden.

Als een Facebook-vriend live uitzendt, krijg je direct een melding.

‘Diamond Reynolds is live now’

Stel je voor dat je als vriend of familielid zo’n melding ontvangt, klikt, en ziet hoe iemand waar je van houdt zich op dat moment in een afschuwelijke situatie bevindt.

Op het netwerk waar foto’s van borsten verboden zijn, kun je wel live naar een moord op een vriend kijken. Continue reading “Live op je mobiel: een moord”

Uh, Snapchat financiert filosofisch magazine?

Ja, echt. Het heet Real Life, gaat over hoe we leven met technologie, kent een zeer grafisch design, publiceert dagelijks één artikel met koppen als ‘In the Eye of the Coder” en is vernoemd naar een obscuur New Yorks kunstenaarsblad uit de jaren tachtig.

Met andere woorden: ’t is niet echt een potentieel massaproduct.

Waarom investeert Snapchat er dan toch in?

Eva de Valk schrijft op nrc.nl dat Snapchat-baas Evan Spiegel in 2013 zeer onder de indruk raakte van een essay over de vluchtigheid van fotografie. Hij zocht de auteur op – socioloog Nathan Jurgenson – en zorgde ervoor dat die zich volledig aan het schrijven en onderzoeken kon wijden.

Eigenlijk heeft Spiegel met de financiering van Real Life geregeld dat hij nooit om het denkwerk van Jurgenson verlegen hoeft te zitten.

Ik mag die man wel.

Zo probeert The Guardian bezoekers te overtuigen te betalen voor journalistiek

Hoe overtuig je lezers om te betalen voor journalistiek?

Nou bijvoorbeeld zoals The Guardian dat deze week deed.

De hoofdredacteur spreekt lezers rechtstreeks aan en zegt: We gaan door de Brexit onzekere tijden tegemoet, wij blijven jullie – miljoenen bezoekers – daar inzicht in geven, maar als je wil dat we alles goed voor je kunnen blijven uitzoeken, moet je ons wel steunen.

Waarom vind ik dit zo goed? Continue reading “Zo probeert The Guardian bezoekers te overtuigen te betalen voor journalistiek”