Categorie: Kunstmatige intelligentie

  • Eerste ervaringen met AI-schrijfapps

    Er verschijnen steeds meer schrijfapps met ingebouwde AI-tools. Vaak maken ze gebruik van het GPT-3-model van OpenAI. Ze kunnen dingen als:

    • Bedenken van koppen op basis van je tekst
    • Schrijven van nieuwe teksten op basis van prompts als ‘voeg een alinea toe aan dit artikel’. De app suggereert dan nieuwe tekst op basis van je eigen tekst. 
    • Controleren hoe je tekst beter kan, zoals het signaleren van een passieve schrijfstijl en alternatieven aanbieden
    • Herschrijven van teksten op basis van succesvol bewezen formats. GPT-3 heeft alle tekst op het internet ‘gelezen’ dus weet bijvoorbeeld welke marketingteksten goed werken.

    Ik ben benieuwd hoe deze apps het vak van schrijver veranderen

    Daarom probeer ik al mijn teksten (ook dit stuk) te tikken in Lex, een AI-schrijfapp van mediabedrijf Every. 

    Eerste bevindingen:

    • De app werkt beter in het Engels dan Nederlands (logisch, GPT-3 heeft meer Engelse teksten tot zich kunnen nemen)
    • Lex kan af en toe verrassend effectief uit de hoek komen. Laatst dronk ik koffie met Gert Jonkers, hoofdredacteur van mannenmode-tijschrift Fantastic Man. De vetgedrukte zinnen in onderstaand screenshot zijn prompts die ik aan Lex gaf. Gert en ik waren allebei blown away door de accuratesse. 
    • Ik kan me voorstellen dat op basis van bovenstaande suggesties je op nieuwe ideeën kan komen. De maker van Lex noemt het een ‘spark engine’; Lex geeft je inspiratievonkjes. Een breekijzer voor je writer’s block.
    • Je hebt nog niets aan de teksten die Lex schrijft. Die zijn suf (later meer over hoe dat komt).
    • Lex heeft ook een assistent die je vragen kunt stellen. Heel handig voor snelle researchvragen, zoals ‘wat is ook alweer de voornaam van die ene schrijver?’:

    (Lex adviseert nog wel de feiten een keer na te lopen, omdat GPT-3 nog niet heel betrouwbaar is – maar dat is een kwestie van tijd).

    De schrijfapp van Google

    Google heeft een besloten AI-gedreven schrijfapp: Google Wordcraft. Helaas besloten, maar een besloten club schrijvers vanuit de hele wereld mocht er al mee aan de slag.

    Bij Wordcraft hoef je zelf niet eens meer na te denken over je prompts:

    Google added a feature I haven’t seen anywhere else that they call “freeform prompting.” Given the context, the user can ask Wordcraft to generate a prompt (e.g. “tell me how the flowers made the old man feel”) to then generate a response to that prompt (e.g. “he was reminded of the time he met a woman there when they were young. He remembered falling in love with her”).

    The Algorithmic Bridge

    Maar, de suggesties van Wordcraft zijn saai

    De fictie-schrijvers klaagden over de saaie suggesties die Wordcraft deed. Die saaiheid is op dit moment nog inherent aan taalmodellen. Schrijver Robin Sloan legt uit waarom:

    Here is the problem: Wordcraft is too SENSIBLE. Which of course is a great success for the language model: it knows what’s sensible! Wow! But “sensible” is another word for predictable; cliched; boring. My intention here is to produce something unexpected.

    The Algorithmic Bridge

    Taalmodellen hebben alle online tekst ter wereld geanalyseerd en zich daardoor alle cliché’s en stereotypen eigen gemaakt:

    These writers had a hard time trying to pull the model out of the standard and archetypal stories. Romance? man and woman. Heroes? fierce warriors. Allison Parrish described Wordcraft as “inherently conservative.”

    The Algorithmic Bridge

    Bovendien zijn ze gebouwd om de meest ‘veilige’ output te genereren. Je wilt over het algemeen geen gekkigheid, als gebruiker. Behalve als je fictie of essays schrijft:

    Generative models will find the “safest” output given the input whereas human creativity is best defined by risky and innovative expression. You won’t be able to create an outstanding, uniquely insightful essay with GPT-3, because it hasn’t been created to explore those areas of the latent space.

    The Algorithmic Bridge

    En dan eindigen we nu met een Lex-testje. 

    Prompt: Schrijf een samenvatting van dit artikel voor me 

    Output:

    In dit artikel bespreek ik eerste ervaringen met twee AI schrijfapps, Lex van Every en Google Wordcraft.

    Lex werkt beter in het Engels dan in het Nederlands en kan af en toe verrassend effectief zijn. Het geeft je inspiratievonkjes.

    Google Wordcraft is een besloten app waarvan de suggesties saai zijn. Dit komt doordat taalmodellen zich alle cliché’s en stereotypen eigen hebben gemaakt.

    Lekker hoor, Lex.

    PS. Ik heb vier invites voor Lex: 1, 2, 3 & 4.

  • Tegenwoordig val ik in deze ene na de andere verbazing over wat er mogelijk is met AI.

    Neem Adept, een start-up uit San Francisco van oud-medewerkers van Google en Facebook.

    Adept bouwt General Intelligence tools. Alles wat een mens met een computer kan, moet hun AI-modellen ook kunnen uitvoeren. Ongeacht welke software, API’s of webapps.

    Waarom bouwen ze dit: Adept verwacht dat we binnenkort in normale taal tegen onze computers praten. Technische kennis van interfaces is dan niet meer nodig. Als je een opdracht kan formuleren, kan een General Intelligence-tool het voor je uitvoeren. Alles wordt makkelijker: je hoeft niet meer uit te zoeken hoe Figma werkt, dat weet het AI-model.

    Hoe werkt het: je kunt demonstraties bekijken van hun eerste model, de Action-Transformer (Act-1). Dit werkt als een Chrome-extensie en kun je de volgende opdrachten geven:

    • Vind een huis in Utrecht met drie slaapkamers voor onder zeven ton
    • Zoek een rode koelkast op Marktplaats van maximaal 300 euro
    • Voeg een contact toe aan mijn CRM-software
    • Voeg een nieuwe column aan mijn spreadsheet toe en reken daar de winst van elke rij uit.
    • Hoe oud is de acteur die Jon Snow speelt in Game of Thrones? (deze vraag is ingewikkeld, omdat het meerdere stappen vergt. Eerst opzoeken wie Jon Snow speelt, en dan de leeftijd. Siri weet hier bijvoorbeeld geen raad mee.)