Lieve lezer, ik heb me suf gerecenseerd. Elk avonduur besteedde ik in mijn Gmail, onder het label ‘blogworkshop’. Daar kwamen de meldingen binnen van de Bloguitdaging-app dat het een blogheld was gelukt vijftien keer in een maand te bloggen. Tot nu toe waren dat er 43 en dat betekende dus 43 blogs doorlezen en recenseren. Ik heb het met veel plezier gedaan. Ik kwam handleidingen voor homo-zijn tegen, volgde een dominee op zendingswerk in Egypte, leerde het ‘nieuwe tuinieren‘, leefde mee met de versierpogingen van een dertigjarige single op Koninginnedag en las daarna hoe een cameraman diezelfde dag tegen prinses Anita aanbotste. (meer…)
De boekhandelaar van de toekomst is een curator
Het is maar goed dat het internet geen geweten heeft, anders zou het zich verdomd schuldig voelen over al die mensen die erdoor in paniek raken. Vrijwel elk vakgebied kent een conferentie die als slogan voert: ‘Internet, verarming of verrijking?’ Vorige week was ik bij de editie ‘Boeken’. In de Beurs van Berlage discussieerden uitgevers, boekhandelaren en een handjevol auteurs over de toekomst van hun vak: „Wie is het met Kluun eens dat over tien jaar 80 procent van de boekhandels niet meer bestaat?”
Omdat ik jong ben en veel op internet zit, moest ik discussiëren met een boekhandelaar over de toekomst van zijn vak. (meer…)
Het klinkt als een behoorlijk ongemakkelijk gegeven om een toneelstuk over vadermoordernaar en moederbemminer Oidipous in huiselijke kring te bekijken, maar de drie heren van gezelschap Aluin spelen het zo sterk dat u dit binnen no-time vergeet. Ik zag ze gisteravond in een huiskamer in een Alphense woonwijk. Terwijl een van de acteurs schreeuwend door de tuin liep, vroeg ik me af of de buren de politie zouden bellen, maar de meeste spanning kwam voort uit hoe Oidipous gestaag zijn noodlot achterhaalt (de tagline verwoordt dat meesterlijk: ‘een spannende thriller waarin zelfkennis rampzalig blijkt’).
Haal ze vooral uw huis binnen en schrik niet: ze spelen een stuk intenser en humoristischer dan u op basis van de makke trailer zou vermoeden.
Over de moordende priester, of in ieder geval de jongeman die hem bedacht heeft, schreef ik al eerder lovend. Gisteren zag ik hem voor de tweede keer live – dat had ik wederom te danken aan een programmeur van Paradiso – en mocht u nog niet overtuigd zijn van de stem van vroege twintiger Jamie N Commons, dan hier een fragment dat een andere bezoeker gisteravond schoot. De toegift, a capella. En ja, dan mag het lijken op een kopie van een kopie van blues, maar man, ‘t is toch gewoon heel mooi?
Een antibacteriëel onkreukbaar maatpak met programmeerbare kleur
Zij die het nog handschoenenweer vinden, hebben afgelopen week vast een paar keer van hun fiets moeten afstappen omdat ze gebeld werden en hun telefoon zich niet met handschoenen aan laat bedienen. Honderden, zo niet duizenden mensen zijn dagelijks met dat probleem geconfronteerd, en één persoon dacht: daar kan ik wat aan doen. Het resultaat: iTap Gloves, gemaakt van materiaal dat je huid nabootst en je iPhone zo genadeloos in de maling neemt.
Elke keer als we op een praktisch probleem als dat van de handschoen stuiten, moeten we eigenlijk dertig seconden pauze nemen om een oplossing te bedenken. Dan waren we vast zélf op het idee van een iPhone-handschoen gekomen. (meer…)
Via een tweet van documentairefotograaf Thijs groot Wassink stuitte ik op een heel bijzonder fotoproject van Hana Pesut. Zij legt stelletjes vast en laat ze vervolgens elkaars kleding aantrekken voor een tweede foto.
Opvallend: bij de hipsterpaartjes levert het idee van Pesut weinig vreemde beelden op. Hun mode is zo androgyn dat ze prima in elkaars outfits de wereld in kunnen. Maar bij de wat oudere echtparen (zoals het heerlijke stel hierboven) overheerst de absurditeit.
Een televisieinterviewer vraagt Alfred Hitchcock (1899 – 1980) naar zijn definitie van blijdschap. De maker van Rear Window, The Birds en Psycho geeft een hartverwarmend antwoord. Wat een man. Wat een heerlijke man.
Mijn eerste showcase, met de mannen van Keane
Af en toe hoor je er weleens over op de radio: een bandje geeft een ‘geheim’ optreden om te laten horen wat voor album ze op stapel hebben staan. Gisteren was ik voor het eerst bij zo’n showcase. Keane speelde in de Westerliefde, want op 7 mei komt hun nieuwe album Strangeland uit.
Het publiek dat bij zo’n gelegenheid aanwezig is, bestaat voornamelijk uit prijswinnaars. Via Radio 538, het Veronica Magazine en de fanclub hebben ze de mogelijkheid om heel dicht bij hun idool te staan gewonnen. Dat doen ze dan ook. Ze schermen het podium vakkundig af, iPhone in de lucht, bereid elk moment de band aan te moedigen met hartstochtelijk gejuich.
Daaromheen staat een ring van mensen uit ‘het wereldje’. (meer…)
Nog meer mooie dingen van karton: na het ontroerende filmpje van een negenjarig jochie dat een speelhal van karton heeft gebouwd, hier een kunstenaar uit China die zijn dode avatar (gesneuveld in virtueel Irak) heeft uitgeprint. Hij speelde met deze soldaat in het spel America’s Army, wat het Amerikaanse leger gebruikt om jonge gamers te rekruteren.
Dat was groot nieuws in 2009 (mede omdat het spel 23 miljoen euro kostte om te ontwikkelen), dus waarom plaats ik deze foto nu? Welnu, omdat ik ‘m gevonden heb op een schitterende Tumblr, The New Aesthetic, waar een groepje futuristen de toekomst in beeld proberen te vatten.
Alexander Klöpping*
Alper Çuğun
Barbara Putman Cramer
Carlien Helmink
Daniël van der Meer
Edial Dekker
Floris Dekker
Ikenna Azuike
Ilja Keizer
Jan Postma
Jelle Prins
Jeroen Beekmans
Joscha van Deijk
Justus Bruns
Laura de Jong
Maurits Martijn
Mette te Velde
Nalden
Olaf Koens
Robert Gaal
Tim de Gier*
Toine Donk
Ward Wijndelts