Blijven creatievelingen op de eerste plaats bij Tumblr?

Dit pinksterweekend was het grote technieuws in handen van Yahoo. Het bedrijf dat sinds krap een jaar onder de – je mag wel zeggen – bezielende leiding van Marissa Mayer staat, kocht eerder al een boatload aan talent:

Stamped, OntheAir, Snip.it, Alike, Jybe, Summly, Astrid, GoPollGo, Milewise en Loki. In zes maanden gekocht door Yahoo-CEO Marissa Mayer..!

— Ward Wijndelts (@wijndelts) May 13, 2013

En dit weekend werd bekend dat ze Tumblr voor 1,1 miljard dollar in cash heeft overgenomen.

Een jaar geleden interviewde ik Tumblr-oprichter David Karp in Stanislavski, hij bezwoer me toen dat creatievelingen bij hem op de eerste plaats staan, in tegenstelling tot bij andere webservices:

,,Tumblr is af als we de ultieme tool voor zelfexpressie hebben gemaakt. Dat is het gat in de online markt. Grote webservices geven niets om creatievelingen, misschien met uitzondering van YouTube, maar bij ons staan ze op de eerste plaats. Zoals Apple, voordat ze te groot werden om nog op de wensen van dat kleine groepje creatievelingen te letten. Ik wil die makers een podium geven, een plek waar ze heel gemakkelijk hun foto’s, video’s, teksten en muziek kunnen delen en het publiek kunnen vinden dat ze verdienen.”

Hij lijkt nog niet klaar met de missie. Tumblr is al een prachtige tool, natuurlijk, maar nog niet ‘ultiem’. Zo heeft Karp bijvoorbeeld nog geen functies gemaakt waar bloggers geld mee kunnen verdienen (door advertenties, door verkoop, of door een tool a la wijlen Gidsy aan te bieden).

Nu het bedrijf door Yahoo is overgenomen is daar het gevaar dat adverteerders op de eerste plek worden gezet. Dat de wensen van de gebruiker minder belangrijk worden gemaakt. Van de vorige aandeelhouders moest Karp dit jaar 87 miljoen dollar aan advertentiegeld binnenhalen. Zet Yahoo die lijn voort?

Maar ik ben daar niet zo bang voor. Ten eerste mag Karp onafhankelijk blijven opereren en ten tweede deed Yahoo dit weekend iets wat me hoop gaf: alle gebruikers van dochterservice Flickr kregen een terabyte aan gratis ruimte voor hun foto’s. Mayer wil haar doelen bereiken door het gebruikers gemakkelijk te maken, ze zet hen op de eerste plaats.

En het geld? Karp staat bekend om het bedenken van originele advertenties. Waar ik de sponsored messages op Twitter en Facebook vaak negeer, weten Tumblr-adverteerders m’n aandacht af en toe te pakken met mooie graphics en lekkere GIF-jes. Zie bijvoorbeeld de advertentie-tumblr van The Great Gatsby.

Dat is het voordeel als je de cool kid on the block met gelukkige gebruikers bent, adverteerders experimenteren met je mee. Ik ben heel benieuwd hoe Karp dat zal vergaan.

Opgelet! Jake Bugg komt naar Paradiso

Voor wie ‘m onlangs gemist heeft, de negentienjarige liedjesschrijver Jake Bugg uit Nottingham speelt 27 november weer in Amsterdam. Z’n geluid? Ruig, meeslepend. Z’n teksten? Slim. Ontworstelt aan z’n lamlendige jeugd. In Paradiso hoort u dit:

(Beetje dure) kaartjes hier!

Zijn uitgevers nog wel nodig?

Waarom heeft een moderne krant eigenlijk nog een uitgever nodig, vroeg Bart Brouwers me voor zijn aanstaande boek. Ik had beloofd wat gedachtes daarover op papier te zetten, en waar anders dan in mijn openbare notitieboekje? Sinds een maand ben ik uitgever van De Correspondent, een journalistieke publicatie in aanbouw, zonder advertenties en volledig digitaal. Je reinste nieuwe media dus, waar heb je dan nog zoiets ouderwets als een uitgever voor nodig?

Er is geen drukpers, geen bezorger, geen advertentieverkoper – ik zou bijna zelf in mijn overbodigheid gaan geloven. Lees verder…

Over vaders en zonen, en Ryan Gosling

Afgelopen week zag ik The Place Beyond The Pines en tot mijn verbazing bleek dat geen schaamteloze kopie van de Ryan Gosling-hit Drive (2011). Dat idee had ik gekregen dankzij de trailer. Gosling als criminele loner met gevoelens, duister jaren negentig-toontje op de achtergrond, hard scheuren, etcetera:

Blijkt dus onzin te zijn. Drive is een liefdesdrama, The Place Beyond The Pines gaat over vaders en zonen. Of liever gezegd: afwezige vaders en zonen. Dit is veel meer dan alleen een actiefilm, het is een aanklacht tegen een verloederde maatschappij, waar ronddwalende kinderen niet aan criminaliteit en drugs ontkomen. Zien dus! Het klassieke Ray Liotta-personage – verlopen schurk – krijg je er gratis bij.

Gezocht: een redactie-assistent

Help! We zoeken bij De Correspondent een redactie-assistent. We zijn nu een start-up waar slechts drie mensen werken – hoofdredacteur Rob Wijnberg, redacteur Maurits Martijn en ik – maar de komende maanden stampen we met Momkai een nieuw medium uit grond. Daar hebben we een groot organisatietalent bij nodig. En misschien, misschien ben jij dat wel? De vacature staat op onze blog.

De literaire Kurt Cobain spreekt u via video toe

Je hebt de hele dag hard gewerkt, moet nog even boodschappen te doen, staat te vloeken in de rij, op al die trage mensen voor je, met hun windjacks. Niet doen. Ja natuurlijk, zeg je dan, geen positief gedrag. Maar auteur David Foster Wallace kon heel, heel mooi uitleggen waarom je dat écht níét móét dóén. In een afstudeertoespraak genaamd This is Water drukte hij studenten op het hart altijd open te staan voor nieuwe indrukken.

Foster Wallace? Was dat niet die man die zelfmoord pleegde? Moet je daar advies van aannemen? Schoenmakers hebben ook gaten in hun zolen.

Ik kreeg de toespraak cadeau van Tim de Gier, toen we vorig jaar samen een maand New York onveilig maakten. In een koffietentje naast The New York Times pakte ik het uit.

Soms ging Tim niet mee de New Yorkse nacht in. Dan hij wilde hij werken. Al die uren gingen in een schitterend stuk over Foster Wallace zitten, De literaire Kurt Cobain.

En nu tipt Tim op zijn blog een video waarin This is Water op beeld is gezet ‘Heel mooi, maar kijk vooral ook de hele speech‘, schrijft hij erbij. Je hebt helemaal gelijk Tim.

Als opa of oma per ongeluk porno deelt

Slechts een van de genante gevolgen van de digitale kloof: bejaarden die naar porno surfen en dat per ongeluk aan familie en vrienden laten weten. Renske de Greef beschrijft het heerlijk en eindigt met een genadeloze conclusie:

Toch geen prettig vooruitzicht: dat wíj ooit de opa’s en oma’s zullen zijn die per ongeluk onze zelfgemaakte kinky naakthologrammen op de platforms van onze kleinkinderen publiceren.

Ontmoet Candy, Wes Andersons nieuwste personage

Het werk van Wes Anderson is onweerstaanbaar. Of hij nu Bill Murray laat dansen, Louis Vuitton-koffers door India sleept of Francoise Hardy weer salonfahig maakt: ik smul van het visuele spektakel, de ongemakkelijke personages en de muziek die altijd klopt. Dus ook als meneer bijklust voor bijvoorbeeld Prada. Het modehuis heeft een nieuw luchtje, Candy, en Anderson bedacht een driehoeksverhouding om het te promoten. Heerlijk:

Jonah Peretti, de volksmenner achter The Huffington Post en Buzzfeed

Hier weer zo’n jongen met een ongeloofwaardig succesverhaal: Jonah Peretti. Begon zijn carrière per ongeluk, toen een poging om ‘sweatshop’ op een Nike-schoen te drukken een wereldwijde online hit werd, ging daarna als technisch directeur aan de slag bij The Huffington Post en bouwde vervolgens zijn ‘projectje’ Buzzfeed uit tot een miljoenenpublicatie. Zijn stokpaardjes: 1) er achter komen wat mensen willen delen, 2) minutieus in kaart brengen hoe een artikel ‘viraal’ gaat en 3) advertenties als journalistieke artikelen verkopen. Dit profiel in New York Magazine bespreekt uitstekend wat daar allemaal mis mee is, en tegelijkertijd hoe ingenieus de systemen zijn die Peretti tot nu toe heeft opgebouwd.

Pinterest en Vine? ‘Mwah, wordt niks’

‘Als je als ondernemer niet uitgelachen wordt, doe je iets verkeerd’. Was getekend, Fred Wilson. Die blogpost deelde ik gisteren, vandaag een moedige update van Dustin Curtis, oprichter van het besloten blognetwerk Svbtle. Hij beschrijft twee ontmoetingen met jonge ondernemers, en twee keer keurt hij hun idee af. Ten onrechte, blijkt nu, want het ging om Pinterest (best wel groot) en Vine (verkocht aan Twitter). ,,I am kind of disgusted by my reactions”, schrijft hij nu, zoals alleen een Amerikaan dat kan, ,,Each time I vow never to call anything stupid again, and then, invariably, it happens again.” Dus, nogmaals, laat je lekker uitlachen.

Laat je lekker uitlachen

Topinvesteerder Fred Wilson (o.a. Twitter, Foursquare & Tumblr) deelt dagelijks op zijn blog beschouwingen en experimenten met nieuwe apps. Onlangs vertelde hij op Princeton University aan een klas vol ondernemers waarom er iets mis is met hun idee als mensen hen niet uitlachen. Blijkbaar is het dan niet origineel genoeg en waarschijnlijk treffen ze een hoop concurrenten op hun weg:

You can’t make money by being right about something everyone else knows. So you have to be right about something that most people think is wrong.

Verfrissende gedachte. Lees hier het hele artikel

In Rome kan je altijd bloemen kopen

Romein Paolo Fusco fotografeert ‘s nachts bloemenstalletjes, die nooit sluiten. Hun uitbaters, vaak immigranten, noemt hij ‘wachters in de stille Romeinse nacht’. Bekijk alle foto’s.

Via Joost Bastmeijer